«Μπήκα μπροστά, όπως θα έμπαινα μπροστά σε κάθε άνθρωπο για να τον υπερασπιστώ»


Τρεις φοιτητές θύματα της ακραίας αστυνομικής βίας που σημειώθηκε χθες το απόγευμα στα Σεπόλια, μεταξύ των οποίων τα δύο αδέλφια της οικογένειας που βρέθηκε σύσσωμη κάτω από την μπότα της αστυνομίας, μιλούν για την καταστολή που δέχθηκαν. «Χτυπούσαν τη μάνα μου και εκεί πέρα μπήκα μπροστά, όπως θα έμπαινα μπροστά σε κάθε άνθρωπο για να τον υπερασπιστώ. Χωρίς να φέρω καμία αντίσταση με έβγαλαν έξω, με χτυπούσαν στα πόδια, στο κεφάλι. Μου έβαλαν χειροπέδες, με είχαν ακινητοποιήσει και με χτυπάγανε» σημειώνει ο Ο. Κάττης. «Σύρθηκα από τα μαλλιά από έναν αστυνομικό ο οποίος με έβριζε με χυδαίους χαρακτηρισμούς που ντρέπομαι να τους αναφέρω. Πηγαίνοντας με μέσα στο ΑΤ Κολωνού αποφάσισε να μου ρίξει μπουνιά στο κεφάλι, με έβριζε και μου έλεγε "θα τα πούμε"» συμπληρώνει, μεταξύ άλλων, η Λ. Καττή.




Αφού αφέθηκαν ελεύθεροι, έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων με δηλώσεις τους τρεις από τους φοιτητές που συνελήφθησαν χθες κατά το όργιο αστυνομικής καταστολής και αυθαιρεσίας στα Σεπόλια, περιέγραψαν όσα έζησαν. Μεταξύ των φοιτητών τα δύο αδέλφια που βρέθηκαν κάτω από την μπότα  της αστυνομίας μαζί με την οικογένεια τους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι για τους φοιτητές, μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ασκήθηκε ποινική δίωξη, ενώ ορίστηκε δικάσιμος για την 1η Δεκέμβρη.  Σε ένδειξη συμπαράστασης βρέθηκαν στα δικαστήρια οικογενειακοί φίλοι των συλληφθέντων, εκπρόσωποι συνδικαλιστικών φορέων και δεκάδες μάρτυρες που κατέθεσαν για τα γεγονότα.



«Όλα αυτά καταλαβαίνω γιατί γίνονται»
-Ορέστης Καττής, φοιτητής

«Είμαι αυτός που χτύπησαν κάτω από το σπίτι του. Εκείνη την ώρα τελείωνε η διαδήλωση που είχαμε για το δικαίωμα μας να κατεβαίνουμε στον δρόμο τη 17 Νοέμβρη, που είναι υποχρέωση μας. Εκείνη τη στιγμή που φτάνουμε κοντά στο σπίτι μου, περίπου είκοσι μέτρα από τον σταθμό Σεπόλια, που θέλαμε να φύγει ο κόσμος, φοράγαμε τις μάσκες μας, ειρηνικά, είχαμε τις αποστάσεις μας, έγινε πογκρόμ από την αστυνομία. Ήρθαν κάτω από το σπίτι μου, μέσα στην πυλωτή, χτυπάγανε τα αμάξια, μας χτυπούσαν στα κεφάλια. Χτυπούσαν τη μάνα μου και εκεί πέρα μπήκα μπροστά, όπως θα έμπαινα μπροστά σε κάθε άνθρωπο για να τον υπερασπιστώ.

Έτσι, έβλεπα να χτυπούν την αδελφή μου και τη μάνα μου και μπήκα μπροστά. Εκεί χωρίς να φέρω καμία αντίσταση με έβγαλαν έξω, με χτυπούσαν στα πόδια, στο κεφάλι, μου έβαλαν χειροπέδες, με είχαν ακινητοποιήσει και με χτυπάγανε. Με πήγαν στο ΑΤ Κολωνού, σαν απαγωγή, χωρίς να ξέρει ούτε ο δικηγόρος μου ούτε οι γονείς μου, ούτε κανένας, πού βρίσκομαι με πήγαν στη ΓΑΔΑ. Όλα αυτά καταλαβαίνω γιατί γίνονται. Αυτή τη στιγμή αυτό που χρειάζεται η κοινωνία είναι μάλλον τα 200 καινούρια μηχανάκια που πήραν και όχι γιατρούς για το ΕΣΥ στο οποίο πεθαίνει κάθε μέρα από τον κορονοιό ο κόσμος. Νομίζω δεν θα έπρεπε να φοράμε εμείς τις χειροπέδες και να περνάμε όλο το βράδυ στα κρατητήρια, όπως το περάσαμε, αλλά θα έπρεπε να ήταν κάποιοι άλλοι».

«Δεν μας τρομοκρατούν, μας εξοργίζουν»
-Λυδία Καττή, φοιτήτρια

«Εγώ αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι έχουν βάλει στόχο να τρομοκρατήσουν τη νεολαία. Τους φοβίζει επειδή χαλάει τα σχέδια τους, επειδή χθες αποφάσισε να κατέβει παρά τις απαγορεύσεις στον δρόμο για να διαδηλώσει για το απλό Ψωμί – Υγεία – Παιδεία – Ελευθερία. Αυτό φωνάζαμε χθες γιατί δεν μπορούμε να ζούμε σε καταστάσεις μισοδουλειάς και ανεργίας, δεν μπορούμε να ζούμε σε πανεπιστήμια που θα μπαίνουν λίγοι και εκλεκτοί, μόνο όσοι έχουν να δίνουν, γιατί δεν μπορούμε να ζούμε με αυτό το σύστημα υγείας που έχουν διαλύσει και μετράμε χιλιάδες νεκρούς, γιατί δεν μπορούμε να ζούμε όταν καταπατάνε τα δικαιώματα μας και τις ελευθερίες μας.

Χθες, ο κόσμος, η νεολαία, ο εργαζόμενος λαός, οι φοιτητικοί σύλλογοι, κατέβηκαν στον δρόμο για να διαδηλώσουν για αυτά τα απλά. Αυτό που αντιμετωπίσαμε ήταν ακραία καταστολή σε όλες τις πορείες, όπως έγινε και στη δική μας κατάσταση έξω από το ΑΤ Κολωνού. Εγώ σύρθηκα από τα μαλλιά από έναν αστυνομικό ο οποίος κιόλας με έβριζε με χυδαίους χαρακτηρισμούς που ντρέπομαι και να τους αναφέρω. Πηγαίνοντας με μέσα στο ΑΤ Κολωνού αποφάσισε να μου ρίξει μπουνιά στο κεφάλι και να με βρίζει, να μου λέει “θα τα πούμε”.

Εγώ αυτό που λέω στον λαό και στη νεολαία είναι να συνεχίζει να κατεβαίνει στον δρόμο και να παλεύει. Είμαι περήφανη για τη μάνα μου και τον πατέρα μου, για τους δασκάλους μου που με έμαθαν να αγωνίζομαι από μικρή. Είμαι περήφανη για τους συντρόφους μου, για τους φίλους μου που αγωνιζόμαστε μαζί στον δρόμο για αυτά τα βασικά γιατί οραματιζόμαστε μια άλλη κοινωνία και δεν μας τρομοκρατούν, μας εξοργίζουν».

«Αυτό δε θα περάσει»
-Ν. Καβακλής, φοιτητής

«Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει αποφασίσει να θυσιάσει τις ζωές μας, το μέλλον μας, της νεολαίας αλλά και όλου του λαού στο βωμό των κερδών των μεγαλοεπιχειρήσεων, στον βωμό του κεφαλαίου, στο βωμό του χειρότερου κομματιού αυτής της κοινωνίας. Πρέπει η νεολαία, όπως έκανε χθες, να βγει μπροστά και αυτό ακριβώς είναι που πειράζει την κυβέρνηση γι’ αυτό παίρνει τις αποφάσεις της για μεγάλη καταστολή και επίθεση πάνω στη νεολαία αλλά και όλο τον λαό. Αυτό δε θα περάσει.»












1 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

ΜΟΛΙΣ ΕΦΤΑΣΑ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΜΕΛΗ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΕΚΕΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ.ΕΝΤΑΞΕΙ ΡΕ ΜΑΚΗ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;ΚΑΤΙ ΣΟΒΑΡΟ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΚΚΡΕΜΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ,ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΥΛΛΗΦΘΟΥΝ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΗΣ ΜΑΡΦΙΝ; ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΩΝ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΩΣΗ!