Ένα απαραίτητο εισαγωγικό σημείωμα για τον Δημήτρη Μάλαμα

Σήμερα για τον υποφαινόμενο είναι μια μεγάλη ημέρα. Πορευόμαστε προς την εισαγγελία πταισματοδικών για ανωμοτί εξέταση σε ότι αφορά στο
κύκλωμα διαφθοράς της αστυνομίας. Μήπως όμως ξέχασαν κάτι...


Στο bloko.gr οι δημιουργοί του δίνουν μάχες πεδίου με ρεπορτάζ και έρευνες ήδη από το 1998. Δεν θα σταθούμε στον φετιχισμό κρατικών αξιωματούχων τύπου Ρουμπάτη και Ξένης Δημητρίου. Και με τους δύο, με τον έναν ή άλλο τρόπο υπήρξε σύγκρουση. Αλλά με αυτούς στην ώρα τους.

Απορία πρώτη. Γιατί μεταξύ των τουλάχιστον 5 με 6 δημοσιογράφων -όχι τυχαία και του πολιτικού ρεπορτάζ- επέλεξαν τον υποφαινόμενο; Δεν είδαν τις φορολογικές δηλώσεις και τις δηλώσεις των τιμολογίων; 

Απορία δεύτερη. Γιατί η συμπερίληψη ήρθε μετά τα ρεπορτάζ για καραμπινάτες διαπλοκές τις μαφίας και ροή μαύρου χρήματος σε μια διελκυνστίνδα -χαρτογραφημένη ή όχι και πάντως όχι με σκίτσα- ανάμεσα σε φορείς βίας και αίματος, με πολιτικούς, κόμματα, επιχειρηματίες, εκκλησία, και φυσικά με την αστυνομία. Με όλους τους φορείς κι εκφραστές δηλαδή της εξουσίας καθεαυτής; Για τα αναγραφόμενα μας υπήρξε κύκλος εκβιασμών προς ημάς, αλλά και προς τους επισπεύδοντες συνεργαζόμενων μέσων.   

Απορία τρίτη. Προς τις και για ποιο λόγο ενώ οι αδιάφθοροι -τουλάχιστον σε ότι μας αφορά- αποφάνθηκαν πως οι επικοινωνίες δεν ενέχουν ποινικό ή οποιασδήποτε άλλης μορφής νομικό ενδιαφέρον, μας συμπεριέλαβαν; Ίσως επειδή ζήλεψαν τις προβατίνες...

Ανοίγουμε παρένθεση την οποία καλούμε όλους όσοι θα εντρυφήσουν να τις δώσουν αξία και σημασία. Σημειολογική και μεταφορική. Το βράδυ του συνωμοτικού ραντεβού με την προβατίνα, αξιωματικός μας αφηγήθηκε μία ιστορία. Είχαν στείλει για φιλική ανάκριση δύο αστυνομικούς σε σημαίνων πρόσωπο της ακαδημαϊκής κοινότητας. Όταν αποχώρησαν οι αστυνομικοί, άκουσαν τον ακαδημαϊκό να έκφράζει τηλεφωνικά μία απορία σ' ένα φίλο του. "Είναι δυνατό να ήταν αυτοί αστυνομικοί; Ο ένας ήταν χαζός και ο άλλος βλάχος". Με την επιστροφή τους στην υπηρεσία τους οι δύο αστυνομικοί, τον ένα από αυτούς κάλεσαν οι συνάδελφοι που για εκείνους θεωρήθηκε προφανές πως ο ακαδημαϊκός απέδιδε τον πρώτο χαρακτηρισμό, ν' ακούσει το ηχητικό. Κι ο αστυνομικός αντέδρασε ως εξής: "Τί βλάκας, με πέρασε για ... βλάχο". 

Ομολογουμένως στη συγκυρία, αποτελούσε έναν αυτόκλητα αναγώγιμο συμβολισμό για όλους όσοι μετήλθαν ηχητικές μεθοδεύσεις, επιλέγοντας να θυσιάσουν ακόμα και την προβατίνα στο όνομα της στοιχειώδους λογικής.

Και που κολλάει ο Δημήτρης Μαλάμας θα μας ρωτήσει κάποιος. Υπήρξαμε κοντά του την εποχή της μετάλλαξης του. Μια διαφοροποίηση στάσης και τρόπου επιλογών, που τον έφεραν τελικά στο φανάρι στον οποίο τον περίμενε ο θάνατος. Ποιοι τον παρήγγειλαν; Ο Μάλαμας ήταν λοιπόν αυτός που μας έβγαλε από το μονοπάτι του ρομαντισμού και της καλοπιστίας. Ως άλλοι Σαούλ, είδαμε το φως στο δρόμο προς τη Δαμασκό και πως διοικείται σε συνθήκες σύγχρονης πολιτικής και οικονομίας μία δημοκρατική χώρα. 

Και καταλάβαμε πόσο αφελείς υπήρξαμε. 



 του Γιώργου Καραϊβάζ