Ανοίγει η πόρτα της ελευθερίας για την 21χρονη Ειρήνη

Από το πρωί το mail μου γέμισε με τα δημοσιεύματα που αφορούν την είδηση για την 21χρονη Ειρήνη και τις δικαστικές εξελιξεις στο Χονγκ Κονγκ. Ομόφωνα αθώα κρίθηκε από τους 7 ενόρκους
η 21χρονη και απαλλάχθηκε από τις βαριές κατηγορίες. Ο δρόμος για την ελευθερία, την οποία στερήθηκε η Ειρήνη τους τελευταίους 16 μήνες και πιο συγκεκριμένα από τον Νοέμβριο του 2017 όπου συνελήφθη στο αεροδρόμιο του Χονγκ Κονγκ, ανοίγει και της εύχομαι από καρδιάς “καλή επιστροφή στην ελεύθερη κοινωνία και στην αγκαλιά των δικών της ανθρώπων”.
Μία εξαιρετικά δύσκολη ως προς τον νομικό της χειρισμό υπόθεση με αίσια έκβαση για τη νεαρή γυναίκα, παρά τις αρχικές προβλέψεις του δικηγόρου της, δεδομένου ότι η νομοθεσία που ισχύει στην Κίνα για παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών είναι πολύ αυστηρή και παρά την πρόταση του Εισαγγελέα να κριθεί ένοχη. Οι ένορκοι πείσθηκαν για την αθωότητά της και από σήμερα, πιστεύω οτι θα είναι σαν να ξεκινάει από την αρχή η ζωή για την Ειρήνη. Πίσω από τα κάγκελα, ο χρόνος είναι σαν να “παγώνει” και να ξεκινάει μία δεύτερη ζωή/second life, σύμφωνα με μαρτυρίες των ίδιων των εγκλείστων που έχω καταγράψει, στο πλαίσιο των ερευνών μας, επομένως διαπιστώνουμε πόσο σπουδαίο είναι για κάθε αποφυλακισθέντα, πόσο μάλιστα για υπόδικο, να βλέπει τον χρόνο να ξεκινάει ξανά, από την αρχή.
Είναι παράλληλα πολύ σημαντικό (και αξίζει να αναδείξουμε αυτή την παράμετρο) για έναν τόσο νέο άνθρωπο, όπως η Ειρήνη, το ότι η περιπέτειά της λήγει εδώ και ότι δεν θα συνεχίσει να βρίσκεται πίσω από τα κάγκελα των φυλακών, διότι όσοι γνωρίζουν τι σημαίνει εγκλεισμός στη φυλακή, ιδίως για τόσο νεαρά άτομα, μπορούν να καταλάβουν τις επιπτώσεις όχι μόνο βραχυπρόθεσμα αλλά και σε μακροπρόθεσμο επίπεδο για τη ζωή ενος νέου ανθρώπου.
Βλ.σχετικά το άρθρο μου με τίτλο The prisonazation: Το “σύνδρομο της ιδρυματοποίησης”.
https://aggelikikardara.wordpress.com/2012/09/13/the-prisonizationτο-σύνδρομο-της-ιδρυματοποίησης/
Να σημειωθεί εδώ ότι με τον όρο “ιδρυματοποίηση” εννοούμε τη διαδικασία ενσωμάτωσης των κρατουμένων στο άτεγκτο περιβάλλον της φυλακής, κατά την οποία εσωτερικεύουν τις αρχές και τους κανόνες που συνθέτουν τον κώδικα του χαρακτηριζόμενου στην εγκληματολογική έρευνα “υποπολιτισμού” των εγκλείστων (inmates’ code). Βλ.σχετικά και το άρθρο μου στο pm εδώ http://www.postmodern.gr/to-syndromo-tis-idrymatopiisis-se-oloklirotikou-typou-perivallonta/
Είναι άξιο επισημάνσεως ότι η Ειρήνη δήλωνε από την πρώτη στιγμή αθώα και μάλιστα δεν δέχτηκε να δηλώσει ένοχη για να επιτύχει μία ενδεχόμενη μείωση της ποινής της, υποστηρίζοντας στον δικηγόρο της ότι εφόσον είναι αθώα και παγιδεύτηκε, δεν μπορεί να παρουσιάσει μία ψεύτικη ιστορία για να πετύχει μείωση της ποινής. Αντίθετα, επέλεξε να δικαστεί και σε περίπτωση που το δικαστήριο την κήρυσσε ένοχη, όπως υπήρχε έντονος φόβος, θα ήταν εξοντωτική η ποινή καθείρξεως, 24-27 έτη, τα οποία εκτείονται κανονικά στις φυλακές του Χονγκ Κονγκ. Το κορίτσι βρέθηκε μπροστά σε ένα πολύ δύσκολο και σκληρό δίλημμα, σε μία “απόφαση ζωής” και τελικά ακολούθησε την καρδιά, το ένστικτό της και την αλήθειά της και όπως αποδείχθηκε, εκ του αποτελέσματος, έπραξε ορθώς και κατάφερε να “κερδίσει” τη ζωή -και θα πρόσθετα στο σημείο αυτό την ευκαιρία για μία καλύτερη ζωή, ως πιο ώριμη πλέον.
Σύμφωνα με τον δικηγόρο της στην Ελλάδα, κ. Σάκη Κεχαγιόγλου, το γεγονός ότι δεν βρέθηκαν αποτυπώματα και γενετικό υλικό της Ειρήνης στο δέμα με την κοκαΐνη, το λευκό ποινικό της μητρώο, το νεαρό της ηλικίας, καθώς και το ότι δεν είχε μαζί της κινητά τηλέφωνα και μεγάλο χρηματικό ποσό, όπως συνήθως έχουν τα βαποράκια, διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην ομόφωνη αθώωσή της από τους ενόρκους, οι οποίοι απλώς αποφάνθηκαν για την αθώωσή της χωρίς να αναπτύξουν το σκεπτικό της απόφασής τους.
Αυτό που πραγματικά εύχομαι είναι να μπορέσει η Ειρήνη να αξιοποιήσει θετικά αυτό το σκληρό και τραυματικό βίωμα της σύλληψης, του εγκλεισμού στις φυλακές και της ποινικής δίκης, ώστε και η ίδια να λάβει πολύτιμα μηνύματα για την πορεία ζωής της, αλλά και να περάσει τα δικά της μηνύματα σε άλλες νέες γυναίκες και νέους άντρες που ξεκινούν να κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην ενήλικη ζωή τους, με πολλά όνειρα -πολλές φορές επιφανειακά όνειρα και επιπόλαια σχέδια- για ένα “λαμπερό μέλλον” και εύκολα μπορούν να παγιδευτούν από επιτήδιειους.
Είναι επομένως σημαντικό να ξεκινούν οι νέοι άνθρωποι την ενήλικη ζωή τους, παρά το νεαρό της ηλικίας τους, με ρεαλιστικούς στόχους, με ωριμότητα και με την απαιτούμενη προετοιμασία από την οικογένεια και το σχολείο, αλλά και με δύναμη ψυχής, ώστε να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά όλες τις προκλήσεις και να μην προβούν σε “επιλογές χωρίς επιστροφή”, όπως δυστυχώς έχουμε δει να συμβαίνει σε πολλές άλλες περιπτώσεων νέων που βρέθηκαν στη φυλακή και δεν μπόρεσαν ποτέ να επιστρέψουν στην κοινωνία και στην κανονικότητα της ζωής εκτός φυλακής.
Πραγματικά θα ήθελα να ακούσω και να καταγράψω την ιστορία της Ειρήνης και θα το επιδιώξω!


_