Εξιδανικευμένη ζωή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης - Της Μαρίας Σκαμπαρδώνη


Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας των περισσότερων ανθρώπων. Διευκολύνουν την επικοινωνία, δίνουν βήμα για πολυμορφία και έκφραση διαφορετικών απόψεων, ενημερώνουν για σημαντικά κοινωνικά, πολιτιστικά και καλλιτεχνικά θέματα εκατομμύρια χρήστες.
 
Τι συμβαίνει, όμως, όταν η υπερβολική ενασχόληση με αυτά φτάσει στο σημείο να βλάψει τη διάθεση του χρήστη, του μειώνει την αυτοεκτίμηση και το αίσθημα ικανοποίησης από τη δική του ζωή;

 

Σύνδεση μέσων κοινωνικής δικτύωσης με τη δημιουργία συναισθηματικής κατάστασης

 

Όλο και περισσότερες έρευνες καταδεικνύουν τη σύνδεση μεταξύ αρνητικής συναισθηματικής κατάστασης με την πολύωρη χρήση του Facebook, Twitter και όλων των διάσημων μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό;

 

Διότι σε αυτές τις σελίδες καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από ατελείωτες πληροφορίες που αφορούν τη ζωή άλλων ατόμων των οποίων η εξιδανικευμένη ζωή που παρουσιάζουν, η τέλεια σχέση, οικογένεια ή εργασία που μπορεί να έχουν, δημιουργεί στον άλλο άνθρωπο -που τον  παρακολουθεί -αισθήματα ανεπάρκειας σχετικά με τη δική του ζωή. Ο κλονισμός της ικανοποίησης για τη δική μας ζωή και η εξιδανίκευση των άλλων βυθίζουν τον άνθρωπο σε μόνιμη και σταθερή μελαγχολία.

 

Επίπλαστη προβεβλημένη πραγματικότητα μέσω των social media

 

Ωστόσο, αυτό που βλέπουμε δε σημαίνει πως πρέπει να ισχύει και υποχρεωτικά. Για να καθησυχάζει κάποιος τον εαυτό του κάθε φορά που η παρακολούθηση των άλλων στο Facebook τον οδηγεί σε μαρασμό, αξίζει να σκεφτεί αν όντως το άλλο άτομο είναι και στην πραγματική του ζωή τόσο χαρούμενο και ευτυχισμένο όσο δείχνει. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μας δίνουν τη δυνατότητα να προβάλλουμε και να τονίζουμε κυρίως τα θετικά μας στοιχεία, οπότε είναι λογικό κάποιος να επιθυμεί κοινοποιεί αναρτήσεις που αφορούν μόνο ευχάριστες στιγμές. Δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς προβλήματα και αγωνίες, οι άνθρωποι που προσπαθούν να πείσουν τους άλλους για το πόσο τέλεια και γεμάτη είναι η ζωή τους, ενδόμυχα επιθυμούν να πείσουν τον ίδιο τον εαυτό τους για κάτι που γνωρίζουν πρώτοι πως δεν ισχύει. Καλό είναι να μην εξιδανικεύουμε, διότι δε μπορούμε να γνωρίζουμε απόλυτα τι συμβαίνει στη ζωή κανενός.

 

Τρόποι προάσπισής μας από τις επιβλαβείς επιδράσεις τους

 

Μπορούμε, αν επιθυμούμε να ανακόψουμε τη βλαπτική επίδραση που μπορεί να ασκήσει το Facebook στη ζωή μας, αν σταματήσουμε να παρατηρούμε διακαώς τις αναρτήσεις και τις φωτογραφίες των άλλων. Αν παρακολουθούμε τον κάθε άνθρωπο, τότε είναι σίγουρο πως θα αρχίσουμε να αισθανόμαστε άσχημα, διότι πάντα κάποιος μπορεί να έχει κάτι παραπάνω ή να περνάει καλύτερα. Ας αξιοποιούμε το χρόνο που αφιερώνουμε σε αυτό να είναι για να ανεβάσουμε μία δική μας ανάρτηση, για να δημοσιοποιήσουμε έναν δικό μας προβληματισμό ή για να επικοινωνήσουμε με άλλα άτομα. Δε χρειάζεται να γινόμαστε ντετέκτιβ και να παρακολουθούμε τους άλλους – αυτό θα μας βλάψει.

 

Ένας ακόμα τρόπος που θα προστατεύσει το χρήστη από τις αρνητικές συνέπειες που μπορεί να του επιφέρει η υπερβολική ενασχόληση με το προφίλ του, είναι να δώσει περισσότερη βάση στην καθημερινή του ζωή έξω από την οθόνη. Από το να σπαταλάει ώρες στο να παρακολουθεί τους άλλους, μπορεί να αφιερώσει αυτό τον πολύτιμο χρόνο σε μία άλλη δραστηριότητα, όπως διάβασμα, αθλητισμός, ενασχόληση με μία ξένη γλώσσα ή ένα μουσικό όργανο, κοινωνικές σχέσεις και φιλίες.

 

Η σωστή και με μέτρο χρήση του Facebook, το σταμάτημα της εμμονικής παρακολούθησης των άλλων και η εξιδανίκευσή τους θα μας βοηθήσουν στο να χειριζόμαστε το διαδίκτυο με όσο πιο υγιή τρόπο μπορούμε, χωρίς αυτό να ‘’ρίχνει’’ και να επηρεάζει αρνητικά την ψυχολογία μας.

Μαρία Σκαμπαρδώνη

https://www.e-psychology.gr/blogs/153-maria-skampardoni/3176-exidanikeumeni-zoi-mesa-koinonikis-diktiosis.html

_