Πύργος: Ράγισαν οι πέτρες στην κηδεία του Υπαστυνόμου Α' Δημήτρη Κίτσου


Ακόμα και οι πιο σκληροί λύγισαν… Και παραμένει αδιανόητο πως “έφυγε” τόσο νέος ο Υπαστυνόμος Α’ του Τμήματος Τροχαίας Πύργου Δημήτρης Κίτσος. Στην κηδεία του το μεσημέρι της Δευτέρας στον Ι.Ν. Αγ. Νικολάου, φίλοι και συνάδελφοι ήταν εκεί, στο πλευρό της οικογένειας και των συγγενών, μη μπορώντας να πιστέψουν πως ο λεβέντης αστυνομικός “έσβησε” στον ύπνο του. Ένας άνθρωπος ζωντανός, χειμαρρώδης, με χιούμορ, με αίσθηση δικαίου, ντόμπρος, κοινωνικός, ιδιαίτερα αγαπητός στην Ηλεία, έτοιμος να δράσει όπου χρειαστεί. Παραμένει απίστευτο ότι “έφυγε” από τη ζωή.

Η οικογένεια του ξέσπασε, λύγισε, η γυναίκα του αστυνομικός Γεωργία Τσουμπελή και οι δύο κόρες του, η μητέρα του, η αδερφή του, δεν άντεξαν τον οδυνηρό αποχαιρετισμό.

Οι συνάδελφοί του ήταν όλοι εκεί, να τον αποχαιρετίσουν… Σε όποια υπηρεσία και υπηρετούσαν είχαν συνεργαστεί με το Δημήτρη Κίτσο που ήταν παντού όπου τον είχαν χρειαστεί.

Αυτό άλλωστε αναφέρθηκε και στους επικήδειους από τον Υποδιοικητή του Τ.Τ. Πύργου Χρήστος Μόσχοβος και τον πρόεδρο της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Παναγιώτη Ζώντο… Ότι πέρα από τα άλλα προτερήματα του Δημήτρη Κίτσου, ο εκλιπών ήταν εκεί να βοηθήσει με την εμπειρία του όποια στιγμή, νύχτα και μέρα, τους συναδέλφους του και να δώσει λύσεις όπου υπήρχε ανάγκη.

kitsos

Ο Δημήτρης Κίτσος που εντάχθηκε στους κόλπους της ΕΛ.ΑΣ. το 1985 και υπηρέτησε σε μάχιμες υπηρεσίες της Αττικής και της Ηλείας, είχε συμπληρώσει 35 χρόνια στο Σώμα, αλλά παρέμενε ενεργός - όντας νέος στα 54 χρόνια του - πιστός στο καθήκον.

Αλλά και στη νιότη του ο Δημήτρης Κίτσος υπηρέτησε το δίκαιο και ως διαιτητής στο Σύνδεσμο Διαιτητών Ποδοσφαίρου Ηλείας, όπου διεύθυνε αγώνες τοπικών και εθνικών πρωταθλημάτων.

Η ταφή του έγινε στο νεκροταφείο της Κρέστενας, κοντά στον αγαπημένο του πατέρα… Συγκινητική ήταν η κίνηση των συναδέλφων του να αποτίσουν φόρο τιμής, συνοδεύοντας με τα περιπολικά και τις μοτοσικλέτες υπό τους ήχους των σειρήνων το Δημήτρη στην τελευταία του κατοικία…

Καλό ταξίδι Δημήτρη - Ας είναι ελαφρύ το χώμα…