Η επικινδυνότητα αξιωματικών της ΕΛΑΣ και η ελαστική δημοσιογραφική συνείδηση

Φυσικά οι εικονιζόμενοι αποτελούν το κάδρο μιας ανεικονικής παραβολής.
Τα τελευταία 24ωρα αναρτώνται και αναπαράγονται με ραγδαίους ρυθμούς φωτογραφίες με τίτλους "αυτοί είναι οι δολοφόνοι" με αναφορά στο ανατριχιαστικής βιαιότητας
έγκλημα ηλικιωμένης στους Αγίους Θεοδώρους.

Ούτε συζήτηση για τεκμήριο αθωότητας και τα στοιχειώδη δικαιώματα ενός ή περισσοτέρων που αυτόχρημα ορίζονται ως δολοφόνοι. Το ζήτημα δεν είναι αυτό και δεν θα μπορούσε να είναι όταν η καταπάτηση τους αποτελεί θέσφατο στο βωμό της εντυπωσιολαγνείας. 

Το ζήτημα είναι αφενός η επικινδυνότητα κάποιων αξιωματικών της ΕΛΑΣ που διακινούν αφελώς ή με σκοπιμότητα επιβίωσης στις επόμενες- επικείμενες κρίσεις μέσω της δημοσιοσχετίστικης επικοινωνίας, παραβιάζοντας κατάφωρα τα όποια δικαιώματα ενός πολίτη, που μπορεί να είναι, αλλά μπορεί και να μην είναι ύποπτος διάπραξης αδικήματος. 

Οι φωτογραφίες που διακινούνται απαθανατίζουν ένα αυτοκίνητο ίδιου τύπου και χρώματος από περιοχή και πρατήριο υγρό καυσίμων, την ώρα που γίνεται εφοδιασμός του με καύσιμα σε χρόνο προγενέστερο της δολοφονίας. Με αυτό και μόνο το κριτήριο βαφτίστηκαν δολοφόνοι. Το συγκεκριμένο πρατήριο αποτελεί όπως λέγεται χώρος τροφοδοσίας πολλών Ρομά, πολλοί από τους οποίους είναι κάτοχοι τέτοιου τύπου οχήματος και με αυτό το χρώμα. Λεπτομέρεια θα μας πείτε μπροστά στην ωραία ιστορία της μυθοπλασίας.

Ως bloko.gr και ως δημοσιογράφοι, ας πούμε πως ποσώς μας ενδιαφέρει -δεδομένων πάντα των συνθηκών και του ειδικού βάρους κάθε υπόθεσης- η δημοσιοποίηση πληροφοριών και στοιχείων που προφανώς βλάπτουν την προανακριτική έρευνα. Σε ότι αφορά στο δημοσιογραφικό κριτήριο δημοσιοποίησης ή όχι βλαπτικών πληροφοριών, είναι θέμα αποκλειστικά και μόνο ελαστικότητας δημοσιογραφικής συνείδησης. Για δεοντολογία δεν συζητάμε γιατί κι αυτή έχει κονιορτός για χάρη της εντυπωσιοθηρίας. Κι εμείς το διαπράξαμε στο παρελθόν, μόνο όμως ως απότοκο αντικείμενο πειθαναγκασμού όταν η επίσημη αστυνομία εξέδωσε ανακοίνωση διάψευσης πληροφοριών "ληστείες 17Ν, έρευνα για Αλκέτ Ριζάι σε Ωρωπό κοκ".

Σε καμία περίπτωση ωστόσο περίπτωση δεν αποτελεί ιερή υποχρέωση του δημοσιογράφου να σεβαστεί τα προανακριτικά στοιχεία μιας έρευνας. Είναι όμως δουλειά, ευθύνη και υποχρέωση του κάθε αξιωματικού, ανεξαρτήτως εάν βλέπει ή όχι σε αυτά τα στοιχεία το εφαλτήριο που θα τον ανεβάσουν επίπεδο στην ιεραρχία.

Σε όλες τις περιπτώσεις το ζητούμενο παραμένει η ανήκεστη βλάβη στον πολίτη και στα ανθρώπινα δικαιώματα Γιατί η δημοσίευση των φωτογραφιών κάποιων που μπορεί να είναι αλλά μπορεί και να μην είναι οι δολοφόνοι, βλάπτει ανεπανόρθωτα δομικά στοιχεία της Δικαιοσύνης, των δικαιωμάτων πολίτη, συνεπώς και αυτής της Δημοκρατίας. 



του Γιώργου Καραϊβάζ