Αντικαπνιστικός νόμος: Τυπικά και ουσιαστικά προβληματική η διάθεση του 20% των προστίμων στους αστυνομικούς - του Νικολάου Μπλάνη

Άρθρο του Νικολάου Μπλάνη, Αντιστρατήγου ε.α: 1. Ως γνωστόν με το άρθρο 16 του ν.4633/2019 τροποποιήθηκαν οι διατάξεις του αντικαπνιστικού νόμου (άρθρο 3  ν. 3730/2008). Για την επιβολή
του νόμου, ο Υπουργός Υγείας (καίτοι δεν είναι πολιτικός Προϊστάμενος των αστυνομικών) είπε, ότι «οι αστυνομικοί θα βοηθήσουν πρώτοι από όλους στην προσπάθεια αυτή και ότι θα λαμβάνουν το 20% των εσόδων από τα πρόστιμα». Και  γεννάται το ερώτημα: Γιατί μόνο οι αστυνομικοί και όχι και τα λοιπά όργανα εφαρμογής του νόμου (αυτά θα μείνουν ανενεργά;), αφού σύμφωνα με αυτόν (άρθρο 16 παρ.3),  αρμόδιες αρχές … είναι οι υγειονομικές υπηρεσίες των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Α΄ και Β΄ βαθμού), η δημοτική αστυνομία, οι λιμενικές αρχές στην περιοχή της ευθύνης τους, καθώς και το ένστολο προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ.;
             2. Εδώ προκύπτει καταρχήν νομικό ζήτημα, αφού  ο νόμος  δεν ορίζει κάτι τέτοιο. Προβλέπεται ότι «με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Προστασίας του Πολίτη, Υγείας και Εσωτερικών καθορίζονται οι ειδικότεροι όροι σχετικά με τη διαδικασία ελέγχου…., το ύψος των επιβαλλόμενων προστίμων, η διάθεση των εσόδων από τα επιβληθέντα πρόστιμα, και κάθε άλλο αναγκαίο θέμα …». Τι εννοεί ο Νομοθέτης, όταν ορίζει ότι με την απόφαση (Κ.Υ.Α) θα ρυθμιστεί «η διάθεση των εσόδων από τα επιβληθέντα πρόστιμα»;;; Τα κρατικά έσοδα εγγράφονται αποκλειστικά στον κρατικό προϋπολογισμό. Αν η βούληση του Νομοθέτη ήταν μέρος των προστίμων να διατίθενται για άλλο σκοπό, έπρεπε αυτό να το ορίζει ρητά στο νόμο. Δεν μπορεί αυτό να το ορίσει η απόφαση, αφού στην ουσία συνιστά έμμεσο φόρο υπέρ τρίτων. Και δεν αποτελεί τεχνικού και λεπτομερειακού χαρακτήρα αντικείμενο (άρθρο 43 παρ.2β Συντ.). Κατά συνέπεια η διάταξη πάσχει και η απόφαση θα είναι προβληματική.
         3. Ας έρθουμε και στην ουσία του ζητήματος. Μπορεί τα αρμόδια όργανα  να λαμβάνουν «αμοιβή» για τις παρεχόμενες υπηρεσίες τους; Καταρχήν ας υπενθυμίσουμε, ότι πάγια πολιτική του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης είναι η απαλλαγή της Αστυνομίας από τα λεγόμενα «ξένα έργα». Από αυτά δηλαδή, που δεν άπτονται του πυρήνα της Πρόληψης και Καταστολής του Εγκλήματος. Εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Γιατί το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης συμφώνησε; Κατά δεύτερο λόγο είναι συμβατό ο υπάλληλος να αμείβεται για κάτι που εντάσσεται στο πλαίσιο της αποστολής και των καθηκόντων του; Δεν αποτελεί αυτό ένα είδος «συναλλαγής» και …«εξαγοράς»; Και τρίτο το ενδεχόμενο αυτό δεν θα προκαλεί τις αντιδράσεις των πολιτών και τις αιτιάσεις αυτών ότι… «γράφει γιατί εισπράττει και ο ίδιος»; Ορθώς τα Συνδικαλιστικά Σωματεία των Αστυνομικών εξέφρασαν τις (ήπιες όμως) αντιρρήσεις.
           4. Στο παρελθόν είδαμε σχετική ρύθμιση να ισχύει, όταν καθιερώθηκε για πρώτη φορά το σήμα των τελών κυκλοφορίας. Και «εξαφανίστηκαν» οι αστυνομικοί από την εν γένει αστυνόμευση, αφού  «κυνηγούσαν» μόνο  αυτό. Και ζήσαμε τραγελαφικές καταστάσεις. Θα μπορούσε ενδεχομένως να εξεταστεί η δυνατότητα να περιέρχεται το εν λόγω ποσοστό ως πόρος στα οικεία Ασφαλιστικά Ταμεία, όπως ισχύει σε κάποιες περιπτώσεις (γήπεδα κ.λ.π). Και εδώ όμως προκύπτουν νομικά ζητήματα για τη συμβατότητα τέτοιων ρυθμίσεων, τόσο με τις συνταγματικές διατάξεις, όσο και με αυτές του ευρωπαϊκού-κοινοτικού  δικαίου.
          5. Κατά συνέπεια οι σχεδιαζόμενες ρυθμίσεις είναι τόσο τυπικά (νομικά), όσο και ουσιαστικά μάλλον απαράδεκτες και  σίγουρα προβληματικές. Είναι σχεδόν βέβαιο, ότι θα απαιτηθεί νέα νομοθετική παρέμβαση!!!