Δημοσθένης Πάκος: Αστυνομία και κορονοϊός


Βρισκόμαστε δυστυχώς την ώρα που γράφεται αυτό το άρθρο εν μέσω του δεύτερου lockdown και κυρίως του δευτέρου και πολύ πιο δυνατού κύματος της πανδημίας.

 Βλέπουμε και διαβάζουμε καθημερινά για χιλιάδες συμπολίτες μας που νοσούν και με φρίκη για εκατοντάδες προς το παρόν που έχουν χάσει τη ζωή τους. Όλο αυτό που παγκοσμίως έχει συμβεί και έχει ανατρέψει τις ζωές μας, είναι το τελευταίο πράγμα που μπορούσαμε να φανταστούμε και ήρθε σαν ΄΄κερασάκι στην τούρτα΄΄ των όσων έχουμε υποστεί την τελευταία δεκαετία. Μέσα σε αυτή την πρωτοφανή κρίση οι Έλληνες αστυνομικοί είναι και πάλι εκεί, στην πρώτη γραμμή ώστε να γίνουν το τοίχος της κοινωνίας για να μην αναγκαζόμαστε να βλέπουμε τον κόσμο να οδηγείται στις ΜΕΘ και για να μην αντικρίσουμε τις τρομακτικές σκηνές που πρόσφατα είδαμε σε γειτονικές μας χώρες.

 Επί της προσφοράς μας η πρώτη παρατήρηση που έχω να κάνω είναι ότι ορισμένοι για ακόμα μια φορά αντιμετωπίζουν τον αστυνομικό ως τον κακό της υπόθεσης που έχει βγεί στον δρόμο να ρίξει πρόστιμα και να καταστείλει τις ατομικές ελευθερίες των πολιτών, αυτή ρητορική προέρχεται από μια μερίδα γραφική αλλά ταυτόχρονα επικίνδυνη για την δημόσια υγεία.

 Οι αστυνομικοί δεν ΕΜΕΙΝΑΝ ΣΠΙΤΙ βγήκαν στον δρόμο για να είστε εσείς ασφαλείς, αυτό θα έπρεπε να είναι το μότο της πολιτείας ώστε να κάνει πιο εύκολη τη δουλεία μας.

 Οι επόμενες μου παρατηρήσεις έχουν ξεκάθαρα να κάνουν με το κομμάτι της εσωτερικής μας λειτουργίας. Τα κρούσματα σε αστυνομικούς στην Αθήνα είναι πλέον εκατοντάδες, δυστυχώς πάρα τις πολύ επίμονες οχλήσεις και ενέργειές μας και τις διαταγές της ηγεσίας ως προς όλα τα θέματα σε πολλές υπηρεσίες παρατηρείται μια απίστευτη ανοργανοσιά, την πρώτη φορά υπήρχε μια δικαιολογία ότι όλα αυτά ήταν πρωτόγνωρα, τώρα δεν υπάρχει καμία.

 Για παράδειγμα αναφέρω, έχουμε συνάδελφο επιβεβαιωμένο κρούσμα σε υπηρεσία και αντί να ακολουθηθούν πλήρως τις οδηγίες του Ε.Ο.Δ.Υ. ορισμένοι διευθυντές- διοικητές αρχίζουν και κάνουν τους ειδικούς μόνοι τους προσπαθώντας για λόγους δικούς τους να περιορίσουν τους συναδέλφους που θα βγουν σε καραντίνα, αγαπητοί κύριοι διοικητές εδώ δεν τίθεται θέμα να γίνεται μη αρεστοί προς τους ανωτέρους σας εάν κλείσει η υπηρεσία σας, εδώ υπάρχει θέμα δημόσιας υγείας, εάν γίνει κάποιο σοβαρό λάθος θα δημιουργηθεί πρόβλημα σε όλη την κοινωνία, μην ασχολείστε μόνο με τις κρίσεις του Ιανουαρίου. Τι να λέμε όμως εδώ δεν κάνουν ορισμένοι έγγραφα για την τοποθέτηση πλεξι γκλάς στις αστυνομικές υπηρεσίες την ώρα που έχουν βγει και σχετική διαταγή-οδηγία για την έγκριση της συγκεκριμένης δαπάνης ανά υπηρεσία.

 Εμείς ως Ένωση έχουμε καλέσει τα μέλη μας να μας καταγγείλουν κάθε περίπτωση και από εδώ πέρα θα ανακοινώνουμε τα ονόματα όλων όσων κάνουν του κεφαλιού τους.

 Μείζον θέμα υπάρχει επίσης και με τα τέστ σε ασυμπτωματικούς αστυνομικούς οι οποίοι έχουν έρθει σε άμεση επαφή με κρούσματα. Σε πολλές περιπτώσεις τα νοσοκομεία λόγου φόρτου δεν εξυπηρετούν, μόνο αν ασκηθούν πιέσεις και με προσωπικές γνωριμίες γίνονται τέστ.

 Ένας οργανισμός τεράστιος που λέγεται ΕΛ.ΑΣ. οφείλει να έχει τη δυνατότητα να διενεργεί τέστ μόνος του με τις υγειονομικές του υπηρεσίες, όχι να γίνεται επαίτης και να αφήνεται έστω και μια πιθανότητα να μετατραπεί σε υγειονομική βόμβα.

 Κλείνοντας θέλω να τονίσω ότι ουδείς αρμόδιος έχει αναγνωρίσει επαρκώς το τι έχουμε προσφέρει ΚΑΙ στην περίπτωση της πανδημίας.(Όσοι δεν το κάνουν έχουν βέβαια ως καλύτερους συμπαραστάτες κάποιους λίγους συνδικαλιστές που ζητάνε ψίχουλα, για λόγους που δεν έχουν να κάνουν με το συνάδελφο.)

 Ο αστυνομικός δεν έχει μέχρι τώρα θωρακιστεί θεσμικά για να κάνει την δουλειά του, δεν έχει αναβαθμιστεί μισθολογικά και σε εξοπλισμό ώστε να υπηρετήσει την κοινωνία καλύτερα κοντολογίς δίνει τη μάχη με μηδαμινά εφόδια σε όλα τα επίπεδα, κυρίως οι ήρωες μας της πρώτης γραμμής……

 Και εδώ δεν υπάρχουν δικαιολογίες πλέον, μέσα σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα ορισμένοι μας έκαναν να ξεχάσουμε τα ΄΄τέρατα΄΄ της προηγούμενης κυβέρνησης και να θεωρούμε το μη χείρον βέλτιστον, σκληρό αλλά είναι η ψυχολογία της βαθιάς πλειοψηφίας.

 

 

(Απόσπασμα από την εφημερίδα της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών «Σύγχρονη Αστυνομία»)