Ανέστης Κελεσίδης: Η ώρα της μεγάλης ευθύνης για τον Αστυνομικό συνδικαλισμό


Ανάρτηση του Ανέστη Κελεσίδη, αποστράτου αστυνομικού και συνδικαλιστή: -Επιμερισμός...λαθών-καταμερισμός...ευθυνών.

-Για τον...Αστυνομικό συνδικαλισμό.

-Από τις πρώτες προσπάθειες εγκαθίδρυσής του μέχρι και σήμερα.

 

-Πρωτοπόροι και πρωτεργάτες.

-Οι μέχρι τη νομιμοποίηση... συνδικαλιστές.

-Οι παραπέρα...διαχειριστές του"νόμιμου" συνδικαλσιμού.

-Ειδικοί Φρουροί και συνοριοφύλακες,

-Π.Ο.ΑΣ.Υ. του...σήμερα.

-Πρωτοβάθμιες Ενώσεις-εκλεγμένοι αντιπρόσωποι.

-Συνάδελφοι εν ενεργεία-απόστρατοι και συνταξιούχοι.

-Κυβέρνηση και κόμματα

 

-Απ τη μια η Ε.Κ.Α(΄Ενωση Κατωτέρων Αστυνομικών),με το φραγμό στη συμμετοχή συναδέλφων όλων των βαθμών,έβαλε την πρώτη διαχωριστική γραμμή.

-Εργαζόμενοι του ίδιου χώρου χωρίστηκαν σε Ανώτερους και Κατώτερους.

-Μεταφέροντας ουσιαστικά στην πράξη και στο συνδικαλισμό μοτίβο που στήριξαν την εργασιακή- υπηρεσιακή σχέση ιεραρχίας και εξάρτησης που υπήρχε στην Υπηρεσία και το Σώμα.

-Στον αντίποδα της Ε.Κ.Α,η...Π.Ο.ΑΣ.Υ.

-Με ανοικτή τη συμμετοχή συναδέλφων όλων των βαθμών μέχρι και του βαθμού του Αστυνομικού Διευθυντού.

-Οι προσπάθειες συνένωσης ανάμεσα σε Π.Ο.ΑΣ.Υ.και Ε.Κ.Α.έπεφταν στο κενό εξ αιτίας της εμμονής κάποιων και των κόμπλεξ κατωτερότητας που πάντα κουβαλούσαν και ποτέ στην πράξη δεν απέβαλαν,αλλά και επειδή δεν ήθελαν τη σύγκρουση με τους πολλούς που εκ των πραγμάτων βρισκόταν στο χώρο των ιεραρχικά υφισταμένων.

-Γιατί εκεί βρισκόταν και βρίσκεται η ουσία.

-Αντί του ορθού όρου των ιεραρχικά υφισταμένων κάποιοι επέμεναν στον όρο...κατώτεροι.

-Στον αντίποδα η Π.Ο.ΑΣ.Υ επέβαλε στην πράξη τον όρο Αστυνομικοί Υπάλληλοι,αντί του υποτιμητικού και μέχρι τότε χρησιμοποιούμενου ακόμη...΄ Αστυνομικά όργανα.

-ΣΥΓΚΟΥΝΗΣ και ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ,βρέθηκαν να ηγούνται των δύο χώρων,με τον 1-ο να μην έχει ποτέ στην πραγματικότητα νομιμοποιήσει την...εκπροσώπηση του χώρου που ηγείτο,μιας και δεν αξιώθηκε ποτέ να προκύψει από προηγηθείσες εκλογές,παραμένοντας ουσιαστικά μέχρι τέλους, Πρόεδρος της...προσωρινής Διοικούσας.

-Χωρίς αυτό να μειώνει την τεράστια αξία της προσφοράς του στο συνδικαλιστικό μας κίνημα.

-΄Ηταν τόσο πυκνός ο χρόνος και οι δράσεις,που οι εξελίξεις μας άφηναν πάντα πίσω.

-Στην Π.Ο.ΑΣ.Υ. η αρχή και οι τότε επιλογές είχαν μια πιο ξεκάθαρη προσέγγιση σε  αυτό που μπορούμε να ορίσουμε ως... συνδικαλιστική νομιμότητα.

-Τα προβλήματα στην Π.Ο.ΑΣ.Υ ξεκίνησαν λίγο αργότερα.

-΄Οταν πλησίαζε ο καιρός που η πολιτική ηγεσία φάνηκε να εξαναγκάζεται στην αναγνώριση.

-Στην πραγματικότητα άνοιξε τότε ο ασκός του Αιόλου.

-Με τις δυό διαμορφωθείσες τάσεις να βολεύονται η καθεμιά για τους δικούς της λόγους σε μια πραγματικότητα, όπου ο μεν Δημήτρης ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ ανήκοντας αλλά και στηρίζοντας φανερά τη Νέα Δημοκρατία βρέθηκε στην πλευρά των πλειοψηφούντων αφήνοντας στον αντίποδα το Δήμο ΓΟΓΟΛΟ πρόεδρο της ΄Ενωσης Αθηνών,φίλα προσκείμενο στο ΠΑ.Σ.Ο.Κ.το οποίο τελικά και σαν κόμμα προχώρησε στην επίσημη αναγνώριση του συνδικαλισμού στο χώρο μας.

-Για λόγους καθαρά ιστορικής αλήθειας θα αναφερθώ στο δικό μου ρόλο.

-Που σαν ο 1-ος εκλεγμένος Γενικός Γραμματέας της Π.Ο.ΑΣ.Υ. βρέθηκα ανάμεσα στους δυό,εμμένοντας στην άποψη για ενιαίο-ακομμάτιστο συνδικαλιστικό κίνημα,με την ύπαρξη ενός και μόνο ψηφοδελτίου και συμμετοχή όλων των συναδέλφων σε μια ΄Ενωση,άποψη που είχε βέβαια και άλλους υποστηρικτές,πλην ποτέ δεν ευδόκησε να αποκτήσει πλειοψηφικό χαρακτήρα.

-Η μέχρις ενός σημείου, αν όχι δόλια αλλά τουλάχιστον πονηρή ενέργεια, της ΄Ενωσης Αθηνών-υπό τον Δήμο ΓΟΓΟΛΟ να κατέβει στις ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ για ανάδειξη Διοικητικού συμβουλίου της Π.Ο.ΑΣ.Υ. με ξεχωριστό ψηφοδέλτιο,απαρτιζόμενο αποκλειστικά και μόνο από στελέχη της ΄Ενωσης Αθηνών,που η πλειοψηφία των μελών της ανήκε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.

-Με όλους εμάς τους υπολοίπους-λόγω της πληροφόρησης που είχαμε για τις προθέσεις της ΄Ενωσης Αθηνών-να κατέβουμε αναγκαστικά με ξεχωριστό ψηφοδέλτιο.

-Μέχρι εδώ οι ευθύνες βαρύνουν αποκλειστικά την  ΄Ενωση των Αθηνών και το Δήμο ΓΟΓΟΛΟ.

-Και κάπου εκεί χρονικά... αναδεικνύονται οι ευθύνες ΚΥΡΙΑΖΙΔΗ,που μαγείρευε τις εξελίξεις βλέποντας ίσως ρεαλιστικότερα απ τον καθένα.

-Με πρόσχημα την μη καταβολή εισφορών απ την ΄Ενωση των Αθηνών προσπάθησε να αποτρέψει τη συμμετοχή της στις Εκλογές,μιας και καταστατικά αυτό ήταν επιτρεπτό.

-Βλέποντας τον κίνδυνο απ τη διάσπαση που ερχόταν,προσωπικά και έχοντας μαζί μου όλους τους εκλεγμένους αντιπροσώπους της ΄Ενωσης Θεσσαλονίκης της οποίας ήμουν άλλωστε και ο εκλεγμένος της Πρόεδρος,αλά και τη στήριξη και άλλων συναδέλφων,απείλησα με αποχώρηση απ τις εκλογές,αν δεν συμμετείχε σ αυτές και η΄Ενωση των Αθηνών.

-Ο ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ εξαναγκάσθηκε να υποχωρήσει.

-Στις Αρχαιρεσίες που ακολούθησαν ο ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ έλαβε 21 ψήφους απ τους 21 ψηφίσαντες,με εμένα να ακολουθώ με...20.

-Δεν είχε τότε τη λεβεντιά να μου δώσει ένα απ τους 7 σταυρούς για την Εκτελεστική Γραμματεία,ενώ εγώ τον ψήφισα,όπως φαίνεται άλλωστε και απ το απόλυτο.

-21 στους 21.

-Αυτό έφερε τον ΚΥΡΙΑΖΙΔΗ στην επανεκλογή του του ως  Προέδρου της Π.Ο.ΑΣ.Υ.

-Και δικαίως,αν αναλογισθεί κανείς την μέχρι τότε προσφορά του,ανεξάρτητα αν όλο αυτό με έβαζε στη 2-η θέση.

-Για μένα,αλλά και τους περισσότερους από μας, μικρή αξία είχαν τότε οι τίτλοι και τα αξιώματα.

-Και φροντίσαμε να γίνει η κατανομή στη βάση φανερών στην αρχή συμβιβαστικών αποφάσεων.

-Τα γεγονότα όμως που ακολούθησαν ανέδειξαν τις προσωπικές όλων μας  αδυναμίες,όπου άρχισαν...προγγραφές και οι διαγραφές.

-Βρέθηκα εκτός Σώματος,αφού προηγούμενα για τη στήριξη συναδέλφου μου σε υπόθεσή του σε Δικαστήριο,καθαιρέθηκα απ τη θέση του Γενικού Γραμματέα,με την ευθύνη να βαραίνει αποκλειστικά και μόνο τον Δημήτρη ΚΥΡΙΑΖΙΔΗ.
-Που λειτουργώντας- όπως φανερώθηκε στη συνέχεια- καθαρά καιροσκοπικά,μιας και η ύπαρξή μου στην περί αυτόν ομάδα δημιουργούσε πρόβλημα,μιας και είχε αναδειχθεί ότι δεν ήμουν εύκολα και από κανέναν...χειραγωγήσιμος.

-Και ο ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ έπρεπε να πείσει την τότε ηγεσία της Ν.Δ.

-΄Επεισε τα υπόλοιπα μέλη της Εκτελεστικής Γραμματείας και προχώρησαν στην καθαίρεσή μου απ το αξίωμα του Γενικού Γραμματέα.

-Και επειδή η αλήθεια για μένα ήταν και είναι πάντα ότι πιο ιερό έχω,οφείλω να ομολογήσω ότι καλά έκανε τότε ο ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ,μιας και η σύγκρουσή μου με τη Νέα Δημοκρατία που ήταν τότε στην Κυβέρνηση-ανεξάρτητα ότι ιδεολογικά ανήκα στο χώρο της- ήταν τέτοια, που μόνο προβλήματα δημιουργούσε ίσως στο κίνημά μας.

-΄Ημουν η αιχμή του δόρατος στην ανάδειξη των προβλημάτων του χώρου και επιφορτίσθηκα με την υποχρέωση να τα αναδείξω,υπερβάλλοντας ενίοτε,αλλά βάσει σχεδίου,με τις εκατοντάδες καθημερινές παρουσίες μου στα Μ.Μ.Ε. και τον έντυπο τύπο.

-΄Ημουν κατ αυτούς ίσως το...αγκάθι.

-Οπότε η ακολουθήσασα ΑΠΟΤΑΞΗ ΜΟΥ,λόγω καθαρά της συνδικαλιστικής μου δράσης,βόλεψε τους πάντες.

-Και όταν 1 χρόνο μετά άλλαξε η πολιτική κατάσταση και ο κ.ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗΣ προχώρησε στη νομιμοποίηση του συνδικαλισμού στο χώρο μας,εξαιρέθηκα εγώ απ την Π.Ο.ΑΣ.Υ. και οι Κώστας ΣΥΓΚΟΥΝΗΣ και Γιάννης ΚΩΤΣΗΣ απ την Ε.Κ.Α.

-Χωρίς κανείς να προβληματισθεί αν τρεις( 3) αδίκως διωχθέντες θα έμεναν για πάντα...αδικαίωτοι.

-Με τον ένα απ αυτούς ήδη...μακαρίτη(Κ.ΣΥΓΚΟΥΝΗΣ).

-Βολεύτηκαν όλοι...λοιπόν.

-Οι συγκυρίες βόλεψαν μια χαρά.

-Και ο μεν ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ δικαιωματικά λόγω προσφοράς ηγήθηκε τα επόμενα χρόνια,αλλά και ο Δήμος ΓΟΓΟΛΟΣ τιμήθηκε αξιωθείς αξιώματα Προέδρου.

-΄Ηταν όμως η αρχή...συμβιβασμών,δυστυχώς όμως κάποιες φορές...ανίερων.

-Οι πρωτεργάτες-αγνοί συνάδελφοι και έντιμοι άνθρωποι-ο ένας μετά τον άλλο βλέποντας τα συμβαίνοντα άρχισαν να αποστασιοποιούνται.

-Και να αντικαθίστανται στην πράξη από στελέχη που πολλά απ αυτά θα μπορούσαν και να χαρακτηρισθούν ακόμη και ως εχθροί του συνδικαλισμού.

-Πλαισιώθηκαν από νέους συνεργάτες που ελλείψει ίσως και εμπειριών... στήριζαν, κατά παραγγελία του...εκάστοτε Προέδρου.

-Ο συνδικαλισμός τελείωσε τη μέρα που...νομιμοποιήθηκε στην πραγματικότητα.

-Απ την επόμενη μέρα άρχισε το νέο κεφάλαιο,αυτό της διαχείρισής του.

-Η μέρα της νομιμοποίησης βρήκε το συνδικαλιστικό κίνημά μας ήδη διαιρεμένο.

-Με την Ε.Κ.Α στην άκρη,μιας και επιλέγχθηκε στην πράξη το συνδικαλιστικό μοτίβο της Π.Ο.ΑΣ.Υ.

-Με τα πρώην στελέχη της, ένα...ένα να συμπληρώνουν την ηγετική ομάδα της Π.Ο.ΑΣ.Υ.

-Με τον πρόεδρο και ταμία της...Κώστα ΣΥΓΚΟΥΝΗ και Γιάννη ΚΩΤΣΗ να κρατιούνται σε απόσταση ως ξένο σώμα.

-Με όλους να τους αρνούνται ακόμη και την παρουσία σε συνδικαλιστικές εκδηλώσεις.

-Εμπεδώθηκε η αρχή του ενός ανδρός, και άρχισαν τα παρατράγουδα,που ούτως ή άλλωστε δεν έλειψαν και ποτέ.

-Το Σωματείο μου της Θεσσαλονίκης γνώρισε μέρες ντροπής.

-΄Οταν κάποιοι έβγαλαν προς πώληση τα ιμάτια  μου ως Προέδρου της ΄Ενωσής τους,πριν καν προλάβω να επιστρέψω όντας ήδη αποταγμένος και επιστρέφοντας απ τη δυσμενή και επί 3 σχεδόν χρόνια δυσμενή μετάθεσή μου.

-Και βρέθηκαν  στη συνέχεια να ηγούνται, άνθρωποι μηδέποτε μέχρι τότε όπροσφέροντες στην καθιέρωση του συνδικαλισμού,ορισμένοι μάλιστα απ αυτούς υπήρξαν ακόμη και εχθροί του.

-Και ξαφνικά μπήκε στη ζωή των συνδικαλιστών μας το χρήμα.

-Από εκεί που με έρανο και με απίστευτες θυσίες υπήρχαμε.

-Με χρέη και υποχρεώσεις που σωρρεύαμε  σε βάρος των προσωπικών μας οικονομικών.

-Κι ξαφνικά  έρχισε να ρέει δόξα και...χρήμα.

-Και όπου χρήμα αρχίζει και η...διαφθορά.

-΄Η η κακή του... διαχείριση.

-΄Αρχισαν να προκύπτουν και δυνατότητες πρόσβασης σε νόμιμο χρήμα,μιας και φρόντισαν να θεσπίσουν δικαιώματα που απέφεραν οικονομικά οφέλη.

-΄Ετσι πίσω απ τις καλές μεταθέσεις και αποσπάσεις πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει από  πίσω και ένας ή και περισσότεροι συνδικαλιστές.

-Που θα καρπούνται αυτοί και οι εκλεκτοί τους τα...καλά και συμφέροντα.

-Και είδαμε να χρησιμοποιούνται τις εκάστοτε ακολουθήσασες πολιτικές ηγεσίες κατά το δικό τους θέλω,μιας και... κρατούσαν με κάποιες ελάχιστες... προσωπικές παροχές τα στελέχη των διοικήσεων του κινήματος.

-Για να σιωπούν ή να μην αντιδρούν στο βαθμό που θα έπρεπε και μπορούσαν.

-Μιας και πάντα στον κανόνα υπήρχαν και θα υπάρχουν εξαιρέσεις.

-Κατά τα λοιπά.

-Απόλυτη η...χειραγώγηση.

-Προσελήφθησαν για το Σώμα οι Ειδικοί Φρουροί και οι Συνοριοφύλακες στη συνέχεια.

-Με ευθύνη των συνδικαλιστών μας μεγάλη,που συμβιβάστηκαν με εξίσωση-εξομοίωσητης ύπαρξης των πολλών ταχυτήτων συναδέλφων.

-Με τη δημιουργία και νέων συνδικαλιστικών Ενώσεων.

-Και ενώ έπρεπε να αναδειχθεί η αδήριτη αλήθεια ότι μετά από τόσα χρόνια πλέον παραμονής στο Σώμα αυτών των συναδέλφων,έπρεπε ήδη να έχουν καταξιωθεί στα μάτια όλων μας ως ίσοι με όλους,μιας και η εμπειρία 20 και πλέον χρόνων υπηρεσιακής ζωής αντιστάθμισε τις όποιες διαφορές μόρφωσης και επιμόρφωσης σε Σχολές.

-Και αντί να φροντίσουν να εντάξουν στις υφιστάμενες τοπικές ενώσεις τους συναδέλφους αυτούς επέτρεψαν στην πράξη τη λειτουργία τους παρά την αντιθεσμική κάποιων λειτουργία.

-Με επαπειλούμενο σήμερα τον κίνδυνο με τη δημιουργία Τριτοβάθμιας Συνδικαλιστικής Οργάνωσης,να βρεθεί συνδικαλιστικά η Π.Ο.ΑΣ.Υ. ιεραρχικά χαμηλότερα, ακόμη και κάτω  από ολιγομελείς Ενώσεις.

-Εγκλωβισμένη ουσιαστικά στο ότι δεν διέβλεψε δεν διείδε τον...επερχόμενο θανάσιμο για το συνδικαλιστικό μας κίνημα κίνδυνο.

-Και έφτασε η ώρα να μιλούν κάποιοι για Τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση Στρατιωτικών και Σωμάτων Ασφαλείας,βάζοντας ταφόπλακα ουσιαστικά στον Αστυνομικό συνδικαλισμό,μιας και κάπως έτσι ορίζεται ως εχθρός της  Αστυνομίας η κοινωνία.

-Γνωρίζοντας ανθρώπους και καταστάσεις,βλέπω ένα χώρο να αντιπροσωπεύεται όχι απ τους κατά τεκμήριο καλύτερους,αλλά αυτούς που υπηρετούν καλύτερα το ρόλο που θέλουν για αυτούς οι εκάστοτε πολιτικές εξουσίες.

-Ελέγχοντάς τους ευκολότερα από ότι κάποιοι φαντάζονται.

-Κρατώντας τους από γεγονότα και καταστάσεις που αποδεικνύουν και τις ευθύνες ενός εκάστου με τη δημοσιοποίησή στοιχείων που έχουν ούτως ή άλλως σε βάρος τους,για κακοδιαχείριση αλλά και σοβαρότερες πράξεις.

-Και είδαμε όλα αυτά τα χρόνια αντιπαραθέσεις  μεταξύ Αστυνομικών Ενώσεων και Ομοσπονδίας..

-Και δικαστικές μάλιστα.

-Με τεράστιο οικονομικό τίμημα.

-Είδαμε και περίεργες επιχειρηματικές δραστηριότητες κάποιων Αστυνομικών Ενώσεων.

-Και  με αυτά και με τα άλλα φτάσαμε στην...απαξίωση του συνδικαλισμού.

-Στην Αστυνομική και όχι μόνο κοινωνία.

-Που θα πάρει...σαρρωτικές διαστάσεις.

-Γιατί λείπουν πλέον απ το συνδικαλισμό, οι άνθρωποι που πόνεσαν  και πλήρωσαν γι αυτόν..

-Μετά και το Χρήστο ΦΩΤΟΠΟΥΛΟ-τον τελευταίο εκείνης της γενιάς-που αντρώθηκε κοντά στους πρωτοπόρους και πρωτεργάτες,οι εναπομείναντες συνδικαλιστές μας, δεν έχουν πια την έξωθεν καλή μαρτυρία των αγνών τους προθέσεων ακόμη κι αν τις έχουν πραγματικά.

-Μόνο που από προθέσεις χορτάσαμε όλοι μας πια.

-Δεν αναδεικνύονται οι καθαρές κάποιων προθέσεις,μιας και οι χρήσιμες προτάσεις δε μπορούν να φτάσουν στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

-Μια περίεργη ισορροπία αντικρουόμενων προσωπικών και άλλων συμφερόντων καταβροχθίζουν τα εναπομείναντα...καθαρά συνδικαλιστικά κάποιων στοιχεία.

-Οι περισσότεροι των εκλεγμένων αντιπροσώπων,απ την ώρα που θα εκλεγούν,απλά συμμετέχουν σε ένα παιχνίδι στήριξης ανθρώπων που δεν έπεισαν για τη χρησιμότητά τους.

-Με όργανα όπως το Συμβούλιο των Προέδρων να λειτουργεί μία στις τόσες και αυτό με πραγματική την αδυναμία να καταστεί στην πράξη χρήσιμο,αν και τα Πρωτοβάθμια Σωματεία αποτελούν τις εστίες ανάδειξης των προβλημάτων και ζύμωσης των δεδομένων για διεκδικήσεις.

-Διαιωνίζοντας ένα καθεστώς, φτωχό σε έμπνευση και συνδικαλιστική δράση.

-΄Ακρα του τάφου... συνδικαλιστική  σιωπή.

-Που επιτρέπει στις Κυβερνήσεις να θεωρούν τον επαγγελματικό μας χώρο δεδομένο.

-Και που μπορούν αντί πινακίου φακής και μάλιστα στους λίγους εκλεγμένους και τους εκλεκτούς τους,να κλείνουν στόματα και να φρενάρουν...απαιτήσεις.

-Καταδυναστεύοντας ένα πολύπαθο ούτως ή άλλως εργασιακό χώρο.

-΄Οπου συμβαίνουν πολλά,ορισμένα απ τα οποία αρκούντως επικίνδυνα ως φαινόμενα.

-Που κρύβονται μέσα σε ένα πνεύμα μιας λάθος εκδοχής της αλληλεγγύης.

-Μιας και ο κόσμος βοά,με όλους να ξέρουν την αλήθεια μας.

-Αλλά εμείς εμμένουμε στην...εκδοχή μας.

-Ο Αστυνομικός έχει πάντα...δίκαιο.

-Και όλα τα αναφερόμενα-καταγγελλόμενα-θρυλούμενα είναι απλά...συκοφαντίες.

-Με τους απόστρατους ,να πιστεύουν ότι αυτοί ήταν καλύτεροι απ τους σημερινούς.

-Τους σημερινούς να αποστασιοποιούνται απ ότι παλιό,ως μη σημαντικό,ενίοτε μάλιστα ακόμη και εχθρικό.

-Με τη σύμπνοια και την πραγματική συναδελφική αλληλεγγύη να συναντώνται δυστυχώς μόνο στα τραγικά γεγονότα και συμβάντα.

-Σε μια Ομοσπονδία όπου στην πραγματικότητα δουλεύουν τρία(3) άτομα.

-Σε 58 Πρωτοβάθμιες Ενώσεις στην πραγματικότητα στις περισσότερες απ αυτές να δουλεύει μόνο ο Πρόεδρος και ορισμένοι μόνο απ τα στελέχη.

-Με τους περισσότερους απ τις κάποιες εκατοντάδες των εκλεγμένων αντιπροσώπων στην Π.Ο.ΑΣ.Υ. στην πλειοψηφία τους να συμμετέχουν απλά την 1-η μέρα των συνεδρίων όταν είναι ανοιχτές οι κάμερες των Μ.Μ.Ε και φωτογραφίζονται με τους...επισήμους.

-Ο συνδικαλισμός δεν έχει κανένα μέλλον.

-Αν δεν επιλέξτε τους καλύτερους νας σας αντιπροσωπεύσουν.

-Αν δεν θεσπίσετε ασφαλιστικές δικλείδες για τη σύννομη όλων σας λειτουργία.

-Το οικοδόμημα του συνδικαλισμού,για το οποίο τόσο κάποιοι ματώσαμε,θα διαλυθεί.

-Και είναι πραγματικό κρίμα.

-Για το σύνολο των έντιμων και καθαρών συναδέλφων μας.

-Τέως και νυν.

 

Και κλείνω με μια πρόταση.

-Καθιέρωση "Κώδικας΄ Αστυνομικής συνδικαλιστικής δεοντολογίας."

 

-Προβληματίζομαι ειλικρινά βλέποντας συνδικαλιστές του χώρου να διεκδικούν ρόλο"συνδιοίκησης".

-Θλιβερή επίσης η εικόνα κάποιων συνδικαλιστών μας,καθ υπέρβαση ακόμη και των στοιχειωδών κανόνων αστυνομικής-συνδικαλιστικής δεοντολογίας,όταν αναπτύσσουν προσωπικές θέσεις και θεωρίες που δεν υιοθετήθηκαν στα αρμόδια όργανα του κινήματος.

-Είναι τραγικό,επειδή απλά κάποιος έχει πρόσβαση στα Μ.Μ.Ε. να αναφέρεται επί παντός...επιστητού-με εμφανή ορισμένες φορές την αδυναμία του- με το μορφωτικό του επίπεδο αδύνατο να ...παρακολουθήσει-να...στηρίξει την επιχειρηματολογία του-με αποτέλεσμα να εκτίθεται ο ίδιος προσωπικά και να εκθέτει συνολικά το Σώμα και τους συναδέλφους.

-Η συνδικαλιστική διεκδίκηση οφείλει να ακολουθεί κανόνες επαγωγικής και λογικής διαδρομής.

-Το υφιστάμενο ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ του χώρου πρέπει εδώ και τώρα να...εκσυγχρονισθεί.

-Να...συγκεκριμενοποιηθεί και να είναι κοινό για το σύνολο των Αστυνομικών Ενώσεων και όχι ο κάθε ένας να προβάλλει νέα προσωπική ατζέντα αιτημάτων.

-Να λάβει υπ όψη,τα νέα κοινωνικά δεδομένα-τις σύγχρονες κοινωνικές προσεγγίσεις που θα φέρουν το χώρο να συνλειτουργεί στη λογική της υπόλοιπης κοινωνίας χωρίς να τον εμφανίζει ως...ιδιαίτερο για να χρειάζεται εξαίρεση από υποχρεώσεις.

-Ο συντεχνιακός συνδικαλισμός πέθανε στις συνειδήσεις των μελών της κοινωνίας μας.

-Χωρίς εννοείται αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να υπάρξει έκπτωση στη διεκδίκηση των...δικαίων του κλάδου.

-Η ανάγκη θέσπισης-καθιέρωσης ΚΩΔΙΚΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ-ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ,είναι επιβεβλημένη.

-΄Ενας κώδικας αξιών και κανόνων,προσαρμοσμένος στα σύγχρονα κοινωνικά δεδομένα.

-Που θα θεσπίσει κανόνες και θα καθορίσει όρια και πλαίσια δράσης.

-Βάζοντας παράλληλα και τα όρια και περιθώρια δράσης των συνδικαλιστικών στελεχών.

-Με ασφαλιστικές δικλείδες απέναντι στην αυθαίρετη- καταχρηστική και επιζήμια για το σύνολο, άσκηση των συνδικαλιστικών κάποιου καθηκόντων και δικαιωμάτων.

-Ασύδοτος δεν επιτρέπεται να είναι κανείς.

 

Με την αγάπη μου.

ΑΝΕΣΤΗΣ ΚΕΛΕΣΙΔΗΣ

1-ος Γενικός Γραμματέας Π.Ο.ΑΣ.Υ.

-1-ος πρόεδρος ΄Ενωσης Αστυνομικών Θεσσαλονίκης.

 








9 σχόλια :

Πάνος είπε...

Σοβαρά τώρα έκατσε κανένας και το διάβασε όλο αυτό; Μακριά από τους συνδικαλιστές το μόνο που κάνουν είναι να δίνουν ομηρικές μάχες στο viber και μετά να φωτογραφίζονται με την ηγεσία. Τα δικά τους προσωπικά συμφέροντα εξυπηρετούν και του πολιτικού συστήματος που θέλει τους αστυνομικούς μαντρωμένους σαν τα πρόβατα από έναν παρασιτικό και διεφθαρμένο συνδικαλισμό. Δεν τους χρειάζεστε, αυτό που φοβούνται όλοι είναι η σιωπηλή διαμαρτυρία και η αγανάκτηση των αστυνομικών που συσσωρεύεται απέναντι στις αδικίες, γι'αυτό έχουν διαβρώσει συνδικαλισμό, μετατρέποντας τον σε ένα κέντρο εξυπηρετήσεων και αρπαχτής για να ελέγχουν αυτήν την αντίδραση ώστε να μην εκραγεί.

Ανώνυμος είπε...

Επιτέλους...Αν και σας έχω σχολιάσει με αρνητικό τρόπο σε άλλα κείμενά σας,μπορώ να πω ότι αυτό το άρθρο (πέραν της ιστορικής αναδρομής,η οποία αφενός μου είναι άγνωστη και αφετέρου μπορεί να χαρακτηριστεί ως υποκειμενική από κάποιους) αντικατοπτρίζει σε υπερθετικό βαθμό τις σκέψεις και τα συναισθήματα των σύγχρονων Αστυνομικών... Τόσα χρόνια όλες οι κυβερνήσεις μας θέλουν επαγγελματίες στις υποχρεώσεις και στην άσκηση των καθηκόντων μας αλλά όταν φτάνουμε στα δικαιώματά μας,μας θέλουν ιδεολόγους και "βάλτε πλάτη" για την Ελ.Ας.Δυστυχως,αυτά συμβαίνουν με την συναίνεση των συνδικαλιστικών μας οργάνων...Μικροκομματικα συμφέροντα κυριαρχούν με όφελος των ολίγων (σφουγγοκωλαριων) και με αποτέλεσμα να θυσιάζονται δικαιώματα συνταγματικά και με δικαστικες αποφάσεις κατοχυρωμένα των Ελλήνων αστυνομικων.Το πιο ατυχές όλων είναι ότι εγώ προσωπικά δεν βλέπω την άκρη του νήματος!

Ανώνυμος είπε...

Τίμια προσέγγιση των γεγονότων.

Ανώνυμος είπε...

Ποιος συνδικαλισμός σημερα λούφα κ ολοι αραχτοί. Παλιά οποίος έζησε τους συνδικαλιστές μπορει να καταλάβει τη διαφορά της μέρας με τη νύχτα. Τιποτα άλλο

Unknown είπε...

Ευχαριστώ για τα σχόλια και για το ύφος σας. Που δείχνει σκεπτόμενο άτομο.

Ανώνυμος είπε...

Ένα μικρό μπράβο για ένα κείμενο που αξίζει κανείς να διαβάσει και να χαμπαριαστει σε ορισμένα θέματα ακόμη και αν σε κάποια σημεία στην ιστορική αναδρομή μπορεί και να υπάρχει μονομερής οπτική των συμβάντων. Όπως και να έχει μόνο για τον χρόνο που αφιέρωσε ο γράφων είναι προς τιμήν του.

Ανώνυμος είπε...

Διαγραφή και ιδιωτική ασφάλεια.

Ανώνυμος είπε...

Ρε φιλε δε σε ξερω αλλα απολαυσε τη συνταξη σου...Εισαι συνταξιούχος και ασχολεισαι με τους εν ενεργεια...Τι πρεμούρα ειναι αυτη;

Ανώνυμος είπε...

Οι συνάδελφοι θα πρέπει να καταλάβουν ότι δίνουν με την ψήφο τους δύναμη σε ανθρώπους που αγωνίζονται μόνο για τα ατομικά τους συμφέροντα, και να σκεφτούν την διαγραφή τους από το σωματείο για να σταματήσει αυτό το αίσχος