Θλίψη για τον Ομπάμα...

Θλίψη και μόνο θλίψη αφήνει πίσω του ο Μπαράκ Ομπάμα.

Θλίψη γι αυτούς που έχουμε. Και μάλλον τώρα το συνειδητοποιούμε ακόμη περισσότερο. 

Τώρα που τον είδαμε και κυρίως, τώρα που τον ακούσαμε. Γιατί χρειάστηκε να έρθει στην χώρα μας ένας νέγρος αμερικάνος πρόεδρος, για να μας θυμίσει εύγλωττα και παραστατικά τη εννοιολογική και ουσιαστική προέλευση- υπόσταση της λέξης Δημοκρατία.

Να διαλεχτεί με το ακροατήριο του με όρους αθηναϊκής φιλοσοφίας και αυτό, χωρίς καμία προσποίηση ή δυσκολία στην άρθρωση ή στη διατύπωση. Αυτός ο λαμπρός νέγρος μας περιέγραψε χωρίς να προσποιείται το δημοδιδάσκαλο ή τον δοκησίσοφο σοφιστή, το πόσο λαμπρό παρελθόν κληρονομήσαμε και πόσο το διαβρώσαμε, το σκυλεύσαμε, το ξεπουλήσαμε ως άλλοι έμποροι σε ναούς τους Σολωμόντος και στο τέλος το παραδώσαμε βορά στα άγρια δόντια της επιλεκτικής ιστορικής μνήμης. 

Τέτοια κατάντια. Ανάλογου μεγέθους και η θλίψη. Γιατί τον είδαμε, τον ακούσαμε και τώρα γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά, ποιους έχουμε.
.