Από τα κάγκελα της φυλακής στα κάγκελα ενός ιδρύματος

Πώς μπορεί μία μάνα να αποχωριστεί το παιδί της; Πώς μπορεί να το αποχαιρετήσει, γνωρίζοντας ότι ίσως δεν το δει ποτέ ξανά; Από τα κάγκελα της φυλακής στα κάγκελα ενός ιδρύματος….μία
τραυματική παιδική ηλικία και ένα θέμα με πολύ σημαντικές κοινωνικές διαστάσεις και προεκτάσεις.
“Κάγκελα παντού” λένε οι κρατούμενοι στον ιδιαίτερο γλωσσικό κώδικα επικοινωνίας τους και αυτή η φράση λαμβάνει μία ιδιαίτερη συναισθηματική ένταση μέσα στη φυλακή. Το να ζεις πίσω από κάγκελα, το να στερείσαι την ελευθερία αλλά σε πολλές περιπτώσεις και την αξιοπρεπή διαβίωση είναι μία εξαιρετικά δύσκολα διαχειρίσιμη κατάσταση, σε πολλα επίπεδα, και βέβαια ό,τι πιο επώδυνο μπορεί να συμβεί σε ένα μωρό.
Επομένως, το θέμα πρέπει να προσεγγιστεί με πολύ μεγάλη κοινωνική ευαισθησία και να υπάρξει μέριμνα για όλα τα μωρά που οι επιλογές και οι πράξεις των γονέων τους τα έφεραν σε αυτήν τη δυσχερή κατάσταση, στο να μεγαλώνουν πίσω από κάγκελα ιδρυμάτων. Ας λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν μας ότι τα πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού καθορίζουν την ψυχοσύνθεσή του και κατ’επέκταση τη μετέπειτα πορεία ζωής τους. Επομένως, δύο είναι τα θεμελιώδη στοιχεία στα οποία πρέπει να δοθεί έμφαση και να επέλθει η ισορροπία: από τη μία η στέρηση της μητρικής αγάπης και το απότομο και βίαιο “κόψιμο”/’σπάσιμο” του ψυχικού δεσμού μητέρας-παιδιού και από την άλλη οι μη κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης για ένα παιδί που μεγαλώνει, αναγκαστικά, πίσω από κάγκελα -οποιαδήποτε κι αν είναι αυτά.
Προτάσεις έχουν διατυπωθεί από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα και έχουμε αναλυτικά αναφερθεί σε αυτές και σε άρθρα και σε παρουσιάσεις. “Κανένα μωρό πίσω από κάγκελα” είναι ένα μήνυμα-σύνθημα που αξίζει να υλοποιηθεί στην πράξη, αφού εξετάσουν με προσοχή οι αρμόδιοι φορείς και η επιστημονική κοινότητα όλες τις παραμέτρους και καταλήξουν στη χρυσή τομή και στην αναγκαία ισορροπία ανάμεσα στη μη στέρηση της μητρικής αγκαλιάς και των αξιοπρεπών και κατάλληλων συνθηκών διαβίωσης για κάθε μωρό και παιδί που, χωρίς να είναι δική του ευθύνη ούτε επιλογή, έχει βρεθεί σε αυτήν τη θέση και αντιμέτωπο με μία πολύ σκληρή κατάσταση.
Συνοψίζοντας, πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, το οποίο πρέπει με προσοχή να εξετάσουμε και είναι πολύ σημαντικό να έρχεται στη δημόσια συζήτηση και να απασχολεί τα ΜΜΕ, ώστε να υπάρξει ενημέρωση αλλά και μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση από όλα τα μέλη της κοινωνίας.