Ξερνούν αλήθειες τα αμπάρια του «Noor 1»

Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας συνεχίστηκε και χθες στον Κορυδαλλό η εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό της υπόθεσης της ηρωίνης του «Noor One», που, σύμφωνα μάλιστα με τον
κατηγορούμενο Μάκη Γιαννουσάκη, δεν ήταν οι 2,1 τόνοι που πιάστηκαν, αλλά τρεις αρχικά!
Η χθεσινή μέρα περιελάμβανε τους σχολιασμούς των συνηγόρων για την επιβαρυντική για πολλούς κατηγορούμενους κατάθεση του επικεφαλής των ερευνών, Γιώργου Κατσούλη, την κατάθεση του αξιωματικού του Λιμενικού, Γιάννη Μαλανδράκη, ο οποίος επανέλαβε όσα είπε πρωτόδικα, και κυρίως την κατάθεση του Γιώργου Αντωνάτου, μεσεγγυούχου στην Ελευσίνα, που έχει αναλάβει έως και σήμερα τη φύλαξη του πλοίου.
«Μέσα σε έναν αεραγωγό στο πλοίο βρέθηκε ένα χειρόγραφο το οποίο έλεγε: «Κύριε Γιαννουσάκη (σ.σ. εφοπλιστής, στη βίλα της συζύγου του οποίου βρέθηκε ο ένας τόνος), περιμένω 450 κιλά σκόνης, πείτε μου το σημείο παράδοσης» κατέθεσε στο δικαστήριο ο μάρτυρας Αντωνάτος. Ηταν η πρώτη φορά που ακούστηκε στο ακροατήριο η πληροφορία για το συγκεκριμένο έγγραφο (είναι στα αναγνωστέα), όπως και για ένα δεύτερο σημείωμα το οποίο περιελάμβανε 16 ονόματα πλοίων, που, σύμφωνα με εκτιμήσεις του μάρτυρα, σχετίζονται με διεθνές κύκλωμα μεταφορών ναρκωτικών.
Ο ίδιος ήταν κατηγορηματικός πως το «Noor One» (το χαρακτήρισε «φάντασμα, σάπιο και πλοίο-βρικόλακα») ήδη από το 2012 ήταν επιβαρυμένο και ακατάλληλο για μεγάλους πλόες αφού δεν είχαν γίνει απαραίτητες επισκευές. Ο Αντωνάτος ισχυρίστηκε πως το πλοίο δεν άξιζε πάνω από 70.000 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου όλου του εξοπλισμού.
Το συγκεκριμένο ποσό αμφισβητήθηκε από ορισμένους κατηγορούμενους, οι οποίοι εστίαζαν στο γεγονός πως η τιμή του σκραπ (ανακυκλώσιμο υλικό διαλυμένου πλοίου) είναι πολύ υψηλότερη σε χώρες όπως Ινδία και Πακιστάν σε σχέση με την Ελλάδα.
Ο μάρτυρας κατέθεσε πως εντόπισε στις δεξαμενές πόσιμου νερού το σημείο στο οποίο είχε φορτωθεί η ηρωίνη. Ο Αντωνάτος επισήμανε πως το σημείο στο οποίο κατέπλευσε το πλοίο στην Ελευσίνα είναι απολύτως ύποπτο για εγκληματική δραστηριότητα: «Βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ναυάγια. Ο μόνος τρόπος για να δέσει εκεί ήταν με κάποιο ρυμουλκό. Ο χώρος δεν έχει καθόλου φωτισμό το βράδυ και εκτός από κάποια απορριμματοφόρα δεν περνάει κανείς από εκεί».
Σύμφωνα με τον μάρτυρα, η εικόνα του πλοίου δείχνει πως ήταν πολύ εύκολο να το πλευρίσει μια λάντζα (όπως και έγινε βάσει της δικογραφίας) για να γίνει η μεταφόρτωση της ηρωίνης, η ποσότητα της οποίας ήταν τόσο μεγάλη που δεν μπορούσε να μην είχε γίνει αντιληπτή από το πλήρωμα.
Στο περιθώριο της υπόθεσης, βάσει της πολύχρονης εμπειρίας του, ο μάρτυρας αναφέρθηκε στις εταιρείες που «λαδώνουν» στα διάφορα λιμάνια για να αποφύγουν τους ελέγχους, για το λαθρεμπόριο πετρελαίου στο Ντουμπάι, για τη διακίνηση ιρανικού πετρελαίου στις χώρες του Κόλπου και για τις δεκάδες εταιρείες-φαντάσματα, Ελλήνων ιδιοκτητών, με σημαίες ευκαιρίας, οι οποίες εκπροσωπούνται από διάφορους αχυρανθρώπους.