Ticker

6/recent/ticker-posts

Κομβική απόφαση του ΣτΕ: Η αθώωση σε ποινική διαδικασία δεν αποκλείει την καταβολή αποζημίωσης



Άλλο το Διοικητικό Δικαστήριο που θα εξετάσει το δικαίωμα αποζημίωσης ενός «θύματος» και άλλο το Ποινικό που θα εξετάσει την ποινική ευθύνη ενός «δράστη». Το τεκμήριο αθωότητας δεν εφαρμόζεται σε αποζημιώσεις, λέει το ΣτΕ.





Σε μία κομβική απόφαση προχώρησε το ΣτΕ, αποσυνδέοντας την κρίση ποινικού Δικαστηρίου για τυχόν ευθύνες από εκείνη του διοικητικού στο οποίο κατατέθηκε προσφυγή για καταβολή αποζημίωσης από τους εμπλεκόμενους της υπόθεσης.



Αφορμή στάθηκε μία υπόθεση συζύγου και μητέρας των προσφεύγοντων, η οποία εισήχθη στο νοσοκομείο για να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης ευμεγέθους καλοήθους όγκου. Μετά το θάνατό της, οι συγγενείς ζήτησαν μεταξύ άλλων και την καταβολή αποζημίωσης 200.000 ευρώ σε καθένα, πέραν των ποινικών ευθυνών του νοσοκομείου.

Η απαλλαγή των γιατρών του νοσοκομείου από τυχόν ποινικές ευθύνες, δεν συνεπάγεται και την άρση της αποζημίωσης τους από τα αστικά Δικαστήρια αναφέρει το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ).






Οι διαφορές αυτές δεν έχουν ποινικό αλλά αμιγώς αποζημιωτικό – αποκαταστατικό χαρακτήρα λέει το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφασή του και παραπέμποντας στις σχετικές διατάξεις του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας επισημαίνει πως κατά το μέρος που προβλέπει δέσμευση των Διοικητικών Δικαστηρίων από τις Αμετάκλητες Αθωωτικές Αποφάσεις των Ποινικών Δικαστηρίων δεν εφαρμόζεται στις δίκες που ανοίγονται με άσκηση αγωγής αποζημίωσης.

«Προκειμένου να ενεργοποιηθεί το τεκμήριο αθωότητας απαιτείται η ποινική διαδικασία να συνδέεται κατ’ ουσίαν προς τη δικαστική διαδικασία που έπεται αυτής. Τέτοιος σύνδεσμος υπάρχει μεταξύ της ποινικής διαδικασίας που καταλήγει σε αθώωση ή απαλλαγή του κατηγορουμένου ως προς πράξεις ή παραλείψεις που επέφεραν βλάβη στο θύμα και της δικαστικής διαδικασίας αστικής φύσης που ανοίγεται όταν το θύμα διεκδικεί αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη εξαιτίας των ανωτέρω πράξεων ή παραλείψεων, ακόμη και όταν ενάγεται τρίτος, ο οποίος καθίσταται υπόχρεος δυνάμει διάταξης νόμου να καταβάλει αποζημίωση για πράξη ή παράλειψη προσώπου το οποίο τεκμαίρεται αθώο. Συνεπώς, η έλλειψη ταυτότητας διαδίκων δεν αποκλείει την εφαρμογή του τεκμηρίου της αθωότητας στη διοικητική δίκη που έπεται της αμετάκλητης αθώωσης του ενδιαφερομένου» τονίζεται.



ΣτΕ: Απέρριψε τους λόγους απόρριψης αποζημίωσης


«Πλήσσεται απαραδέκτως η ανέλεγκτη κατ’ αναίρεση εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας και η ουσιαστική κρίση του ίδιου δικαστηρίου ότι δεν έλαβε χώρα καμία παράνομη πράξη ή παράλειψη εκ μέρους των ιατρών του αναιρεσίβλητου νοσοκομείου, τόσο κατά το προεγχειρητικό στάδιο όσο και κατά τη διενέργεια της επέμβασης και το μετεγχειρητικό στάδιο. Συνεπώς, ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος» αναφέρει το Ανώτατο Δικαστήριο.

Για τους λόγους αυτούς καταλήγει πως «πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η κρινόμενη αίτηση και να αναιρεθεί εν μέρει η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, η υπόθεση δε, που χρειάζεται διευκρίνιση κατά το πραγματικό, πρέπει να παραπεμφθεί κατά το αναιρούμενο μέρος της στο δικάσαν δικαστήριο για νέα κρίση».




Τι ισχυρίζονται οι συγγενείς


Στην απόφαση του ΣτΕ σύμφωνα με όσα κατέθεσαν οι συγγενείς του θύματος ισχυρίζονται πως όταν διαπιστώνεται σοβαρή έλλειψη οργάνωσης νοσοκομείου, από την οποία επέρχεται ο θάνατος ασθενούς, το νοσοκομείο ευθύνεται προς αποζημίωση των ζημιωθέντων.

Αναλυτικά αναφέρεται: «Ισχυρίζονται δε, περαιτέρω, ότι στην προκείμενη περίπτωση το δικάσαν δικαστήριο έπρεπε να δεχθεί ότι από τα στοιχεία του φακέλου προέκυπτε η προχειρότητα και η ανευθυνότητα με την οποία αντιμετωπίστηκε η αποβιώσασα ασθενής, δεδομένου ότι: α) ως πρώτος χειρουργός αναγράφεται ο …, ενώ η θανούσα είχε αναθέσει τη διενέργεια της επέμβασης στον …, β) η επέμβαση διήρκεσε μόνο 4 ώρες και 40 λεπτά, δηλαδή είχε ασυνήθιστα μικρή διάρκεια, γ) καθυστέρησε να ξεκινήσει η επέμβαση με αποτέλεσμα να περατωθεί σε χρόνο κατά τον οποίο είχαν αποχωρήσει οι ιατροί του νοσοκομείου από τις θέσεις τους, με συνέπεια να μην υπάρχει άμεση δυνατότητα ανάταξης της ασθενούς με χειρουργική μέθοδο, δ) η ασθενής κατά την επέμβαση απώλεσε μεγάλη ποσότητα αίματος, γεγονός που αποδεικνύεται από τις μεταγγίσεις τριών φιαλών αίματος που της έδωσαν, ε) η ασθενής παρέμεινε επί μακρόν στον χώρο ανάνηψης, γεγονός που αποδεικνύει ότι η κατάστασή της δεν ήταν ομαλή μετεγχειρητικώς, στ) η ασθενής μετά το χειρουργείο είχε αιμοσφαιρίνη 4,1 (με φυσιολογικό το 13,5) και μεταβολική οξέωση με ph 7,24, γεγονός που αποδεικνύει ότι αιμορραγούσε μετά την εγχείρηση, οι δε ιατροί παρέλειψαν να σταματήσουν την αιμορραγία με άμεση εισαγωγή της στο χειρουργείο για να ανοίξουν εκ νέου το κρανίο της, ζ) η ασθενής αντιμετωπίστηκε στο θάλαμο μόνο από τον εφημερεύοντα ειδικευόμενο ιατρό …, η) εξαφανίστηκαν οι καίριας σημασίας αξονικές τομογραφίες της, από τις οποίες θα προέκυπταν τα αίτια του θανάτου της ασθενούς, γεγονός που αποδεικνύει την κακή οργάνωση του αναιρεσίβλητου νοσοκομείου και, τέλος, θ) η ασθενής μεταφέρθηκε στην ΜΕΘ όταν ήταν ήδη νεκρή, γεγονός που ομοίως αποδεικνύει έλλειψη οργάνωσης του αναιρεσιβλήτου.






Πηγή: www.dikastiko.gr






Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια