Ένωση Αχαΐας: Αυτή είναι η Αστυνομία όσο και αν κάποιοι την λιθοβολούν - Αξίζει το σεβασμό όλων


Ανακοίνωση της Ένωσης Αχαΐας: Πέμπτη βράδυ και στο κέντρο Άμεσης Δράσης έρχεται σήμα το οποίο αναφέρεται σε γυναίκα που θέλει να αυτοκτονήσει σε οδό της Πάτρας. Άμεσα οι σταθμοί Άμεσης Δράσης και Δίας φτάνουν στο σημείο. Μετά από άμεσες ενέργειες των συναδέλφων και με αυτοθυσία την τελευταία στιγμή η γυναίκα ακινητοποιήθηκε και οδηγήθηκε στο νοσοκομείο. Αυτή είναι η Ελληνική Αστυνομία  και αυτοί είναι οι καθημερινοί ήρωες οι οποίοι είναι παρόντες σε όλα τα επίπεδα όπου η κοινωνία τους χρειάζεται ακόμα και πάνω από τα στενά όρια του καθήκοντος. Τόσο στους συναδέλφους μας που τους αξίζουν συγχαρητήρια όσο και σε όλους τους συναδέλφους που καθημερινά αγωνίζονται αξίζει ο σεβασμός μας και η υποχρέωση μας ως συνδικαλιστές  να μιλάμε λιγότερο και να προσφέρουμε περισσότερα. 

 








3 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Έχω ανταποκριθεί σε χιλιάδες σήματα του Κέντρου είτε για παροχή βοήθειας είτε για κάποιο βίαιο περιστατικό που βρισκόταν σε εξέλιξη.Εκεινο που μου έμεινε χαραγμένο στο μυαλό όταν μια γιαγιά μη έχοντας που να ζητήσει βοήθεια απευθύνθηκε στην Αστυνομία.Ο πάσχων από καρκίνο και κατακοιτος σύζυγος της είχε πέσει από το κρεββάτι και αδυνατούσε να τον βάλει στο κρεββάτι του.Καποιος θα πει η δουλειά σου είναι.Ναι είναι η δουλειά μου και αυτό είναι το πραγματικο πρόσωπο της αστυνομίας.

Ανώνυμος είπε...

Αυτη ναι( όχι ομως τα αλλα ν Σμύρνη κ γκλοπιες) για αυτη την αστυνομία θελουμε να ειμαστε περήφανοι

Ανώνυμος είπε...

Πάντα η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση.Πριν πολλά χρόνια υπηρετούσα στη ΤΡΟΧΑΊΑ. Κάποια στιγμή παίρνω σήμα από το κέντρο για χαλασμένα φανάρια Σπύρου Λούη και Κύμης στο Ηράκλειο πριν ακόμη γίνει η υπογειοποίηση.Καλοκαιρι με 40 βαθμούς βρίσκω μια διασταύρωση εντελώς κλειστή.Μετα το πρώτο 5λεπτο που έκανα να τους ξεμπλεξω ξεκινάω να δουλεύω την διασταύρωση.Σημειωτεον η ουρά από την μια πλευρά είχε φτάσει στην Κηφισίας και από την άλλη στη Λ.Ηρακλειου.Ο κάθε οδηγός που πέρναγε θεωρώντας ότι φταίω εγώ έβριζε.Το τι άκουσα εκείνη τη μέρα δεν περιγράφεται για την μάνα μου που πριν λιγο διαστημα ειχα χασει το πατέρα μου την Παναγία και πολλά άλλα.Μεχρι που κάποια στιγμη έχασα την ψυχραιμία μου κάνοντας σε κάποιον τη γνωστη χειρονομία απευθύνοντας του τη γνωστή φράση(Να πάει να.....Ευτυχως εκείνη την εποχή τα κινητά ήταν στα σπαργανα.Διαφορετικα θα βλέπαμε στις ειδήσεις το κακό
το τροχονόμο να βρίζει και να φέρεται απρεπως στους πολίτες.Και τους συναδέλφους που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στον δρόμο να κατακρίνουν πίσω από τον υπολογιστή του γραφείου τους.