Παναγιώτης Μασούρας: Με παρακολουθεί η αστυνομία

Αναδημοσιεύουμε από το zougla.gr: Σε μία σοβαρή καταγγελία που αφορά σε παράνομη παρακολούθηση από αστυνομικούς προχωρά ο Παναγιώτης Μασούρας μιλώντας στο zougla.gr. Ο κ. Μασούρας, ο οποίος
στο παρελθόν είχε κατηγορηθεί για συμμετοχή στην οργάνωση «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς» και αθωώθηκε στο Εφετείο το 2017, κάνει λόγο για συνεχόμενη παρακολούθηση από τους μηχανισμούς του κράτους, οι οποίοι, όπως σημειώνει, «έχουν δημιουργήσει γύρω του έναν ασφυκτικό κλοιό».
Ειδικότερα, ο Παναγιώτης Μασούρας περιγράφει πως σχεδόν όλες τις ώρες της ημέρας βλέπει ύποπτα και άγνωστα άτομα, τα οποία στέκονται ακροβολισμένα σε μακρινές γωνίες και στα πέριξ στενά της οικίας του, όπως και διάφορα οχήματα, τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με τη γειτονιά του.
«Τα οχήματα αυτά, λοιπόν, τα οποία είναι συγκεκριμένα και υπάρχουν αποδείξεις που από καιρό έχω συλλέξει, αποτελούσαν και εξακολουθούν να αποτελούν μια σταθερή μονάδα βιντεοληπτικής παρακολούθησής μου. Πίστευα ότι αποτελεί ξανά κάποιο ''νέο κόλλημα'' των μηχανισμών στο πρόσωπό μου και ότι σε κάνα-δυο βδομάδες θα με άφηναν πάλι σε μια σχετική ''ησυχία''. Αντιθέτως, όχι μόνο δεν έφυγαν, αλλά σε στιγμές τα ''έστηναν'' απροκάλυπτα και με θράσος στην εξωτερική είσοδο της αυλής μου, μην παραλείποντας βέβαια να στέλνουν τους κλασικούς σουλατσαδόρους να παρελαύνουν στη γειτονιά μου προκειμένου να καλύψουν και τη φυσική μου παρακολούθηση.
»Όταν δεν έβρισκαν διαθέσιμο πάρκινγκ κοντά στην εξωτερική είσοδο της αυλής μου, όταν δηλαδή δεν τους κρατούσαν τη θέση διαφορετικά οχήματα (τα οποία έχουν επισημανθεί επίσης) προκειμένου να βάλουν το επόμενο, το πάρκαραν όσο πιο κοντά μπορούσαν, έστρεφαν την κάμερα προς την είσοδό μου για να έχουν καλύτερη λήψη και παρακολουθούσαν για καιρό ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει, την οικογένειά μου, φιλικά και συντροφικά μου πρόσωπα, τους γείτονές μου που είχαν την ''ατυχία'' να μένουμε στον ίδιο δρόμο, πατεράδες και μανάδες που συνόδευαν και παραλάμβαναν τα μικρά τους παιδιά από τον κοντινό στο σπίτι μου παιδικό σταθμό. Τόση αλητεία και τόση αισχρότητα λοιπόν» επισημαίνει.  
Ο κ. Μασούρας μάλιστα διαθέτει και σχετικές φωτογραφίες από τα οχήματα τα οποία, όπως υποστηρίζει, είναι της ΕΛ.ΑΣ. και τον παρακολουθούν καθώς και άλλα σχετικά στοιχεία τα οποία έχει παραδώσει στον δικηγόρο του προκειμένου να προβεί στις προβλεπόμενες νομικές ενέργειες.
Παρατίθενται ενδεικτικά οι παρακάτω φωτογραφίες

(Ένα από τα αυτοκίνητα που φέρονται να παρακολουθούν τον Π. Μασούρα)

(Το εσωτερικό του αυτοκινήτου)

(Στο πακέτο με τα χαρτομάντηλα έχει τοποθετηθεί μικροκάμερα)
Ολόκληρη η καταγγελία του Παναγιώτη Μασούρα στο zougla.gr
Τη Δευτέρα 11 Νοέμβρη, πήρα την απόφαση, αφού συγκέντρωσα πλήθος στοιχείων το προηγούμενο διάστημα, να καταγγείλω δημόσια και επώνυμα τη συνεχόμενη παρακολούθηση στο πρόσωπό μου από τους μηχανισμούς του αστικού κράτους, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει γύρω μου ασφυκτικό κλοιό για αρκετά μεγάλη χρονική περίοδο.
Είναι φανερό, λοιπόν, ότι δεν αρκούνται στις αλλεπάλληλες πολιτικές διώξεις που μου ασκήθηκαν τα προηγούμενα έτη, ούτε στα χρόνια εγκλεισμού που πέρασα σε διάφορες φυλακές ανά την Ελλάδα. Χρειάστηκε να περάσουν 10 και πλέον χρόνια έως ότου απαλλαχθώ αμετακλήτως από όλες τις κατηγορίες που μου είχαν αποδοθεί, όπως και από όλες τις δίκες που με είχαν σύρει. Πέρασαν πολλά χρόνια ώστε να πάψουν να με συνοδεύουν αυστηρά κατασταλτικά μέτρα περιορισμού και επιτήρησης κατόπιν της αποφυλάκισής μου. Μέτρα που αφορούσαν στην υποχρεωτική διαμονή στον τόπο δηλωθείσας κατοικίας μου (στην πραγματικότητα κατ’ οίκον περιορισμός), απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, απαγόρευση μετακίνησης εκτός Νομού Αττικής, απαγόρευση συναναστροφής με συντρόφους και συντρόφισσες που βρεθήκαμε συγκατηγορούμενοι σε κοινές πολιτικές δίκες, την απαγόρευση εισόδου μου σε οποιοδήποτε πανεπιστημιακό ίδρυμα ανά την επικράτεια όπως και τρία «παρών» τον μήνα στο τοπικό αστυνομικό τμήμα επί σειρά ετών.
Μία δεκαετία γεμάτη φυλακή, μεταγωγές, αλλεπάλληλες διώξεις, σωρηδόν δικογραφίες, πρωτόγνωρα περιοριστικά μέτρα, διαρκείς εισβολές έπειτα από «ανώνυμα» τηλεφωνήματα στο σπίτι μου ( χωρίς ουδέποτε να βρεθεί το οτιδήποτε), συνεχόμενες στοχοποιήσεις από γνωστούς και κατευθυνόμενους αστυνομικούς «συντάκτες» στο πρόσωπό μου.
Μια δεκαετία μέχρι να απαλλαγώ οριστικά και να γίνουν σκόνη τα χαλκεία των μηχανισμών όπως και για να εκτεθούν ανεπανόρθωτα οι διώκτες μου και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι. Τα χρόνια «πέρασαν», αλλά όχι και η εμμονή τους για τη διαρκή παρακολούθηση σε βάρος μου, όπως έχει αποδειχθεί.
Αυτήν τη μακρά χρονική περίοδο για την οποία έκανα λόγο, αρχικά η ανθρωπογεωγραφία της λαϊκής γειτονιάς όπου κατοικώ στα δυτικά προάστια άλλαξε δραματικά. Η πυκνή κινητικότητα σχεδόν όλες τις ώρες της μέρας από ύποπτα και άγνωστα άτομα τα οποία στέκονταν ακροβολισμένα σε μακρινές γωνίες και στα πέριξ στενά της οικίας μου, όπως και η εναλλαγή οχημάτων με σταθερό μοτίβο τα οποία δεν σχετίζονταν με τη γειτονιά, ήταν εμφανής. Σκουπίδια που έβγαζα το βράδυ στην αυλή μου (στην οποία έχει οποιοσδήποτε θελήσει απρόσκοπτη πρόσβαση) προκειμένου να τα πετάξω τα ξημερώματα, οπότε ξεκινάω για δουλειά, μυστηριωδώς σε ορισμένες περιπτώσεις, εξαφανίζονταν (;).
Τα οχήματα αυτά λοιπόν, τα οποία είναι συγκεκριμένα και υπάρχουν αποδείξεις που από καιρό έχω συλλέξει, αποτελούσαν και εξακολουθούν να αποτελούν μια σταθερή μονάδα βιντεοληπτικής παρακολούθησής μου. Πίστευα ότι αποτελεί ξανά κάποιο «νέο κόλλημα» των μηχανισμών στο πρόσωπό μου και ότι σε κάνα - δυο βδομάδες θα με άφηναν πάλι σε μια σχετική «ησυχία». Αντιθέτως, όχι μόνο δεν έφυγαν, αλλά σε στιγμές τα «έστηναν» απροκάλυπτα και με θράσος στην εξωτερική είσοδο της αυλής μου, μην παραλείποντας βέβαια να στέλνουν τους κλασικούς σουλατσαδόρους να παρελαύνουν στη γειτονιά μου προκειμένου να καλύψουν και τη φυσική μου παρακολούθηση. Όταν δεν έβρισκαν διαθέσιμο πάρκινγκ κοντά στην εξωτερική είσοδο της αυλής μου, όταν δηλαδή δεν τους κρατούσαν τη θέση διαφορετικά οχήματα (τα οποία έχουν επισημανθεί επίσης) προκειμένου να βάλουν το επόμενο, το πάρκαραν όσο πιο κοντά μπορούσαν, έστρεφαν την κάμερα προς την είσοδό μου για να έχουν καλύτερη λήψη και παρακολουθούσαν για καιρό ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει, την οικογένειά μου, φιλικά και συντροφικά μου πρόσωπα, τους γείτονές μου που είχαν την «ατυχία» να μένουμε στον ίδιο δρόμο, πατεράδες και μανάδες που συνόδευαν και παραλάμβαναν τα μικρά τους παιδιά από τον κοντινό στο σπίτι μου παιδικό σταθμό. Τόση αλητεία και τόση αισχρότητα λοιπόν.  
Τα ερωτήματα που προκύπτουν, εκ των πραγμάτων, είναι καταιγιστικά και από τη στιγμή που προβαίνω σε δημόσια και επώνυμη καταγγελία αξιώνω απαντήσεις από τους εμπλεκομένους, τόσο από τους μηχανισμούς όσο και από το εμπλεκόμενο πολιτικό προσωπικό που έδωσε τις συγκεκριμένες εντολές. Ποιος έδωσε την εντολή αυτή η οποία παραβιάζει κατάφωρα θεμελιώδεις δημοκρατικές ελευθερίες; Ποιοι και με ποιο τρόπο επεξεργάζονται  και χρησιμοποιούν το υλικό που έχει περισυλλεχθεί από τα οχήματα με τις καμουφλαρισμένες κάμερες; Από πού αντλούν τη νομιμοποίηση να βιντεοσκοπούν στην ουσία μια ολόκληρη γειτονιά; Πού μπορούν να διαρρεύσουν τα πλάνα από το βιντεοληπτικό υλικό που αφορούν τόσο στο πρόσωπό μου όσο και στο στενό οικογενειακό μου περιβάλλον καθώς και στο ευρύτερο κοινωνικό; Πόσες φορές έχει γίνει μάρτυρας η κοινωνία, άραγε, σε περιπτώσεις διαρροής φωτογραφιών, διευθύνσεων και ονομάτων από την Ελληνική Αστυνομία σε ακροδεξιούς κύκλους και ναζιστικά μορφώματα; Πόσες φορές έχει αποδειχθεί η όσμωση και η διαπλοκή αυτού του μηχανισμού με εμπόρους ναρκωτικών, με μαφιόζους της νύχτας; Ποιοι είναι όλοι αυτοί που στήνουν αυτό το δυστοπικό σκηνικό έξω από το σπίτι μου και τι μηχανορραφούν άραγε;
Για τη διαφθορά της αστυνομίας και των μηχανισμών της έχω γνώση, δυστυχώς, από πρώτο χέρι εδώ και χρόνια. Υπέστην, μία δεκαετία η οποία τρέχει ακόμα, τις σκευωρίες και τις στοχοποιήσεις. Όσο για τη διαπλοκή που βαραίνει όλον αυτόν τον μηχανισμό, έναν άνθρωπο του μόχθου αν ρωτήσεις πού πάει το πρωί στη δουλειά του θα έχει μια ιστορία να σου πει για την εμπλοκή τους με νεοναζί, με χρυσαυγίτες, με μαφιόζους και ναρκέμπορους, με εφοπλιστές και καναλάρχες.
Τονίζω, λοιπόν, ότι η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο και πως το τράβηξαν στα άκρα για ακόμη μία φορά. Τους καθιστώ φυσικά και πολιτικά υπεύθυνους για ό,τι μου συμβεί από εδώ και στο εξής. Να δοθούν απαντήσεις για τις καμουφλαρισμένες κάμερες, για τις πινακίδες τις οποίες παραθέτω. Έχω συγκεντρώσει και αποδώσει ήδη σε δικηγόρο πλούσιο υλικό με φωτογραφίες υπόπτων στο εσωτερικό της αυλής μου όπου αφαιρούν σακούλα με απορρίμματα, τα οχήματα που αντικαθιστούν το συγκεκριμένο που παραθέτω καθώς και τους αριθμούς από τις πινακίδες κυκλοφορίας τους, όπως επίσης έχουν επισημανθεί σε περιπτώσεις οδηγοί και συνοδηγοί των εμπλεκόμενων οχημάτων.
Καταλήγοντας, η προσωπική μου στοχοποίηση και η εντατικοποίηση της παρακολούθησής μου τη συγκεκριμένη περίοδο εντάσσεται στην κυβερνητική ατζέντα που έχει ως κύριες στοχεύσεις της το τσάκισμα των εργατών, την εξόντωση των μεταναστών και όσων αγωνίζονται να φτιάξουν αναχώματα στην επέλαση του κεφαλαίου και της αιματοβαμμένης «ανάπτυξής» του. Με την κατάργηση του ασύλου, τις συλλήψεις φοιτητών κάτω από τα σπίτια τους, τις εκκενώσεις καταλήψεων, με παρακολουθήσεις και διώξεις αγωνιστών με νέους αντεργατικούς νόμους, με αναβάθμιση των σωμάτων ασφαλείας που θα βασανίζουν, θα χτυπούν και θα σκοτώνουν ατιμωρητί, το αστικό κράτος θωρακίζεται και αντλεί τα υλικά και ιδεολογικά του πολεμοφόδια από τις πιο σκοτεινές εποχές της ελληνικής ιστορίας.
Απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και στη σιγή νεκροταφείου που θέλει να επιβάλει ο κόσμος του κεφαλαίου οφείλουμε να είμαστε μια γροθιά που θα υπερασπιστεί  την τάξη μας και θα αποκρούσει την επίθεση που δέχεται. Οφείλουμε να ατσαλώσουμε την ασπίδα που θα περιφρουρήσει τις δομές του αγώνα, τις πολιτικές διαδικασίες, τις ιδεολογικές μας αφετηρίες, τα εργατικά συνδικάτα, την ιστορία, το παρόν και το μέλλον μας. Οφείλουμε να γίνουμε σφιχτή αγκαλιά για κάθε αγωνίστρια και αγωνιστή που στοχοποιείται, στιγματίζεται και βασανίζεται από τους μηχανισμούς του κεφαλαίου και του κράτους του.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ