Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι…(;)


Πέρσι τέτοια εποχή είχαμε τους «ασυνείδητους». Φέτος έχουμε τους «επιτήδειους». Το δέλεαρ και για τους μεν και για τους δε είναι «το Πάσχα στο χωριό»! Αυτό είναι το μείζον θέμα των ημερών. Τα κανάλια έχουν ήδη στήσει καραούλι στα διόδια για να καταγράψουν τη μπατσαρία να συλλαμβάνει τους «επιτήδειους».

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη πέταξε το «τυράκι», τα ΜΜΕ της λίστας Πέτσα δόλωσαν τις φάκες και μένει να δούμε το αποτέλεσμα. Ως αποτέλεσμα δεν εννοούμε το πόσους θα πιάσουν στα διόδια, θα τους κόψουν πρόστιμο και θα τους γυρίσουν πίσω (ελάχιστοι θα είναι αυτοί), αλλά το πόσοι θα χάψουν το παραμύθι «αγάντα και τούτο το Πάσχα, ραγιάδες, από την Τρίτη 3 Μάη ανοίγουμε και στις 15 Μάη αρχίζουμε τις εκδρομές στα μαγικά νησιά μας, παρέα με τους ευεργέτες μας, τους τουρίστες».

Πόσοι θα χάψουν το παραμύθι της χωροταξικής ποσόστωσης του πασχαλινού τραπεζιού: «εννιά από δύο στενές οικογένειες αν δεν έχετε μπαλκόνι – δώδεκα από ευρείες οικογένειες (να συναντηθούν και τα συμπεθέρια) αν έχετε μπαλκόνι που σας χωράει, αλλιώς κατεβείτε στο δρόμο»!

Ξεχνάμε ότι αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί; Χριστούγεννα-πρωτοχρονιά, μόλις που είχε αρχίσει να πέφτει το δεύτερο κύμα της πανδημίας, με τραγικό απολογισμό χιλιάδες νεκρούς, και η κυβέρνηση Μητσοτάκη εξέδιδε και πάλι οδηγίες για τη χωροταξία των ρεβεγιόν. Ανοιγε τα μαγαζιά, αμέσως μετά τις γιορτές άνοιγε και τα σχολεία, σύντομα τα ξανάκλεισε άρον-άρον κι έχουμε φτάσει να μετράμε νέες εκατόμβες νεκρών σ’ ένα τρίτο πανδημικό κύμα που ακόμα συνεχίζεται.

Αυτή η τακτική, που ονομάστηκε «ακορντεόν» ήρθε να διαλύσει και τα τελευταία ψήγματα εμπιστοσύνης σ’ αυτήν την κυβέρνηση και στους «ενσωματωμένους» στην πολιτική της λοιμωξιολόγους και επιδημιολόγους. Και να δείξει καθαρά (έστω και με εμπειρικό τρόπο για τους περισσότερους), ότι τα μεγάλα εκκολαπτήρια και υπερμεταδότες του κοροναϊού ήταν και εξακολουθούν να είναι οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις, οι οποίες, πέραν της μετάδοσης στους χώρους εργασίας τους, τροφοδοτούν και τον συνωστισμό/μετάδοση στα μέσα μαζικής μεταφοράς, δημόσια και ιδιωτικά.

Περάσαμε τρία κύματα πανδημίας με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις να λειτουργούν ελεύθερα και ασύδοτα. Στο πρώτο κύμα αυτό δε φάνηκε, όχι επειδή τάχα έκλεισαν οι μη απαραίτητες καπιταλιστικές επιχειρήσεις, όπως ισχυρίζονται κάποιοι άσχετοι (σαν τον γ.γ. της ΟΕΝΓΕ Π. Παπανικολάου), αλλά επειδή η αρχική διασπορά του ιού στη χώρα μας (και όχι μόνο) ήταν πολύ χαμηλή σε σύγκριση με άλλες χώρες.

Το δεύτερο κύμα «ωρίμασε» χάρη σε δύο παράγοντες: αφενός του ανοίγματος των συνόρων στον τουρισμό και αφετέρου της λειτουργίας των καπιταλιστικών επιχειρήσεων (ποιος ξεχνάει τα συσκευαστήρια στη Βόρεια Ελλάδα, που ήταν μόνο η κορυφή του παγόβουνου;). Από το Νοέμβρη, που είχαμε την έκρηξη, ο λαός μας δεν ξανασήκωσε κεφάλι. Το δεύτερο και το τρίτο κύμα ήταν σχεδόν κολλητά. Το «ακορντεόν» επηρέασε τη φορά των πραγμάτων από ελάχιστα έως καθόλου.

Ποιο είναι το μέχρι στιγμής συμπέρασμα; Οτι ως εργατική τάξη και ως λαός ηττηθήκαμε. Μπορεί να ακούστηκαν καταγγελίες για την κατάσταση στους χώρους δουλειάς, όμως δράση δεν αναλήφθηκε. Και χωρίς δράση, το δημοφιλές σύνθημα «μόνο ο λαός μπορεί να σώσει το λαό» παραμένει στη σφαίρα του ευχολόγιου. Δεν μεμφόμαστε την εργατική τάξη. Ξέρουμε την κατάσταση που επικρατεί μετά την ήττα της μνημονιακής δεκαετίας. Ομως, δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια στην πραγματικότητα, δε δικαιούμαστε να μην λέμε την αλήθεια. Εμείς ποτέ δε θα συμμετάσχουμε στη χορεία εκείνων που παριστάνουν ότι πλέουν σε πελάγη αγωνιστικής ή επαναστατικής ονειροφαντασίας, με μοναδικό σκοπό την κομματική και συνδικαλιστική τους αναπαραγωγή. Η αλήθεια πρέπει να λέγεται, όσο δυσάρεστη κι αν είναι, γιατί μόνο ένα κίνημα που έχει πλήρη συνείδηση των αδυναμιών του μπορεί ν’ αγωνιστεί για να τις ξεπεράσει.

Πού βρισκόμαστε σήμερα; Στις… παραμονές του Πάσχα, σύμφωνα με την εκκωφαντική προπαγάνδα των εξωνημένων ΜΜΕ! Δε θα πάμε στο χωριό (όπως δεν πήγαμε και πέρσι), αλλά από 3 Μάη θ’ ανοίξουν καφετέριες, μπαρ, σουβλατζίδικα και ταβερνεία και από τις 15 Μάη… ποιος μας πιάνει. Θ’ ανοίξει ο τουρισμός, θα μπορούμε να ταξιδεύουμε, θα σταματήσουν τα SMS κτλ. κτλ. Θα θυσιάσουμε το πασχαλινό ταξίδι στο χωριό, ως αντιστάθμισμα για τη σταδιακή επαναφορά στην κανονικότητα, όπως δήλωσε ο Μητσοτάκης.

Το έγκλημα συνεχίζεται. Χάριν του τουρισμού από το εξωτερικό, οι βλαβερές συνέπειες του οποίου θα έρθουν να προστεθούν στις πάντα παρούσες συνέπειες από τη συνέχιση της ανεξέλεγκτης και ασύδοτης δράσης των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, των υπερμεταδοτών του κοροναϊού, που τροφοδοτούν παράλληλα και το συνωστισμό στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Ουδείς δικαιούται να αυταπατάται ότι δεν πρόκειται για έγκλημα. Πέρυσι, με ελάχιστα κρούσματα, διασωληνωμένους και νεκρούς, άνοιξαν τον τουρισμό τον Ιούλη. Φέτος, με πάνω από τρεις χιλιάδες επιβεβαιωμένα κρούσματα καθημερινά, με περισσότερους από 800 διασωληνωμένους και με μια εκατόμβη νεκρών κάθε μέρα (η συντριπτική πλειοψηφία είναι βέβαιο ότι καταλήγει εκτός ΜΕΘ!), θέλουν ν’ ανοίξουν τα σύνορα στον τουρισμό από τα μέσα Μάη.

Θέλουν ν’ ανοίξουν τον τουρισμό, όταν σε όλη την Ευρώπη έχουμε συνεχείς εξάρσεις της πανδημίας, ενώ ο εμβολιασμός εξελίσσεται με ρυθμό χελώνας (πλην Βρετανίας). Ανοίγουν όλες τις δραστηριότητες και τις μετακινήσεις, με τέτοια διασπορά του ιού στη χώρα μας και με τον εμβολιασμό να εξελίσσεται με ρυθμό… γέρικης χελώνας.

Γαία πυρί μιχθήτω είναι το δόγμα της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Θα το αποδεχτούμε αδιαμαρτύρητα; Τότε θα θυμίζουμε τους «Μοιραίους» του Κώστα Βάρναλη: «Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, / προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!».