Άρθρο 19χρονου για την αστυνομική ρατσιστική βία και τη απάθεια - "Σπάστε τα δεσμά της ελευθερίας"

Εντοπίσαμε ένα άρθρο άποψης από 19χρονο ο οποίος γράφει για τα άλυτα δεσμά της κοινωνικής αλυσίδας με ακατάλυτες συνέπειες στη ζωή και στο θάνατο. Γράφει πως
μια πιθανότητα δράσης στο βιοχημικό κύκλο της μη δράσης απέναντι στη αντίδραση, παραλύει την κοινωνική ευθύνη.

Γράφει λοιπόν...

Ο αφροαμερικανός George Floyd δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από τον αστυνομικό Derek Chauvin.
Σκοπός του άρθρου αυτού δεν είναι η αναλυση της συγκεκριμένης βιαιης εκδηλωσης εξτρεμιστικού ρατσισμού απο τον αστυνομικό και της απραξίας των συναδέλφων του που οδήγησε στον αδικο χαμο του George αλλά στην ευθύνη που φέρει οποιοσδήποτε παρευρισκόμενος είτε πολίτης είτε ένστολος
να εμποδίσει την ανθρώπινη ύβρη να δράσει ως θεία δίκη και να έχει ως εκ τούτου καταστρεπτικά αποτελέσματα.

Οι παρευρισκόμενοι στο συγκεκριμένο συμβάν προσπάθησαν να σταματήσουν τον αστυνομικό φωνάζοντας του ενώ ταυτόχρονα ένας τους έβγαζε βίντεο. Και οι δύο σωστές και αξιεπαινες πράξεις όμως από την στιγμή που δεν έχουν επωφελές αποτέλεσμα, να κάνεις δηλαδή κάτι περισσότερο, καθώς το βίντεο μπορεί να ανεβεί στο ιντερνετ και να αναζωπυρώσει το πνευμα της δικαιοσύνης και ως συνεπεια να δημιουργήσει κινήματα που θα αποτρέψουν την επανάληψη ανάλογων συμβάντων δεν αλλάζει το γεγονός ότι μία ζωή χάθηκε άδικα.

Μία ζωή χάθηκε ένας άνθρωπος καταδικάστηκε χωρίς δίκη εξευτελισμένος στο πάτωμα πλήτοντας για τη ζωή του εκτείοντας μία ποινή που δεν του άξιζε γιατί ο φόβος κράτησε δέσμιους τους παρευρισκόμενους και τους απαγόρευσε να δράσουν όπως άρμοζε στην κατάσταση αυτή.

Οι άνθρωποι αυτοί υποκίνησαν τον φόνο τον οποίον θα μπορούσαν να έχουν αποτρέψει
καταδικάζοντας έτσι ταυτόχρονα θύμα, θύτη και τον εαυτο τους. Φαίνεται περίεργο να μιλήσεις για έναν δολοφόνο και να υπαινιχθείς ότι καταδικάζεται, όμως εάν το συμβάν είχε διαφορετική καταληξη μπορει ο θύτης να έβλεπε το λάθος του και ίσως να άλλαζε.
 
Κι αν αυτό μπορεί να ισχύει ακόμη, εάν και όποτε κατανοήσει το ανεπανόρθωτα μακάβριο λάθος του θα τον κυριευσει μία τεράστια θλιψη και μετανοια (όχι αδίκως φυσικά) και οι ερινύες θα τον στοιχεώνουν για το υπόλοιπο της ζωής του.
 
Η ενέργεια ενός ανθρώπου να αποτρέψει ένα τέτοιο τραγικό συμβάν μπορεί ωστόσο να είχε θετικό αντίκτυπο σε όλους. Στον δράστη, στον ίδιο, στους απαθείς παριστάμενους και φυσικά στο θύμα. Όλοι θα πρέπει πλέον να γνωρίζουν πως εκείνη την μοιραία στιγμή έκαναν ότι ακριβώς μπορούσαν να κάνουν με την πιο εσφαλμένη αποτίμηση της στιγμής και λογικά, τους κυριεύουν οι τύψεις,  στοιχειώνοντας τα όνειρα τους η εικόνα ενός ανήμπορου ανθρώπου που πεθαίνει ζητώντας βοήθεια και έλεος.

Ταυτόχρονα, όποιος είχε αντιδράσει κάπως πιο δυναμικά, κάπως πιο αποφασιστικά, ίσως εν αγνοία του να ενέπνεε τον κόσμο να δράσει αντιστοιχα και να τα βάλει με την αδικία, για ν' απελευθερωθεί από τον φόβο που τον κρατάει αλυσοδεμένο. Να καταλάβει ότι η δράση ενός ανθρώπου μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτό κύμα αντιδράσεων και να αλλάξει τον κόσμο για το καλύτερο
βέβαια. Για να το καταφέρει αυτό σε ορισμένες καταστάσεις ίσως να χρειαστεί να δράσει ακραία έχοντας στο νου του βεβαίος ότι δουλειά του δεν είναι η απόδοση δικαιοσύνης , αλλά απλώς η αποκλιμάκωση της κατάστασης και με φυσικό γνώμονα ότι δεν μπορεί για να σταματήσει έναν φόνο να διαπράξει έναν άλλο.

Μία τέτοια κατάσταση είναι τραγικά δύσκολη για όλους τους συμμετέχοντες για αυτό τον λόγο πρέπει κάποιος να βοηθήσει για να τελειώσει όσο το δυνατόν αναιμακτα γίνεται. Καταλαβαίνω ότι φαντάζει απίθανο να αλλάξετε τον κόσμο προς το καλύτερο με μία πράξη σας και συμφωνώ ότι είναι ιδιαίτερα οπτιμιστικό και φυσικά το να εμπλακειτε είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο και για εσάς. Σκεφτείτε όμως πως μια παρεμβαση σας μπορεί να σώσει μία ζωή, μία ψυχή και να εμπνεύσει χιλιάδες οπότε ας ειμαστε όλοι οπτιμιστές και ίσως έτσι ο κόσμος μας να γίνει ένα πιο ωραίο μέρος για να το κατοικήσουμε.

Για όλους αυτούς τους λόγους, σπάστε τα δεσμά της ελευθερίας για να μπορέσουμε ν' αναπνεύσουμε...