Εθνικές εκλογές «δύο γύρων»: Tο σενάριο της 30ής Ιουνίου

Παραδοσιακά οι ευρωεκλογές στην Ελλάδα αφορούν από λίγο έως καθόλου την Ευρώπη. Ήδη το 1984 όταν έγιναν οι πρώτες «κανονικές» ευρωεκλογές (το 1981 είχαν συμπέσει με τις
βουλευτικές), Ανδρέας Παπανδρέου και Ευάγγελος Αβέρωφ συνέκλιναν στο να δοθεί η μάχη «εφ’ όλης της ύλης», όπως έλεγαν.
Έκτοτε οι ευρωεκλογές γίνονται με βάση την ατζέντα της ελληνικής πολιτική σκηνής. Συνήθως αποτελούν το προνομιακό πεδίο για να δώσει η αξιωματική αντιπολίτευση το αποφασιστικό χτύπημα στην εκάστοτε κυβέρνηση. Επίσης, οι ευρωεκλογές δίνουν την ευκαιρία στους ψηφοφόρους να επιλέξουν μικρά κόμματα τα οποία συμπαθούν, αλλά στις βουλευτικές εκλογές τούς γυρνούν την πλάτη χάριν των κομμάτων εξουσίας.
Οι ιδιαιτερότητες
Οι ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου ακολουθούν την πεπατημένη της ελληνικής ατζέντας. Σε μια στιγμή όπου η ΕΕ περνάει ίσως την πιο δύσκολη φάση της λόγω Brexit, στην προεκλογική εκστρατεία τα ευρωπαϊκά θέματα έχουν πολύ μικρή ορατότητα. Δεν εκπλήσσουν επίσης ούτε η προσπάθεια της ΝΔ να χρησιμοποιήσει τις ευρωεκλογές για να κλονίσει την κυβέρνηση, ούτε το ότι τα μικρά κόμματα θα πάρουν μεγαλύτερο ποσοστό από ό,τι στις βουλευτικές εκλογές.
Ωστόσο, είναι οι ιδιαιτερότητες αυτών των εκλογών που δίνουν τον τόνο:
Είναι η πρώτη εκλογική αναμέτρηση μετά από 4 χρόνια. Επομένως, εκ των πραγμάτων η σημασία της αναβαθμίζεται.
Ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι πρόκειται για τις πρώτες εκλογές μετά την ολοκλήρωση του μνημονιακού προγράμματος. Είναι έντονη η αίσθηση του «τέλους εποχής».
Την πιο μεγάλη σημασία έχει όμως η ευθεία σύνδεση από την κυβέρνηση των ευρωεκλογών με τις εθνικές εκλογές.
Η 30η Ιουνίου
Παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι οι εκλογές θα γίνουν τον Οκτώβριο, αξιόπιστες πηγές πληροφόρησης επιμένουν ότι είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο της διενέργειας βουλευτικών εκλογών στις 30 Ιουνίου 2019. Φαίνεται ότι το Μαξίμου εκτιμά ότι αν η διαφορά με τη ΝΔ είναι κάτω από 5%(κατά τη μία εκδοχή) ή κάτω από 7% (κατά μία άλλη), είναι εφικτό να ανατραπεί το αποτέλεσμα σε κάλπες του θα στηθούν αμέσως μετά τις ευρωεκλογές.
Στο ότι το ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών είναι ανοιχτό συντείνουν μια σειρά από παράγοντες:
Η κυβέρνηση «παίζει τα ρέστα της» με τις παροχές. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα σε μια βδομάδα θα μοιραστεί παραπάνω από ένα δισεκατομμύριο. Είναι αμφίβολο αν θα υπάρξουν περιθώρια για νέο γύρο παροχών το φθινόπωρο.
Τον Ιούνιο θα βγει η τρίτη μεταμνημονιακή έκθεση συμμόρφωσης. Είναι πιθανό το πόρισμά της να περιορίσει τα κυβερνητικά περιθώρια για κοινωνική πολιτική.
Το πιο σημαντικό όμως είναι το μομέντουμ. Η εκτίμηση των ηγετικών κλιμακίων του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η πρωτοβουλία των κινήσεων αυτή τη στιγμή έχει περάσει στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Επιπλέον, η μαζικότητα των προεκλογικών συγκεντρώσεων του Αλέξη Τσίπρα είναι μεγαλύτερη του αναμενόμενου. Η κινητοποίηση αυτή υπερβαίνει τις υφιστάμενες δυνατότητες του κομματικού μηχανισμού. Το συμπέρασμα στο οποίο οδηγούνται κυβερνητικά στελέχη είναι ότι φουσκώνει ένα κοινωνικό κύμα «για να μη γυρίσει η Δεξιά», όπως λένε. Πρόκειται για τη λεγόμενη «αυταπάτη της μάχης» ή «βλέπουν» κάτι που είναι ακόμα αφανές στις δημοσκοπήσεις; Κοντός ψαλμός… 
Το σίγουρο είναι ότι αν εκτιμάς ότι φουσκώνει «κοινωνικό κύμα» ανεβαίνεις πάνω του και δεν το αφήνεις να ξεφουσκώσει. Σε αυτήν την περίπτωση θα έχουμε εθνικές εκλογές «δύο γύρων»: Ο πρώτος στις 26 Μαΐου και ο δεύτερος στις 30 Ιουνίου.