Ticker

6/recent/ticker-posts

728x90


«Όταν ο Τσώρτσιλ και ο Ωνάσης έπιναν ούζο στη Ρόδο και μιλούσαν τουρκικά»


Η θαλαμηγός του Αριστοτέλη Ωνάση, «Χριστίνα», δεν ήταν ένα απλό γιοτ.

Για τον δαιμόνιο Σμυρνιό, ήταν ένα παλάτι αποπλάνησης, ένας χώρος διαπραγματεύσεων, ένα στέκι για πολύ καλούς φίλους και φυσικά ένα αδιαμφισβήτητο σύμβολο της επιτυχημένης αυτοκρατορίας του.

Για να πετύχει τους σκοπούς του, έπρεπε να γνωριστεί και κερδίσει την εμπιστοσύνη των ισχυρών του πλανήτη.

Και ένας από αυτούς ήταν φυσικά ο Ουινστον Τσόρτσιλ!

Με επιμονή και υπομονή ο Ωνάσης τον σαγήνευσε.

Του προσέφερε μια… αυτοκρατορική φιλοξενία και κέρδισε την εύνοια του, με αντάλλαγμα να αποκτήσει χρήσιμες  γνωριμίες που του απέφεραν τεράστια κέρδη, διεθνή λάμψη και παγκόσμια αναγνώριση.

«Μια εποχή, όταν η “Χριστίνα” είχε περιφέρει στην Καραϊβική τον Τσόρτσιλ και οι διοικητές των νησιών ανέβαιναν στη θαλαμηγό για να του υποβάλλουν τα σέβη τους, ο βρετανικός Τύπος ξεσπάθωσε κατά του Ωνάση.

 Και ιδιαίτερα ο Λόρδος Μπήβεμπουργκ.

 Για να δείξει ο Τσόρτσιλ με ποιον είναι, κάλεσε τον αμφιτρύωνά του σε γεύμα στην κλειστή “Άλλη Λέσχη”, που συνήθως δεν δεχόταν ξένους στον κύκλο της.

Πάντως ο μεγάλος θρίαμβος του Ωνάση έγινε στις αρχές του δεύτερου δεκαημέρου του Απριλίου 1961, όταν η “Χριστίνα” με μεγάλο σημαιοστολισμό, ήτανε δεμένη στο λιμάνι της Νέας Υόρκης με επιβάτη της τον σερ Ουίνστον.

 Ο Αντλάι Στήβενσον ανέβηκε στη θαλαμηγό και ο πρόεδρος Κένεντι μίλησε στο τηλέφωνο με τον Πατέρα της Νίκης.

 Ο Ωνάσης ζούσε το θρίαμβό του επί αμερικανικού εδάφους».

Αυτά- και άλλα πολλά- αποκαλύπτει στο βιβλίο του ο παλαίμαχος και ουσιαστικά βιογράφος του Ωνάση Δημήτρης Λιμπερόπουλος που περιγράφει άγνωστα περιστατικά από την φιλία των δυο ανδρών.

ΤΟ ΓΕΡΑΣΜΕΝΟ ΛΕΟΝΤΑΡΙ

«Οι Άγγλοι δεν έβλεπαν με καλό μάτι ότι ο απόμαχος πολέμαρχός τους περνούσε βδομάδες πάνω στη “Χριστίνα” όπου ο ιδιοκτήτης της προσκαλούσε τραπεζίτες και μπίσνεσμεν κι έκλεινε δουλειές εκατομμυρίων…

Αρχηγοί κρατών, στα διάφορα λιμάνια, ανεβαίνανε να υποβάλουνε τα σέβη τους στον Πατέρα της Νίκης και αναγκαστικά γνωριζόντουσαν με τον Ωνάση…

Ο Τσόρτσιλ χωρίς κανένα ενδιαφέρον πια για ότι γινότανε γύρω του, με απλανές βλέμμα έβγαζε το χοντρό πούρο του κι έπινε, όπως άλλωστε σε ολόκληρη τη ζωή του.

 Ο άλλοτε ακατάβλητος πολέμαρχος έχει συνθηκολογήσει με τα γεράματα. Βραδύγλωσσος, δεν ακούει καλά, δεν βλέπει καθαρά, δεν καταφέρνει να σταθεί στα πόδια του  χωρίς βοήθεια, νυστάζει και γέρνει το κεφάλι του στο στήθος…

 Κάποιος πρέπει να προλαβαίνει να του παίρνει από το στόμα το πούρο…

Ο Ωνάσης τον περιφέρει με ηλεκτροκίνητο αυτοκινητάκι, που οδηγεί ο ίδιος, κι ο κόσμος χαζεύει το γέρικο λιοντάρι, που το σέρνει από τη χαίτη ο μεγαλοεφοπλιστής…

Κι όταν ο γέρος καταλάβει πως τον χειροκροτούν, σηκώνει βαριεστημένα το αρθριτικό του χέρι και κάνει το σήμα της Νίκης…

Ο μικρός Αλέξανδρος Ωνάσης, πολύ χαρακτηριστικά τον αποκαλεί …Παππού της Νίκης». 

Ο Ωνάσης ένιωθε υπερηφάνια γιατί ο Τσόρτσιλ στεκότανε με ευχαρίστηση κοντά του.

 Και στους δικούς του κομπορημονούσε πως είχε ξημερώσει και υποτάξει το γέρικο λιοντάρι”.

 Ο Δημήτρης Λιμπερόπουλος αναφέρεται και σε κάτι ακόμη που του είχε πει ο Αριστοτέλης Ωνάσης για τον Ουίνστον Τσόρτσιλ:

 “Ο Πατέρας της Νίκης μοιάζει με αρνάκι πάνω στη “Χριστίνα».

Ο Ωνάσης τον θαύμαζε αρχικά από μακριά. Συνήθιζε να λέει γι’ αυτόν:

 «Ένα γεύμα με τον Τσόρτσιλ θα σε διδάξει πιο πολλά απ’ ότι τρία χρόνια σπουδές στην Οξφόρδη».

Τελικά, κατάφερε να προσεγγίσει τον αλλοτινό ηγέτη της Μεγάλης Βρετανίας όταν εκείνος είχε αποσυρθεί από τα πολιτικά δρώμενα.

 Γνώρισε αρχικά τον γιο του Ράντολφ και μέσω αυτού συνέφαγε με τον πατέρα του. 

Τον καλούσε επίμονα να περάσει ένα καλοκαίρι στη «Χριστίνα». 

Αρχικά, εκείνος ήταν ιδιαίτερα επιφυλακτικός.

 Από τη μία δεν επιθυμούσε τους δημοσιογράφους και παπαράτσι που ακολουθούσαν μετά μανίας τον Ωνάση. Κάποιοι από τον κύκλο του είχαν αποτυπώσει την άρνησή του ως αυτοπροστασία να μη θεωρηθεί μέρος του τσίρκου Ωνάση. 

Από την άλλη, είχε μεγαλώσει.

 Ήταν ιδιότροπος, δυσκίνητος και επιλεκτικός στις παρέες.

Η ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΦΙΛΙΑ

Η επιμονή αλλά και η σαγήνη του Σμυρνιού, όμως, υπερκέρασαν τις επιφυλάξεις του.

 Ο Ωνάσης φρόντισε να ικανοποιήσει κάθε όρο και επιθυμία του. 

Ενδεικτικό της παράστασης που έδωσε για χάρη του ήταν ότι όταν ο Τσόρτσιλ επιβιβάστηκε για πρώτη φορά στη θαλαμηγό το καλοκαίρι του 1956 στο λιμάνι του Μόντε Κάρλο, ο εφοπλιστής τον περίμενε με ανοιχτές αγκάλες στη ράμπα.

Αυτή ήταν μονάχα η αρχή.

Οι δύο άνδρες κατέληξαν να κάνουν μαζί σχεδόν δέκα φορές διακοπές, από έναν μήνα σε διάρκεια.

 Ο Ωνάσης τον ξεχώριζε.

 Συνήθιζαν να μιλούν με τις ώρες: για τη θάλασσα, την πολιτική, τη φιλοσοφία, τον πόλεμο, τον άνθρωπο, τα πάθη και τις αδυναμίες του.

 Άφηναν την υπόλοιπη παρέα να απολαμβάνει τις βόλτες της στα γραφικά σοκάκια κάποιου νησιού και εκείνοι μιλούσαν.

Ο Ωνάσης είχε χαρακτηρίσει τις κουβέντες εκείνες «σαν να κοιμάσαι με την Ιστορία». Εκτός όλων των άλλων, ο Ελληνας κροίσος φιλοξενούσε πολλά μέλη της οικογένειας Τσόρτσιλ: παιδιά, νύφες, εγγόνια και φίλοι συνόδευαν τον Ουίνστον στις κρουαζιέρες. 

Τα βρετανικά media ασχολούνταν αρκετά με την παράδοξη φιλία των δύο ανδρών και τις κοινές τους διακοπές, ενώ ούτε το Παλάτι, ούτε οι ένοικοι της Ντάουνινγκ Στριτ 10 έβλεπαν με καλό μάτι το πάντρεμα αυτό.

 Όσο πέρναγαν τα χρόνια, ο Ουίνστον αφέθηκε όλο και περισσότερο στη σχέση αυτή, με αποτέλεσμα να χαλαρώσουν, αν όχι να αρθούν, οι περιορισμοί στις φωτογραφήσεις και τη δημοσιότητα.

Ο ΤΣΩΡΤΣΙΛ ΣΤΗΝ ΡΟΔΟ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ

Δεν υπήρχε ισχυρός της γης που θα φιλοξενήσει ο Ωνάσης στην θαλαμηγό Χριστίνα η στο Miramare, και δεν θα τον ξεναγήσει ο ίδιος στη Ρόδο: – Μιχαλάκη, έρχομαι» έλεγε στον Πετρίδη και ο δήμαρχος φρόντιζε για τα περαιτέρω.

Όπως έγινε και με τον σερ Ουίνστον Τσόρτσιλ, το ΄56.

Μέσω της φιλίας του με το γιό του Ράντολφ, ο φιλόδοξος έλληνας προσκαλεί τον πατέρα της νίκης, για κρουαζιέρα στα νησιά του Αιγαίου.

Ο Τσόρτσιλ δέχεται και ο Ωνάσης με το καμπριολέ της εποχής (μιραμαρετα) τον ξεναγεί στην Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου και την Ακρόπολη της Λίνδου.

«Η ομορφιά της έχει τη μετρημένη τάξη του Αιγαίου και είναι τέλεια στο είδος της.

Τα πάντα είναι βαμμένα άσπρα, μια ζαλιστική λάμψη γύψου και ασβέστη, έτσι που αν εκείνη τη στιγμή μισόκλεινες τα μάτια, μπορούσες να φανταστείς ότι η Λίνδος αντανακλούσε το χιονένιο είδωλο ενός περαστικού σύννεφου» έγραφε για τον οικισμό, ο Άγγλος συγγραφέας Λόρενς Ντάρελ στο μυθιστόρημά του «Αναδυόμενη Αφροδίτη»……

Την ίδια αντίληψη σχημάτισε δέκα χρόνια μετά και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ.

Ατέρμονες κουβεντούλες του βετεράνου Βρετανού πρωθυπουργού και του μεγάλου Σμυρνιού εκείνο το καλοκαίρι, όπως και το καλοκαίρι του ’59:

«Τι συζητάτε Αριστοτέλη;» τον ρώτησε κάποτε ο δήμαρχος:

 «Άσε Μιχάλη, είναι σαν κοιμάσαι με την ιστορία», απάντησε εκείνος.

Όταν οι καλεσμένοι του κροίσου, η οικογένειά Τσόρτσιλ, η Μαρία Κάλλας με το σύζυγό της Μπατίστα Μενεγκίνι έκανε περιήγηση στους αρχαιολογικούς χώρους, οι δυό τους, περνούσαν ατελείωτες ώρες διαλόγου στην «Χριστίνα».

Μιλούσαν για πειρατές και ναυμαχίες, τη καταστροφή της Σμύρνης, τη μάχη της Λέρου, την κατάληξη του πολέμου.

Ο κροίσος δεν δείχνει εξ αρχής τις κατακτητικές προθέσεις για την Μαρία Κάλλας, «αν και ο Μενεγκίνι παρακολουθούσε ύποπτα τον Ωνάση», αναφέρει -μετά την δημοσιοποίηση του ειδυλλίου- ο δήμαρχος Μιχάλης Πετρίδης.

Όταν η παρέα επισκέπτεται την Λίνδο και την Παλιά Πόλη, δεκάδες φωτογράφοι στρέφουν τα φλας στους υψηλούς προσκεκλημένους.

Στον σερ, τον κροίσο και την αιώνια ντίβα.

Όταν η Tίνα Λιβανού έμαθε για τη σχέση τους, άρχισε να αποκαλεί με υποτιμητικό τρόπο την Kάλλας «τραγουδίστρια»: 

«A, αγαπητή μου, Tίνα», της απάντησε κάποτε ο Oυίνστον Τσόρτσιλ, «πολύ φοβάμαι ότι δεν είναι ακριβώς τραγουδίστρια»

ΟΥΖΟ… ΣΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ

Στο γνωστό στέκι του Ωνάση πήγαν  μαζί με τον Τσόρτσιλ.

 Μετά τον περίπατό τους, ξαναγύρισαν στην Παλιά Πόλη.

 Πήγαν στου «Αλέξη» και ήπιαν ούζο, μαζί με χταποδάκι. 

Πλήθος κόσμου κι εκεί.

 Ο Ωνάσης και ο σερ Ουινστων τσούγκρισαν τα ποτήρια με τους Ροδίτες.

 Δόθηκαν ευχές αν και ο Ωνάσης διαμαρτυρόταν για τους φωτορεπόρτερ, έδειξε ότι δεν ήθελε το πέρασμά του από το νησί  να περάσει απαρατήρητο.

Λεπτομέρεια:

 O Ωνάσης πήρε μαζί του απ΄ του «Αλέξη» ένα χταπόδι, κι έναν αστακό και πλήρωσε 10.000 δραχμές.

 Μετά το ουζάκι και το χταποδάκι άνοιξε η όρεξη  και  μαζί με τον κ. Γεωργάκη, πρόεδρο της Ολυμπιακής που εν τω μεταξύ ήρθε από την Αθήνα, τον δήμαρχο Ρόδου , πήγαν στο εξοχικό κέντρο  του Ρετζέπ, στην περιοχή «Τρεις».

 Εκεί δοκίμασαν και την ανατολίτικη κουζίνα».

Ο Τέλης  το ΄ριξε στο ούζο, με σταφύλια (χείλη της Χανούμ) για μεζέ.

 Τρώγοντας άνοιξε συζήτηση με τον Ρετζέπ στην τουρκική γλώσσα.  

Οι φωτορεπόρτερ συνέχιζαν τη δουλειά τους και ο Ωνάσης τους είπε: «βρε παιδιά, πάρτε όσες φωτογραφίες θέλετε και μετά αφήστε με να φάω με την ησυχία μου».

Παραλειπόμενο:

 Στο τραπεζάκι που έτρωγαν,  ο αγαθός Ρετζέπ μη ξέροντας προφανώς ότι o Ωνάσης ήταν ο ιδιοκτήτης της Ολυμπιακής, είχε τοποθετήσει σταχτοθήκες διαφημιστικές της… Αιρ Φρανς. 

Το παρατήρησε ο Δήμαρχος, το είπε στον Ωνάση, κι όλοι μαζί έσκασαν στα γέλια.

Στις 11 παρά είκοσι ακριβώς το ζεύγος γύρισε στην αποβάθρα της Ψαροπούλας, επιβιβάστηκε σε βενζινάκατο και γύρισε στη «Χριστίνα» που ήταν αγκυροβολημένη στον κόλπο των Τριαντών…

Γράφει ο Δημήτρης Σταυρόπουλος


Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια