Μια μεγάλη δημοσιογραφική αθλιότητα του bloko.gr κι εμού του ιδίου για την υπόθεση της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών

Η αυτοκριτική είναι δύσκολο πράγμα στην εποχή μας, καθώς όπως διαπιστώνουμε πολλάκις, επικρατεί η αντίληψη του ανεύθυνου ή της μετακύλλισης της ευθύνης. Στο βάθος όμως η
συνείδηση, αν και σε όποιο βαθμό τη διαθέτει κανείς, είναι αυτή που κρίνει και αποδίδει ακέραια, ατόφια και πεντακάθαρη την αίσθηση ή την διαίσθηση του δικαίου, ως αντίβαρο της δημοσιογραφικής χυδαιότητας.


Στο θέμα της σεξουαλικής κακοποίησης του κοριτσιού από το συνταξιούχο δικηγόρο παπού της, διαπράξαμε χθες ένα μέγιστο δημοσιογραφικό ατόπημα, ισοδύναμο κι εξισωμένο με τον ορισμό της αθλιότητας.

Παρερμηνεύοντας τις διατυπώσεις -εξαιτίας πρόδηλης δικής μας αβελτηρίας-των  αστυνομικών πηγών που ήρθαμε σε επικοινωνία, καταλάβαμε ότι η και η μητέρα που πολλά και βαριά νοητικά προβλήματα κρίνεται ως ύποπτη κακοποίησης των παιδιών της. Η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική και όλα όσα γράψαμε αποτελούν προίόντα δημοσιογραφικής διαστροφής και αβελτηρίας. 

Η κρίση - εκτίμηση των αστυνομικών πηγών, είναι ότι και η ίδια μητέρα είχε πέσει στην παιδική της ηλικία θύμα σεξουαλικής κακοποίησης του δικηγόρου, με αποτέλεσμα ότι δεινοπάθησε, να επηρρεάσουν σε ανήκεστο βαθμό, όχι μόνο την ψυχολογική αλλά και την πνευματική της κατάσταση.

Πρόκειται για ένα ασύγγνωστο λάθος επαναλβάνουμε προσωπικής δημοσιογραφικής αβελτηρίας, καθώς κι επιπλέον η "αποκάλυψη" αφορά σε έναν άνθρωπο που αδυνατεί να κατανοήσει τις ακριβώς της καταλογίσαμε κι ως εκ τούτου να υπερασπιστεί τον εαυτό της.

Το έγκλημα δε θα είναι διπλό, εάν επαληθευτούν οι εκτιμήσεις των αστυνομικών, ότι και είχε ίδια είχε υπάρξει θύμα παιδικής κακοποίησης. Θα έχει στο ασυνείδητο της να αθροίσει κι εμάς ως έναν από  αυτούς που ασέλγησαν σε βάρος της.

Ζητούμε ταπεινά συγνώμη, διαβεβαιώνοντας όλους ότι η εξομολόγηση είναι αυθόρμητη και ελικρινής κάτω από το ασήκωτο βάρος του ατοπήματος και έγινε πριν απ' όλους μπροστά στη συνείδηση μας.


του Γιώργου Καραϊβάζ

_