Η επιβράβευση του Τίποτα; - του Γιάννη Πανούση


Δεν μπορώ να καταλάβω τι συμβαίνει
Κάθε μέρα με κρεμάνε από τη μία κρεμάστρα
σ' άλλη κρεμάστρα σα ρούχο δανεικό
Και κάθε μέρα με παζαρεύουν με διαφορετικό πελάτη
Μα πότε επιτέλους θα κρεμιέμαι κι εγώ σα ρούχο κανονικό;

Αλέξανδρος Αραμπατζής, Ποιήματα (γενικώς)
Αν στην Ελλάδα κάποιος χώρος πρέπει ν' αναζητεί συνεχώς συναινέσεις αυτός είναι ο χώρος της Παιδείας. Κι όμως ακόμα κι εκεί άλλοτε κινούμαστε με την όπισθεν κι άλλοτε βάζουμε "νεκρά" περιμένοντας ένα θαύμα.
- Από το Μηδέν στο Τίποτα κι αντίστροφα
- Από την ανάγνωση στη μη-γνώση κι από τη διάγνωση της παπαγαλίας/αλαλίας στην απόγνωση της αδυναμίας άρθρωσης λόγου
- Από τη φοβία της κατήχησης στην ιδεολογία της επιβολής της ισοπέδωσης
- Από τη μη-αξιολόγηση του εαυτού μας, ως κατακτημένο δικαίωμα (sic], στη γενικευμένη αρνητική αξιολόγηση όλων των άλλων (ιδίως των εχόντων διαφορετική άποψη από εμάς)
- Από το μοντέλο της Παραπαιδείας των κλισέ απαντήσεων στο μοντέλο της Παιδείας (;) της λογιστικής  των βάσεων
- Από την πρότυπη σκέψη και την πειραματική λειτουργία στο "κανονικό" (;) σχολείο των αβαθμολόγητων χασμουρητών
- Από τους αριθμούς των εισακτέων στους αλγόριθμους των αποτυχόντων
- Από την πανεπιστημοποίηση της Τεχνικής εκπαίδευσης στην τεχνικοποίηση των Πανεπιστημίων
- Από τον πανεπιστημιακό χάρτη χωροταξίας κι ανάπτυξης στην ακαδημαϊκή Χάρτα δικαιωμάτων και  μη-υποχρεώσεων
- Από το ιδεολόγημα των ελίτ στη δοξολόγηση των παρασιτ
- Από το άσυλο ιδεών στην ασυλία εγκληματοειδών