Ο φόβος, η ελπίδα και ο πατέρας της Βαλεντίνας - Ζωές των 5 ευρώ...

Αναγκαστικά ανατρέχουμε στις συναρτήσεις που γεννούν η αρχαιοελληνική μυθολογία και η φιλοσοφία, προκειμένου ν' απαντηθεί το γιατί το έκανε. Γιατί μετήλθε όλη
αυτή τη μέθοδο, σύνθετη στην απλότητα της ο πατέρας της 7χρονης, που ενώ τη "φυγάδευσε" για ένα καλύτερο αύριο στη Γαλλία, δήλωσε την εξαφάνιση της.

Με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα, ο πιλότος- οδηγός για τη διερεύνηση του αίτιου- αιτιατού είναι ο παράγοντας απελπισία. Κι εδώ ακριβώς εισέρχεται διαλεκτικά όσο και διαδραστικά ο μύθος και η νόηση.

Το κράτος, είναι αδελφός της βίας (φόβου), του ζήλου και της νίκης. Κάπως έτσι το βλέπουμε λίγο ως πολύ όλοι, ειδικά σε ότι αφορά στον πρώτο του συγγενικό δεσμό.

Από την άλλη, υπάρχει ο μύθος για το κουτί της Πανδώρας, που όταν το άνοιξε πέταξαν από μέσα όλα τα δεινά, πλην ενός. Της Ελπίδας. Ο μυθοπλάστης δεν απορρίπτει την ιδιότητα της ως μία από τα δεινά, αν και μερικώς την εμφανίζει ως αντίδοτο. Κι αυτό γιατί η ελπίδα έχει δύο όψεις. Είναι Ιανός. Όταν ευοδώνεται ευχή, όταν καταρρίπτεται κατάρα.

Ποια η σχέση αρχαιοελληνικής μυθοπλασίας και φιλοσοφίας, με τον Κογκολέζο πατέρα της Βαλεντίνας; Η απελπισία του για το αδιέξοδο στον ελληνικό χωροχρόνο, η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο για την κόρη του και τον ίδιο (έστω και αν η μία εκδοχή της ελπίδας θα γεννούσε αλυσιδωτές νέες στην περίπτωση που πετύχαινε η έξοδος, καθώς η πιθανότερη κατάληξη θα ήταν κάποιο επίσης αδιέξοδο γαλλικό γκέτο) και στο τέλος ο φόβος για τη βία του κράτους.

Πως να δικαιολογήσει την απουσία της κόρης του; Δηλώνοντας την εξαφάνιση της. ΔΕν είναι εγκληματίας ο πατέρας της 7χρονης (εκτός και αν προϊούσας της έρευνας προκύψουν νέες ενδείξεις ή αποδείξεις). Ένας φοβισμένος και απελπισμένος άνθρωπος, ισόπαλος και δεσμώτης με τη μοίρα των ανθρώπων των 5 με 10 ευρώ.

Κάποτε, ο άνθρωπος έβρισκε την αποτίμηση της οντότητας του στις αξίες του. Ειδικά τους τελευταίους δύο αιώνες, η αποτίμηση γίνεται χρηματιστηριακά τόσο σε τιμή όσο και σε υπεραξία. Και αυτή είναι η ταξινόμηση του. Μέσα στο ολόκαινο με τις ζωές των 5 ευρώ.


του Γιώργου Καραϊβάζ