Ποια παιδιά κινδυνεύουν περισσότερο από Σκλήρυνση κατά Πλάκας;



Διπλάσιο κίνδυνο να αναπτύξουν σκλήρυνση κατά πλάκας έχουν τα παιδιά που έχουν διαγνωσθεί με παχυσαρκία, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Jama Neurology».

Συγκεκριμένα, η μελέτη αναφέρει ότι τα παχύσαρκα παιδιά δεν ανταποκρίνονται στην αρχική θεραπεία, έχουν υψηλότερο ποσοστό υποτροπών και το 57% εξ αυτών λαμβάνουν επαναληπτική αγωγή.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια αυτοάνοση πάθηση, στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα «επιτίθεται» στη μυελίνη, το προστατευτικό περίβλημα των νευρικών αξόνων, οι οποίοι φυσιολογικά επιτρέπουν την επικοινωνία μεταξύ των νευρώνων. Ανάλογα με το σημείο της βλάβης, ο πάσχων μπορεί να έχει προβλήματα όρασης, μυϊκή αδυναμία, μούδιασμα, αστάθεια και δυσκολία συγκέντρωσης.

Σύμφωνα με την Εθνική Εταιρεία Πολλαπλής Σκλήρυνσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, περίπου 8.000 έως 10.000 παιδιά και έφηβοι πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας.

Όπως αναφέρει ο επικεφαλής της έρευνας, δρ Πίτερ Χούπκε, η μελέτη δεν απέδειξε ότι υπάρχει σχέση αιτίας αποτελέσματος μεταξύ της παχυσαρκίας και της σκλήρυνσης κατά πλάκας στα παιδιά, ανέδειξε, όμως, το ρόλο της ως σημαντικό παράγοντα κινδύνου στην εμφάνισή της.

Η παχυσαρκία αυξάνει τη φλεγμονή στον οργανισμό, μεταβάλλει τα επίπεδα της βιταμίνης D και επηρεάζει τη σύνθεση των βακτηρίων του εντέρου, παράγοντες οι οποίοι αυξάνουν τον κίνδυνο σκλήρυνσης κατά πλάκας.

Η μελέτη ανέλυσε τα ιατρικά αρχεία 453 παιδιών, τα οποία διεγνώσθησαν με σκλήρυνση κατά πλάκας σε ένα ιατρικό κέντρο, με εκείνα 15.000 παιδιών από τη Γερμανία, τα οποία συμμετείχαν σε ξεχωριστή έρευνα.

Από την έρευνα προέκυψε ότι τα παχύσαρκα παιδιά είχαν διπλάσιο κίνδυνο να διαγνωστούν με σκλήρυνση κατά πλάκας και όσα ήταν υπέρβαρα είχαν 37% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν σκλήρυνση κατά πλάκας, συγκριτικά με συμμαθητές τους που είχαν φυσιολογικό βάρος.

Όσον αφορά το ενδεχόμενο ότι τα πρώιμα συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας, αυξάνουν το βάρος, ο Χούπκε αναφέρει ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, μιας και το βάρος των παιδιών μετά τη διάγνωση δεν μειώθηκε σημαντικά.

Σε ότι αφορά τη θεραπεία, η έρευνα απέδειξε ότι τα παχύσαρκα παιδιά ήταν λιγότερο πιθανό να ακολουθήσουν τη θεραπευτική αγωγή, είχαν υψηλότερο ποσοστό υποτροπών και 57% από αυτά ήταν περισσότερο πιθανό να χρειαστούν επαναληπτική αγωγή.


Πηγές: healthday.com, onmed.gr