Το όνομά της, Γκαϊανέ Κασαρτζιάν - Η ιστορία της νοσοκόμας που σκοτώθηκε στο Γενικό Νίκαιας


Ο Haris Movsesian αποκάλυψε την ταυτότητα και την τραγική ιστορία της νοσοκόμας που σκοτώθηκε πηδώντας από τον πρώτο όροφο του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νικαίας την
ώρα που γινόταν έλεγχος στο νοσοκομείο. H ανακοίνωση της ΓΣΕΕ για το τραγικό περιστατικό. "Μοναδική λύση είναι η πρόσληψη προσωπικού", η επωδός.
Γκαϊανέ Κασαρτζιάν. "Η 50χρονη γυναίκα από την Αρμενία" που φοβήθηκε τον έλεγχο και επιχείρησε να διαφύγει, πηδώντας από το παράθυρο του 1ου ορόφου του Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας, έχει όνομα. Δεν είναι αόρατη. Δεν είναι ένας αριθμός. Αντιθέτως, πίσω από την τραγική της ιστορία, ανθεί ένα τεράστιο πρόβλημα του τόπου μας.
Η Γκαϊανέ ζούσε πάνω από 25 χρόνια στην Ελλάδα και εργαζόταν ως αποκλειστική νοσοκόμα για να ζήσει. Σκόπευε σε δυο τρία χρόνια να γυρίσει στην πατρίδα της. Και συνέχιζε να εργάζεται χωρίς χαρτιά, όντας ένα ακόμη θύμα του συστήματος, της απαξίωσης και των ελλείψεων στον κλάδο της υγείας. Το περασμένο Σάββατο, φρόντιζε ασθενή σε θάλαμο της Β´ Παθολογικής, όταν επιχείρησε να διαφύγει από το προσωπικό γιατί δεν είχε τα κατάλληλα έγγραφα για την παρουσία της στο νοσοκομείο.
Πήδηξε από το παράθυρο, υπέστη πολλαπλά κατάγματα και έχασε τελικά τη ζωή της.
Ο Haris Movsesian εξήγησε περισσότερα, πράγματα που σκεφτόμασταν πως θα ίσχυαν αλλά δεν γνωρίζαμε. Λίγο μετά την αδιανόητη αστοχία της Athens Voice, και εν μέσω της κατακραυγής χρηστών των social media γύρω από το πώς αντιμετωπίστηκε από την εν λόγω εφημερίδα το θέμα, ανάρτησε την ιστορία και τα στοιχεία της γυναίκας στον προσωπικό του τοίχο στο Facebook.
Εμείς, αναδημοσιεύουμε αυτούσιο το κείμενο ως χρέος μας απέναντι στους ανθρώπους που θυματοποιούνται με τέτοιο τρόπο και γίνονται υποκείμενα εκμετάλλευσης.
"Έμαθα πριν από λίγο ποια είναι η Αρμένισσα «νοσοκόμα» «που πήδηξε από μπαλκόνι νοσοκομείου και βρήκε τραγικό θάνατο»
ΕΙΜΑΙ ΒΑΘΥΤΑΤΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΜΕΝΟΣ από τον χαμό της πολύ αγαπημένης μου , της συντοπίτισσας , Γκαϊανέ Κασαρτζιάν…
Η Γκαϊανε για 5 συνεχόμενα χρόνια είχε αναλάβει τη φροντίδα του, κατάκοιτου από βαρύτατο εγκεφαλικό ,πατέρα μου ο οποίος πέθανε το 2002.
Ευγενέστατη , φιλότιμη , ευχάριστη, πάντα γελαστή, αξιαγάπητη. Γίναμε εύκολα φίλοι.
«Τον αδελφό σου κι εσένα σας νοιώθω σαν αδέλφια μου» μου έλεγε σ’ένα μνημόσυνο όπου συναντηθήκαμε , πριν δυο βδομάδες.
Ταλαιπωρημένη κοπέλα. Δούλεψε σκληρά. Ασχολήθηκε πολλά χρόνια με τη δύσκολη δουλειά της φροντίδας ηλικιωμένων.
Δεν κράταγε σχεδόν τίποτα για τον εαυτό της . «Για τα παιδιά και για τα εγγόνια» έλεγε … «Σε 2-3 χρόνια , θα γυρίσω , να τα χαρώ κι εγώ»…
«Το Σωματείο των νομίμων είχε αντιληφθεί χθες την παρουσία της και την είχε αναφέρει στην ασφάλεια του νοσοκομείου. Το πρωί που η γυναίκα εμφανίστηκε ξανά η ασφάλεια επιχείρησε να την συλλάβει…» Λέει η είδηση…
ΚΟΥΦΑΛΕΣ ! Τόσο πολύ …. Και η Γκαϊανέ …πρέπει να ήταν πάνω από 25 χρόνια στην Ελλάδα . Τι διάολο …τόσο δύσκολο ήταν να βγουν αυτά τα «κωλόχαρτα»;
Κρίμα. Κρίμα.
Γιατί ρε κορίτσι μου";