Δημήτρης Ρούσσης: Καθήκον μας είναι η προάσπιση όλου του δοκιμαζόμενου ελληνικού λαού με κάθε πρόσφορο και νόμιμο μέσο

Κείμενο τού Δημήτρη Ρούσση, συνδικαλιστή της ΕΛ.ΑΣ: Το Σύνταγμα και οι Νόμοι θεσπίστηκαν από την Πολιτεία με σκοπό τον σεβασμό και την προστασία της αξίας όλων των
ανθρώπων, βεβαίως και των ανήμπορων και όσων αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα. Ευχή όλων πιστεύω είναι η Πολιτεία σύντομα να θεσμοθετήσει όλα εκείνα τα επιπρόσθετα κίνητρα – μέτρα (φορολογικά, οικονομικά, ασφαλιστικά, εργασιακά  κ.α.) για να ενισχυθεί το κλονισμένο αίσθημα ασφάλειας των πολιτών, και να βελτιωθεί το επίπεδο διαβίωσης όλων των συνανθρώπων μας, χωρίς εξαιρέσεις και αστερίσκους. Φυσικά και εκείνων που εργάζονται κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες αλλά και όσων δυστυχώς σήμερα δεν έχουν δουλειά !!!
Η σκληρή πραγματικότητα, μας έχει διδάξει ότι, όταν μια κοινωνική ομάδα στρέφεται ενάντια μιας άλλης, τα αποτελέσματα συνήθως είναι ολέθρια για όλους…
Αυτή τη στιγμή βιώνουμε συνθήκες πανδημίας, με όλα τα συστήματα υγείας να δοκιμάζονται σκληρά. Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει λοιπόν ότι ουδείς έχει υπογράψει σύμβαση καλής υγείας στο διηνεκές… και γι’ αυτό ας είμαστε πολύ προσεκτικοί σε όσα λέμε… και κυρίως σε όσα κάνουμε ή καλύτερα σε όσα δυσκολευόμαστε να υλοποιήσουμε !!! Φυσικά ευχόμαστε όλοι να έχουμε Υγεία, ειδικά σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς με τις δοκιμασίες που όλοι αντιμετωπίζουμε !!!
Οι αστυνομικοί στη συνεχώς μεταβαλλόμενη καθημερινότητα μας, αντιμετωπίζουμε πληθώρα αστάθμητων παραγόντων, που από τη μία στιγμή στην άλλη, ο ειδικότερος ρόλος του ενός, μπορεί άνετα να διαφοροποιηθεί ή ακόμη και να μετατραπεί !!!
Γι’ αυτό είναι ιδιαίτερα λυπηρό, ειδικά το τελευταίο χρονικό διάστημα, να εμφανίζονται στους κόλπους του συνδικαλιστικού κινήματος, συνδικαλιστές οι οποίοι με την βοήθεια φυσικά διαφόρων «ευπροσήγορων» ινστρουκτόρων να συμμετέχουν έμμεσα ή άμεσα σ’ ένα ιδιότυπο διαχωρισμό των εργαζομένων.
Αλήθεια ποια είναι τα κριτήρια διαφοροποίησης; Ποια τα κριτήρια διαφοροποίησης του ειδικότερου ρόλου; Με ποια βουλησιαρχική πράξη τα θέτουν;
Μήπως ένας εργασιακός – οικονομικός διαχωρισμός με βάση τις οικονομικές απολαβές και μόνο, να δημιουργήσει δυσλειτουργίες;
Μήπως το γεγονός αυτό στο μέλλον θα επιφέρει επιχειρησιακή αναποτελεσματικότητα;
Άποψη μου είναι ότι αυτό είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο. Οι διαχωριστικές γραμμές σταδιακά αποξενώνουν και ενδεχομένως να οδηγήσουν στο διχασμό, στις αντιπαλότητες και σε νέα αδιέξοδα !!!
Αν είμαστε ενωμένοι και προσαρμόσουμε τα τεκμηριωμένα αιτήματα μας, για το σύνολο των εργαζομένων, ανεξάρτητα από τον κατεχόμενο βαθμό και τη θέση ευθύνης και τα κατηγοριοποιήσουμε ανάλογα και με αντικειμενικά κριτήρια, τότε θα έχουμε τη δυνατότητα να πετύχουμε. Διαφορετικά όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός: «..κλάφ’τα Χαράλαμπε…»
Από την άλλη πλευρά η πολιτεία οφείλει, σε κάθε περίπτωση, να εξειδικεύσει όλα τα αναγκαία μέτρα στήριξης, για όλους τους εργαζομένους, ανά κλάδο και κατηγορία. Και φυσικά να εξασφαλίσει χρηματοδότηση τόσο από ευρωπαϊκά προγράμματα όσο και από εθνικούς πόρους. Οι εργαζόμενοι δεν αντέχουν άλλα μέτρα λιτότητας και επιτέλους θα πρέπει τους δοθεί η δυνατότητα να ανακάμψουν οικονομικά. Για να πετύχει το εγχείρημα, τα κριτήρια υλοποίησης  θα πρέπει να στηρίζονται στην αντικειμενικότητα και την αξιοκρατία.
Άλλωστε σκοπός του συνδικαλιστικού κινήματος είναι η προφύλαξη των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των μελών αλλά και του συνόλου των εργαζομένων, χωρίς αστερίσκους και ιδιότυπους διαχωρισμούς…
Καθήκον μας είναι και η προάσπιση όλου του δοκιμαζόμενου ελληνικού λαού με κάθε πρόσφορο και νόμιμο μέσο. Γι’ αυτό εμείς ως εκπρόσωποι εργαζομένων, οφείλουμε να μελετούμε με προσοχή, να προστατεύουμε, να κατοχυρώνουμε και να βελτιώνουμε τα οικονομικά, τα ασφαλιστικά και τα εργασιακά συμφέροντα και τα δικαιώματα όλων των μελών αλλά και των συνανθρώπων μας !!!
Διαφορετικά αν μπούμε στη λογική «..να ψοφήσει η γίδα του γείτονα…» είναι πιστεύω εύκολα κατανοητό ποιος θα είναι εκείνος που στο τέλος θα χάσει…
Δημήτρης Ρούσης,