Η Εισαγγελέας που ήρθε "πρόσωπο με πρόσωπο" με την παιδική κακοποίηση

Συγκλονιστική ήταν χαιρετιστήρια ομιλία της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου κ. Ξένης Δημητρίου στην ημερίδα που συνδιοργάνωσαν η Εισαγγελία Ηρακλείου και ο Δικηγορικός Σύλλογος για τα
θύματα της ενδοοικογενειακής βίας. Με αφοπλιστική ειλικρίνεια δεν δίστασε να κάνει την «αυτοκριτική» της-αναφερόμενη σε όλους τους συναρμόδιους φορείς και υπηρεσίες-για τον αναποτελεσματικό τρόπο διαχείρισης περιστατικών κακοποίησης, ακόμα και μακροχρόνιων. Οι τραγικές περιπτώσεις της Λέρου και της Ζακύνθου είναι γροθιά στο στομάχι για τον τρόπο που δεν λειτούργησαν τελικά οι εμπλεκόμενες υπηρεσίες για να σώσουν αυτά τα παιδιά από το μαρτύριο που ζούσαν χρόνια μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Παρά το γεγονός ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες είχαν ενημερωθεί κατ’ επανάληψη από χρόνια, στην Λέρο από το 2011 και στην περίπτωση της Ζακύνθου από το 2009, δεν έγινε απολύτως τίποτα. «Δεν χάσαμε μόνο την περίπτωση, χάσαμε το παιδί. Το «κακοποιήσαμε» περισσότερο από τους θύτες του, βρέθηκε ανάμεσα μας αβοήθητο περισσότερο απ’ όσο ήταν στο χώρο της κακοποίησης ή της παραβατικότητας στην οποία είχε εμπλακεί». 

Όπως επισήμανε, στην διάρκεια της πολυετούς θητείας της ως Εισαγγελέας Ανηλίκων και ερχόμενη πρόσωπο με πρόσωπο με την κακοποίηση των παιδιών, αισθάνθηκε πολλές φορές άχρηστη και ανεπαρκής απέναντι στα θύματα. «Έβλεπα, πώς στην προσπάθεια μου να συλλέξω αποδεικτικά στοιχεία για τους δράστες και τις πράξεις τους, «κακοποιούσα» για δεύτερη φορά τα θύματα, χωρίς να μπορώ να τα προστατέψω αποτελεσματικά. Μου πήρε αρκετό καιρό, για να μάθω, πώς ένας άνθρωπος, ένας επαγγελματίας, δεν μπορεί και δεν πρέπει να σηκώνει μόνος του το βάρος της ανήλικης θυματοποίησης. Ακόμα και στον μύθο της λερναίας ύδρας ένας ημίθεος δεν μπόρεσε να τα καταφέρει μόνος του. Εκείνος έκοβε ένα κεφάλι κι αν ο Ιόλαος, ένας κοινός θνητός, δεν το έκαιγε, φύτρωναν δύο. Πόσο μάλλον στο χώρο της θυματοποίησης που είναι λερναία ύδρα και εμείς όλοι είμαστε θνητοί».
Η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου τόνισε ότι οι επαγγελματίες θα πρέπει να γνωριστούν μεταξύ τους, να εμπιστευθούν ο ένας τον άλλον και να ορκιστούν πως ο καθένας θα παίξει το ρόλο που του αναλογεί στο χώρο της κακοποίησης και κυρίως της ενδοοικογενειακής. «Να συμφωνήσουμε: ποιος κάνει τι, ποιος θα επέμβει και πότε, πώς θα ανταλλάξουμε ιδέες, πώς θα εκπαιδευτούμε για να συνυπάρξουμε, να είμαστε αποτελεσματικοί και να μην προκαλέσουμε βλάβη».

Όπως υπογράμμισε, το να είναι κάποιος θύμα ενδοοικογενειακής βίας είναι ακούσιο, το να του παράσχουμε βοήθεια είναι υποχρεωτικό.

cretalive.gr
_