Β. Πολυχρονίδης: Ο Άγγελος κράτησε, η δημοκρατία νίκησε


«Μη φοβάστε, θα αντέξω», είπε στους συναδέλφους του ο αστυνομικός της ομάδας «Δράση» ύστερα από την επίθεση  του εξαγριωμένου πλήθους νεαρών κατά τη διάρκεια μιας «ειρηνικής» πορείας με κεντρικό σύνθημα τη μηδενική ανοχή στη βία και την προστασία της ζωής όλων. Εκτός βέβαια, των ζωών των αστυνομικών που για χιλιοστή φορά βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις εγκληματικές οργανωμένες ομάδες που δρουν σαν να βρίσκονται στο απυρόβλητο.

 

   Κατά τον άγριο ξυλοδαρμό του ο αστυνομικός κατάφερε να διασφαλίσει το όπλο του. Ο νόμος 3169/2003 προβλέπει τη χρήση του όπλου σε τέτοιες περιπτώσεις, αφού υπήρχε ένοπλη επίθεση και ο αστυνομικός βρισκόταν σε κατάσταση άμυνας ενώπιον δραστών που τελούσαν επικίνδυνο κακούργημα εις βάρος του και υπήρχε κίνδυνος θανάτου ή βαριάς σωματικής βλάβης. Θεωρείται περιττό να αναφερθεί πως η χρήση όπλου επιτρέπεται για την αποτροπή αφοπλισμού αστυνομικού κατά την υπηρεσία του. Ωστόσο, ο βάναυσα ξυλοκοπημένος αστυνομικός δεν άσκησε το νόμιμο δικαίωμα του, αν και ήταν το μοναδικό μέσο για να σώσει τη ζωή του από βέβαιο θάνατο ή στην καλύτερη περίπτωση από βαριά αναπηρία. Επέδειξε τρομερή ψυχραιμία λόγω της άρτιας εκπαίδευσης του; Δεν πρόλαβε ν’ αντιδράσει;

 

Ή συνειδητά επέλεξε να μην πυροβολήσει από φόβο για τις ανυπολόγιστες και τραγικές συνέπειες που θα επακολουθούσαν;

 

Το αποτέλεσμα ήταν αίσιο για τον αστυνομικό και δεν θρηνήσαμε θύματα εκατέρωθεν. Στην αντίθετη περίπτωση που θα έκανε νόμιμα χρήση του όπλου του και αφαιρούσε τη ζωή κάποιου από τους επίδοξους δολοφόνους του για να σώσει τη δική του θα καιγόταν η Ελλάδα και θα αναβίωνε η ζοφερή περίοδος του Δεκεμβρίου του 2008. Τα πρωτοσέλιδα , τα κεντρικά δελτία ειδήσεων, οι ειδησεογραφικές ιστοσελίδες θα παίρναν φωτιά και θα καταδικάζανε άκριτα την αποτρόπαια πράξη του αστυνομικού και θα ηρωοποιούσαν τον νεκρό στο βωμό της τηλεθέασης. Από καθαρή σύμπτωση δεν ξαναζήσαμε το χάος και την αναρχία.

 

Σε αυτό το σημείο κρίνεται αναγκαίο να ειπωθεί πως ο αστυνομικός στην χώρα μας δεν αποφασίζει να προστατεύσει τον εαυτό του ασκώντας το νόμιμο δικαίωμα της χρήσης του όπλου ακόμα κι αν κινδυνεύει από βέβαιο θάνατο, γιατί δεν αισθάνεται σίγουρος πως θα τύχει της ανάλογης στήριξης από την εκάστοτε φυσική και πολιτική ηγεσία. Αυτή η ανασφάλεια και η υιοθέτηση της νοοτροπίας για την μη χρήση του όπλου είναι βαθιά ριζωμένη στην πλειοψηφία του αστυνομικού προσωπικού και πηγάζει από την έλλειψη θεσμικής προστασίας από το ίδιο το κράτος που υπηρετεί το οποίο αυτοακυρώνεται , αφού δεν προστατεύει αυτούς που εφαρμόζουν τους νόμους που αυτό θεσπίζει. Διαθεσιμότητα, στοχοποίηση από τα ΜΜΕ, κοινωνικός αποκλεισμός , κίνδυνος της ζωής του αστυνομικού και της οικογένειας του και τέλος χρονοβόρος και ψυχοφθόρος δικαστικός μαραθώνιος μέχρι της τελεσίδικης απόφασης αθώωσης του είναι οι κύριοι λόγοι που αποτρέπουν τους αστυνομικούς να κάνουν χρήση του όπλου τους.

 

Υπό αυτές της εργασιακές συνθήκες της ανασφάλειας και του θεσμικού ελλείμματος φθάνουμε στο οξύμωρο σχήμα να διαπιστώσουμε πως οι προστάτες και οι φρουροί της έννομης τάξης και της κοινωνικής ειρήνης αισθάνονται απροστάτευτοι από την συντεταγμένη πολιτεία. Άραγε ο υγιώς σκεπτόμενος πολίτης πώς θα αισθάνεται και τί θα σκεφτεί βλέποντας από την μικρή οθόνη έναν ένοπλο αστυνομικό να ξυλοκοπείται άγρια από ομάδα μαινόμενων νεαρών χωρίς να αντιδρά ; «Αφού δεν μπορεί να προστατεύσει τον εαυτό του τη στιγμή που απειλείται η ζωή του, δεν μπορεί να προστατεύσει ούτε εμένα».

 

Η εποχή της ανέξοδης και υποκριτικής φραστικής καταδίκης της βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται πρέπει να αποτελέσει παρελθόν, γιατί διαιωνίζει την ανομία και την κοινωνική ανασφάλεια. Η βία έχει ονοματεπώνυμο, στέκια και ιθύνοντες .Είναι αντικειμενική ανάγκη  ολόκληρος ο υγιής πολιτικός κόσμος να επιδείξει επιτέλους σοβαρότητα και να λάβει ουσιαστικές αποφάσεις, ώστε να μπει ένα τέλος στην πολιτική εκμετάλλευση του αστυνομικού θεσμού. Πέρα από κάθε πολιτική σκοπιμότητα, η διαφύλαξη της ασφάλειας της κοινωνίας, της ζωής, της περιουσίας και των δικαιωμάτων των πολιτών πρέπει να τεθούν σε άμεση προτεραιότητα με την ταυτόχρονη πολιτική στήριξη και σεβασμό στους Έλληνες αστυνομικούς .

 

Αρχ/κας ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ, Μέλος «ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ – Κίνηση Αστυνομικών Θεσσαλονίκης>>

ananeotikidrasi.gr






1 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Πρέπει να διαταχθεί άμεσα η απελευθερώση των τριών που προφυλακίστηκαν δίχως την παραμικρή ένδειξη ότι συμμετείχαν ενεργά στον ξυλοδαρμό του αστυνομικού και ενδείξεις ότι "απλά βρίσκονταν σχετικά κοντά στο σημείο". Κατηγορία που υπό άλλες συνθήκες θα αφορούσε "επικίνδυνη σωματική βλάβη" ή "απόπειρα βαριάς" και όχι "απόπειρα ανθρωποκτονίας", αφού η πλειοψηφία των παρευρισκομένων αποδείχτηκε ότι στην ουσία πραγματοποίησε φράγμα γύρω από τον πεσμένο αστυνομικό και συγκρατούσε τους θερμόαιμους.