Διχασμός για ένα καφέ;


Γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης μεταπτυχιακός φοιτητής του προγράμματος Σύγχρονες Ευρωπαϊκές Σπουδές, Δίκαιο, Οικονομία και Πολιτική της Νομικής Σχολής του ΔΠΘ

 

Από τα μέσα Ιουλίου αλλάζουν οι κανόνες για το πως θα λειτουργούν οι χώροι εστίασης, διασκέδασης, πολιτισμού και κινηματογράφοι.

 

Η κυβέρνηση θέσπισε μία φόρμουλα με μεικτούς και αμιγείς χώρους για εμβολισμένους και μη. Εάν ο μαγαζάτορας το θελήσει θα μπορέσει να έχει το μαγαζί του μόνο με εμβολιασμένους τοποθετώντας μία ταμπέλα ότι είναι Covid free, αλλιώς οι μεικτοί χώροι θα είναι όλοι μαζί, αλλά αυτοί που δεν έχουν εμβολιαστεί θα πρέπει κάνουν τεστ PCR ή Rapid. Μία καθημερινότητα πιο δύσκολη και πιο επιβαρυντική οικονομικά.

 

Οι καταστηματάρχες ψάχνονται για το πως μπορούν να λειτουργήσουν το μέτρο και εάν το κάνουν, τότε πως δεν θα έχουν το στιγματισμό ότι δέχονται μόνο εμβολιασμένους.

 

Η ινδική μετάλλαξη τρέχει και θα επικρατήσει και στη χώρα μας και για αυτό πρέπει ο εμβολιασμός να τρέξει, αλλιώς θα έχουμε τον ίδιο χειμώνα με πέρυσι. Χρόνος για να πείσουμε τους δύσπιστους ή τους αρνητές δεν υπάρχει. Μερικοί από τους αρνητές θα πούνε ότι μας ελέγχουν και μας το επιβάλουν, οπότε αντίσταση στο σύστημα, τι νεοταξικό!

 

Είναι δύσκολη η εξίσωση. Η κυβέρνηση δια στόματος του κ. Σκέρτσου ανακοινώνει ότι δεν θα επιβληθεί νέο λοκντάουν και ότι τα όποια περιοριστικά μέτρα ληφθούν αυτά θα αφορούν μόνο τους ανεμβολίαστους και χωρίς οικονομική στήριξη.

 

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι έτσι όπως τα κάνει ο πρωθυπουργός θα τα βρει μπροστά του όλα αυτά, αλλά και στην αρχή της πανδημίας με το μήνυμα στο 13033 έλεγαν ότι δεν θα πάει μακριά αυτό το μέτρο.


xronos.gr