Θα σας πούμε μια μικρή ιστορία, που ωστόσο έχουμε την αίσθηση ότι αξίζει της προσοχής σας. Πριν από χρόνια και σίγουρα αρκετούς μήνες μετά τα τραγικά γεγονότα του 2008- 2009, ο
τότε υπουργός εσωτερικών και νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μας ρώτησε τί κατά την άποψη μας έφταιξε για όλες τις κατά συυροή καταστάσεις που βύθισαν την χώρα στο χάος, στη φωτιά και στα ερείπια, αλλά και την αστυνομία στριμωγμένη στο δόγμα της παθητικής άμυνας και λίγο πριν από το όριο της απαξίωσης.
Η απάντηση μας, ενώ προηγήθηκε η δήλωση απόλυτου κι αδιατάρακτου σεβασμού στο ήθος, στο κύρος και στην επιστημοσύνη του, ήταν απερίφραστα μονολεκτική. "Εσείς...". Ο νυν ανώτατος πολιτειακός άρχων αντέδρασε με έκπληξη, ενδεχομένως με συγκαλυμμένη οργή και μας ρώτησε γιατί φταίει; Το όλο πρόβλημα εστιάστηκε στο συμπεριφερισμό του Κορκονέα και η επαμφοτερίζουσα καταστασιακή αντίληψη που διαχύθηκε στο προσωπικό της ΕΛΑΣ εξαιτίας της παρερμηνείας της ερμηνείας του απαγορεύεται το ... απαγορεύεται.
Του θυμίσαμε ότι τις ημέρες της τότε επετείου του Πολυτεχνείου (2008) είχε καεί μεταμεσονύχτιες ώρες ένα αυτοκίνητο στην είσοδο της Στουρνάρα και λίγη αργότερα ο ίδιος ως υπουργός, δήλωνε με πυγμή μπροστά συις κάμερες με επιτόπια μάλιστα παρουσία, ότι ήρθε η ώρα να δοθεί ένα τέλος στο παρακράτος των Εξαρχείων.
"Και που ήταν το λάθος;" ήταν η επακόλουθη ερώτηση. Το καθαυτό λάθος κατά την άποψη μας ήταν στην παρερμηνεία της ερμηνείας και η αδυναμία "μετάγγισης" από τα πάνω προς τσα κάτω του νοήματος, το οποίο θα έπρεπε να υποστεί δομική επεξεργασία και να μετουσιωθεί ως συντεταγμένη στρατηγική διαχείρισης.
Απαντήσαμε πως το πρωί είδαμε στρατηγούς και ταξίαρχους να γρονθοκοπούν γραφεία και ν' αποφαίνονται ότι "τώρα θα τελειώσουμε με τα Εξάρχεια". Κι αυτή η αντίληψη μπήκε υποδόρια στο ασυνείδητο της βάσης. Σε σκεπτόμενους και μη. Σε ψυχικά υγειείς και όχι.
Και φτάνουμε στο συμπεριφορισμό του Κορκονέα. Παρατηρώντας τον μπιχαβιορισμό του, είδαμε ότι σε πρώτο στάδιο, έκανε ακριβώς ότι έκανε κάθε προηγούμενη φορά. Δέχτηκε την επίθεση, απαγκιστρώθηκε και αποχώρησε. Κάπου εκεί όμως στο υποσυνείδητο άρχισε δουλεύει η δράση της αντίδρασης, ως απότοκο προϊόν της σιτουασιονιστικής αντικουλτούρας.
Το εκπεμπόμενο μήνυμα είχε διαχυθεί ταχύτητα και ο Κορκονέας επέστρεψε, με συνέπεια η χώρα να διολισθήσει στην αταξική δήωση. Δεν ξέρουμε εάν και κατά πόσο ο κ. Παυλόπουλος επεξεργάστηκε την επιχειρηματολογία.
Αυτό που ξέρουμε είναι πως πάντα κάπου στην άκρη ενεδρεύει ένας Κορκονέας, προκειμένου ν' ανατινάξει το σχέδιο της ΕΛΑΣ για την απαλλαγή της περιοχής από τις μαφίες και τους αρτηριοσκληρωτικούς (μπαχαλάκηδες) και την επαναφορά της στις καθαυτό ιδεολογικές ρίζες της που συνεπάγονται το πνεύμα, ο πολιτισμός και η ζύμωση ιδεών. Γι σαυτό το λόγο έχουμε γράψει κατ' επανάληψη πως ούτε ο Ρουβίκωνας, ούτε όμως και οι πούροι αναρχικοί είναι το πρόβλημα..
Το πρόβλημα είναι οι μαφίες ναρκωτικών και λοιπών αποχρώσεων, οι σαχλαραλόμαγκες, αλλά και ο απρόβλεπτος αστυνομικός. Αυτός που θα ξαναφέρει την αστυνομία στη θέση της παθητικής άμυνας, εάν δεν προηγηθεί η σύνεση και η μεταφορά με ενάργεια ενός ξεκάθαρου μηνύματος προς την αστυνομική βάση για ένα συντεταγμένο, οργανωμένο σχέδιο, απαλλαγμένο από καταπιεσμένα σε βάθος χρόνου σύνδρομα και την ποιητική αδεία αναιρο-ισχυοκρατίας που επιβλήθηκε φαγεδαινικά στην πλατεία.
του Γιώργου Καραϊβάζ
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου