Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος – Δώδεκα χρόνια από τη δολοφονία που “μάτωσε” την Ελλάδα


Μια στιγμή αρκεί για έρθουν τα πάνω – κάτω στην ιστορία, η θρυαλλίδα μέσα στον αέναο χρόνο να γίνει φυτίλι και να βάλει “φωτιά” σηματοδοτώντας εξελίξεις με σοβαρές πολιτικοκοινωνικές παραμέτρους, να γεννήσει κινήματα, να αποτελέσει το τέλος μιας εποχής και τη γέννηση μιας νέας, να χαραχθεί ανεξίτηλα στην κοινωνική συνείδηση ενός λαού.

Μια τέτοια στιγμή στη μεταπολιτευτική ιστορία της Ελλάδας γράφτηκε το Σαββατόβραδο της 6ης Δεκεμβρίου 2008, πριν από 12 χρόνια, όταν ο 15χρονος Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, έπεσε νεκρός από τα πυρά του αστυνομικού (ειδικού φρουρού) Επαμεινώνδα Κορκονέα, στη συμβολή των οδών Τζαβέλλα και Μεσολογγίου, στα Εξάρχεια.

  

 

Το χρονικό της δολοφονίας που “μάτωσε” την Ελλάδα 

Η ώρα είναι 9.00 το βράδυ όταν ένα περιπολικό κινείται στους δρόμους των Εξαρχείων στο πλαίσιο τυπικού ελέγχου. Νεαροί που είναι συγκεντρωμένοι στον πεζόδρομο της Μεσολογγίου έρχονται σε λεκτική αντιπαράθεση με τους αστυνομικούς που περιπολούν. Εκείνοι αποχωρούν αλλά το περιπολικό επιστρέφει λίγη ώρα αργότερα. Οδηγός και συνοδηγός αποβιβάζονται από το περιπολικό και πεζοί κατευθύνονται προς την ομάδα των νεαρών. Η λεκτική αντιπαράθεση οδηγεί σε ένταση και ξαφνικά…ο ένας αστυνομικός πυροβολεί προς το μέρος των συγκεντρωμένων.

Ο χρόνος “παγώνει” και “ματώνει” καθώς μια σφαίρα βρίσκει στην καρδιά ένα 15χρονο παιδί. Τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. Δεν περνούν λίγες στιγμές και το μικρό παιδί ξεψυχάει ξεκινώντας το ταξίδι στην αιωνιότητα. Το παιδί που κανονικά θα έπρεπε εκείνο το Σαββατόβραδο να “αλητέψει” με τους κολλητούς του και να γυρίσει σπίτι του να κοιμηθεί και να…ονειρευτεί!

 

 

O έφηβος Αλέξης μεταφέρεται στον “Ευαγγελισμό” όμως κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Μήτε Θεός, μήτε θνητός. Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή η σφαίρα που χτύπησε τον Αλέξη διαπέρασε την καρδιά του και καρφώθηκε στον 10ο θωρακικό σπόνδυλο, με αποτέλεσμα να βρει ακαριαίο θάνατο.

  

 

Η είδηση της δολοφονίας ενός 15χρονου παιδιού γεννά αισθήματα οργής και αγανάκτησης. Η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι και μέσω των social media το κακό μαντάτο ταξιδεύει με ταχύτητα φωτός.

  

 

Σχεδόν μία ώρα μετά ξεκινούν οι πρώτες αντιδράσεις στα Εξάρχεια, στήνονται τα πρώτα οδοφράγματα και η πρωτεύουσα παίρνει φωτιά. Μια φωτιά που θα καίει για μέρες πυροδοτώντας επεισόδια με πρωταγωνιστές από τη μια το εξεγερμένο πλήθος και από την άλλη τους άνδρες των ΜΑΤ.

  

  

 

 

  

 

Η μέρα που ξημέρωσε την Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου του 2008, βρίσκει την Αθήνα πυρπολημένη, λεηλατημένη, βανδαλισμένη, με εκτεταμένες καταστροφές σε δημόσια κτίρια και περιουσίες συμπολιτών μας. Οι εικόνες μαρτυρούν το μέγεθος της καταστροφής.

  

 

Η κοινή γνώμη με “μπροστάρη” τα ΜΜΕ ζητούν εξηγήσεις για το πως ένας 15χρονος πέφτει νεκρός από πυρά αστυνομικού μέσα στο κέντρο της πόλης.

  

 

  

 

Οι μέρες που ακολουθούν δεν είναι καλύτερες και δυστυχώς η κατάσταση δεν εκτονώνεται. Οι διαδηλώσεις εξαπλώνονται σε όλη τη χώρα. Όμως και εκτός συνόρων οι αντιδράσεις είναι πολλές. Συγκεντρώσεις γίνονται σε Κύπρο, Αγγλία, Ιταλία, Γερμανία, Τουρκία, Ισπανία και αλλού. Ακόμη και στην Νέα Υόρκη. Τα διεθνή μέσα ενημέρωσης δεν σταματούν να μεταδίδουν τι συμβαίνει στην “φλεγόμενη Αθήνα”.

 

 

Το σημείο της δολοφονίας του Αλέξη γίνεται από την πρώτη στιγμή τόπος προσκυνήματος. Άνθρωποι όλων των ηλικιών, περνάνε από τον αιματοβαμμένο πεζόδρομο για να αφήσουν ένα σημείωμα, ένα λουλούδι, να ανάψουν ένα κεράκι.

  

  

 

Η κηδεία που έκανε όλη την Ελλάδα να κλάψει και να προβληματιστεί

Στις 9 Δεκεμβρίου 2008 γίνεται η κηδεία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Χιλιάδες πολίτες φτάνουν στο κοιμητήριο του Παλαιού Φαλήρου για να πουν το στερνό αντίο στον 15χρονο. Η οικογένεια του είναι συντετριμμένη. Τι να πει κανείς άλλωστε σε μια μάνα που χάνει το σπλάχνο της; Οι επιστήθιοι φίλοι του Αλέξη, είναι όλοι εκεί. Εκεί και ο Νίκος Ρωμανός, που είδε τον Αλέξη να ξεψυχά μέσα στα χέρια του.

Το λευκό φέρετρο του Αλέξη αγκαλιάζει την Αττική γη και ο 15χρονος περνά για πάντα στην ιστορία.

 

 

Ο δολοφόνος του Γρηγορόπουλου, Επαμεινώνδας Κορκονέας καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για ανθρωποκτονία με άμεσο δόλο.

  

 

Στον άλλο αστυνομικό, τον Βασίλη Σαραλιώτη επεβλήθη ποινή κάθειρξης 10 ετών. Το 2011, το δικαστήριο αποφυλακίζει τον Σαραλιώτη ο οποίος είχε ζητήσει αναστολή της ποινής του με το επιχείρημα της ανεπανόρθωτης βλάβης της υγείας του. Μοναδικός όρος να παραμείνει εντός του νομού Δράμας.

Το 2019 και συγκεκριμένα στις 29 Ιουλίου, το δικαστήριο ανακοινώνει νέα απόφαση για τον Επαμεινώνδα Κορκονέα. Συγκεκριμένα μετά από μαραθώνια δικαστική διαμάχη του χορηγείται το ελαφρυντικό του προτέρου σύννομου βίου με αποτέλεσμα να «σπάσουν τα ισόβια». Η ποινή που ανακοινώνεται είναι 13 χρόνια.

  

 

Μια μέρα αργότερα ο δολοφόνος του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου βρίσκεται εκτός φυλακής.

  

 

“Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα” έχει πει ο Καρλ Μάρξ αν και η πατρότητα της έννοιας της ρήσης ανήκει στον φιλόσοφο Τζορτζ Σανταγιάνα. Σε κάθε περίπτωση μια τέτοια ιστορία δεν πρέπει να επαναληφθεί ούτε σαν τραγωδία… ούτε σαν φάρσα!

Ισμήνη Λέντζου

https://www.dikastiko.gr