1999: Η δολοφονία του ιδρυτή του συλλόγου “Ονήσιμος”


Ο 52χρονος Στέλιος Μπουρμπαχάκης ήταν ιδρυτής του «Ονήσιμου», ενός συλλόγου που άρχισε να λειτουργεί το 1982, με σκοπό τη στήριξη των αποφυλακισθέντων. Είχε έρθει αρκετές φορές
αντιμέτωπος με νεαρούς, κυρίως τοξικομανείς, που μπαινόβγαιναν με επιθετικές διαθέσεις στα γραφεία του συλλόγου, αλλά έδειχνε κατανόηση. Φρόντιζε να κρατάει τις ισορροπίες και να τα έχει καλά μαζί τους, ενώ συχνά τους υποστήριζε και οικονομικά μέχρι να βρουν μια δουλειά και να σταθούν ξανά στα πόδια τους.
Ανάμεσα στους τακτικούς επισκέπτες του «Ονήσιμου», στην οδό Ασκληπιού 60 στα Εξάρχεια, ήταν και ο 35χρονος Γιάννης Μπιλιώνης, ο οποίος είχε εκτίσει ποινή για κλοπές και είχε αποφυλακιστεί περίπου έξι μήνες νωρίτερα. Όμως, μόλις άνοιξε η πόρτα της φυλακής, άρχισε η σκληρή πραγματικότητα και η δύσκολη προσαρμογή στην καθημερινότητα. Το παρελθόν του τον βάραινε. Όπου και να ζήτησε δουλειά, η απάντηση ήταν αρνητική. Το αποφυλακιστήριο δεν ήταν και η καλύτερη «συστατική επιστολή»…
Τα βήματά του τον οδήγησαν και πάλι στο σύλλογο, όπου έψαχνε λύση στο πρόβλημά του. Όσο τον έπνιγε η απελπισία, τόσο έφτιαχνε σενάρια στο σκοτεινιασμένο του μυαλό. «Ο Μπουρμπαχάκης εκμεταλλεύεται τους αποφυλακισμένους», σκέφτηκε και άρχισε να σχεδιάζει την εκδίκησή του.

Πήγε στα γραφεία, αλλά είχε κόσμο και λίγο αργότερα έφυγε. Το επόμενο βράδυ, 17 Δεκεμβρίου 1999, ξαναπήγε οπλισμένος με μαχαίρι. Ο Στέλιος Μπουρμπαχάκης ήταν μόνος στο γραφείο του. Στα διπλανά δωμάτια οι έντεκα φιλοξενούμενοι του συλλόγου είχαν απορροφηθεί στην τηλεόραση. Ο Μπιλιώνης τράβηξε ξαφνικά μαχαίρι και του επιτέθηκε. Παρά τις προσπάθειες του 52χρονου άνδρα να αμυνθεί, όρμησε πάνω του και τον μαχαίρωσε με μανία στο πρόσωπο και στον λαιμό. Κανείς από τους φιλοξενουμένους του συλλόγου δεν αντιλήφθηκε το παραμικρό.
Ο δράστης τύλιξε το ματωμένο μαχαίρι σε μια πετσέτα και απομακρύνθηκε από τα γραφεία, αφήνοντας μισάνοιχτη την πόρτα της εισόδου. Πέταξε την πετσέτα σε ένα κάδο απορριμμάτων, ενώ το μαχαίρι το έπλυνε και το έκρυψε στο σπίτι του. Ένας γνωστός του Μπουρμπαχάκη, που περνούσε τυχαία από τα γραφεία του «Ονήσιμου» και μπήκε για μια «καλησπέρα», ήταν αυτός που τον βρήκε νεκρό μέσα σε λίμνη αίματος.
Λίγο αργότερα έφτασαν αξιωματικοί από το τμήμα ανθρωποκτονιών της Ασφάλειας Αττικής και ο προϊστάμενος της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Μανόλης Νόνας, ο οποίος διαπίστωσε ότι το θύμα έφερε περισσότερα από δέκα τραύματα στο πρόσωπο και το στήθος, ενώ το θανατηφόρο, στο λαιμό, του είχε κόψει την καρωτίδα. Οι αστυνομικοί, όπως ήταν φυσικό, εξέτασαν πρώτα τους φιλοξενούμενους στα γραφεία του «Ονήσιμου», αλλά όλοι δήλωσαν άγνοια. Κατέθεσαν ότι κάποια στιγμή άκουσαν τον πρόεδρο να φωνάζει ότι χτυπούσαν το κουδούνι, αλλά πριν οποιοσδήποτε κάνει κίνηση για να ανοίξει την πόρτα, είπε ότι θα κατέβαινε ο ίδιος. Ούτε ποιος μπήκε στο γραφείο του είδαν, ούτε συμπλοκή άκουσαν.
Ωστόσο, όταν οι έρευνες επεκτάθηκαν στα άτομα που επισκέπτονταν συχνά τα γραφεία του «Ονήσιμου», ήταν θέμα χρόνου να εξιχνιαστεί το έγκλημα. Ο Γιάννης Μπιλιώνης συνελήφθη και την επόμενη ημέρα, με βλέμμα στο πουθενά, οδηγήθηκε στα δικαστήρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων. Εισαγγελέας και ανακριτής συμφώνησαν στην προφυλάκισή του.
Η δίκη του έγινε στις αρχές του 2001 από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών, το οποίο δεν του αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό και τον καταδίκασε σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία του Στέλιου Μπουρμπαχάκη. Τον Απρίλιο του 2002 η υπόθεση του εκδικάστηκε σε δεύτερο βαθμό στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο. Τα ισόβια «έσπασαν», καθώς το δικαστήριο αναγνώρισε το ελαφρυντικό του μειωμένου καταλογισμού. Ο ίδιος πίστευε ότι ήταν ο… Άγιος Ιωάννης και δεν είχε συναίσθηση της πράξης του. Υποστήριξε ότι σκότωσε τον Μπουρμπαχάκη επειδή παρείχε στέγη σε αλλοδαπούς αποφυλακισθέντες, με τους οποίους δεν τα είχε καλά. Καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης 18 ετών.
Νίκος Τσέφλιος