"Πολιτική κατευνασμού (appeasement) είναι αυτή της αδράνειας και των παραχωρήσεων" - Άρθρο πρώην αξιωματικού της ΕΛΑΣ

Δημόσια Τάξη: Αναποτελεσματική η πολιτική του κατευνασμού!

1. Παρατηρούμε, για άλλη μια φορά, τις εκτεταμένες καταστροφές στο κέντρο της Αθήνας. Είδαμε
τελευταία το κάψιμο του περιπτέρου, αλλά και των τριών λεωφορείων. Είχαμε αναφερθεί στην «αδράνεια» της αστυνομίας και την «υποταγή» στις πολιτικές σκοπιμότητες. Οι πολίτες αγανακτούν, εξοργίζονται και αναρωτιούνται: Τι κάνει η Αστυνομία; Γιατί μοιάζει να είναι απούσα; Ποια είναι η πολιτική και στρατηγική που εφαρμόζει; Μήπως η «πολιτική του κατευνασμού», που ακολουθεί, δεν φέρνει αποτελέσματα και είναι απορριπτέα; \

2. Προφανώς ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη δεν υιοθετεί τη «μηδενική ανοχή» (zero tolerance) και τη λεγόμενη θεωρία των «σπασμένων τζαμιών» (broken windows), όπως διατυπώθηκε από τους εγκληματολόγους Τζέιμς Ουίλσον και Τζορτζ Κέλινγκ. Όμως στα «Στρατιωτικά Σχολεία», έμαθε για την Τέχνη του Πολέμου και ότι η πολιτική του κατευνασμού αποθρασύνει και οδηγεί σε μεγαλύτερη επιθετικότητα και στην προκειμένη περίπτωση στην όλο και «βαρύτερη» εγκληματικότητα.

3. Πολιτική κατευνασμού (appeasement) είναι αυτή της αδράνειας και των παραχωρήσεων προς έναν (δυνητικό) «εχθρό», με σκοπό της αποφυγή μιας επαπειλούμενης σύγκρουσης. Η ανοχή των επιθετικών ενεργειών, το γεγονός ότι αυτές παραμένουν ατιμώρητες και η αδράνεια έναντι της συνεχούς επιθετικότητας, προκαλεί στο επιτιθέμενο υπερβολική αυτοπεποίθηση, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω αύξηση της επιθετικότητάς του. Η έννοια της πολιτικής του κατευνασμού και η ξεκάθαρη απόρριψή της εμφανίζεται στο περίφημο έργο του Θουκυδίδη, ο οποίος καθιστά σαφές ότι: «…με το πόλεμο η ειρήνη εξασφαλίζεται περισσότερο, ενώ το να μην πολεμήσεις δεν είναι εξίσου ακίνδυνο…». «Αν θέλουμε να εξασφαλίσουμε την ειρήνη, να προετοιμαζόμαστε για πόλεμο» τονίζει επίσης και ο Κλαούζεβιτς. Η απόρριψη του κατευνασμού αποτέλεσε βασικό συστατικό και της υψηλής στρατηγικής του Περικλή. Η πολιτική του κατευνασμού αποτελεί στη Θουκυδίδεια σκέψη, μια ένδειξη αδυναμίας η οποία, όχι μόνο προκαλεί την εχθρική επιθετικότητα, αλλά συμπαρασύρει σε αντίστοιχη στάση ακόμη και μικρότερες δυνάμεις που προσβλέπουν στην αποκόμιση εύκολων και σχετικά ακίνδυνων ωφελημάτων.

4. Η Πολιτεία και τα Όργανά της οφείλουν να πάψουν να παριστάνουν τους «θεατές» και τα «ακούνητα στρατιωτάκια». Οφείλουν να εξασφαλίζουν το «δικαίωμα των πολιτών στην ασφάλεια». Οφείλουν, με άλλα λόγια, να αποκαταστήσουν τη νομιμότητα, το Κράτος Δικαίου και το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Αν δεν μπορούν, ας παραιτηθούν!!!



κείμενο του αντιστράτηγου ε.α. Νίκου Μπλάνη