Ευρωεκλογές 2019: Εσωτερική ευρωπαϊκή ασφάλεια, η μεγάλη απούσα από την ελληνική προεκλογική συζήτηση


Πολιτικά κόμματα και υποψήφιοι συζήτησαν δημόσια τα πάντα από κότερα έως συζύγους παιδιά και συντρόφους, τις τελευταίες τάσεις της μόδας, την μεταξύ τους ανικανότητα, τα οικονομικά αλλά δυστυχώς ελάχιστα ευρωπαϊκά θέματα. 

Μεταξύ αυτών και το κρισιμότερο, αυτό που ενδεχομένως το βράδυ της 26ης Μαΐου 2019 φέρει την Ευρώπη αλλά και τον πλανήτη ολόκληρο μπρος στην απειλή  ενός νέου φασισμού και της ακροδεξιάς.

Η Ευρωπαϊκή Στρατηγική Εσωτερικής Ασφάλειας 2015-2020 βρίσκετε στο τέλος ολοκλήρωσής της, και έτσι μοιραία οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες συζήτησαν τα αποτελέσματα. Με την τρομοκρατία παρούσα στην καρδία της Ευρωπαϊκής Ένωσης την περίοδο 2014-2019, την μεγαλύτερη προσφυγική κρίση το 2015 αλλά και την κυβερνοτροκρατία να αποτελεί την μέγιστη απειλή για την οικονομική και πολιτική ζωή της Γηραιάς Ηπείρου, οι ευρωπαίοι πολίτες καλούνται να απαντήσουν εκ νέου στις θεμελιώδεις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ελευθερία και δημοκρατία.

Αντιλαμβάνονται πράγματι οι έλληνες πολιτικοί την σοβαρότητα της κατάστασης;

Τον Ιανουάριο του 2019, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δημοσιεύει υπό τον γενικό τίτλο «Ten issues to watch 2019» δηλ τα 10 πράγματα που πρέπει να προσέξουν οι ευρωπαίοι πολίτες στις εκλογές. Μεταξύ των οποίων στο Κεφ 6 και τα θέματα εσωτερικής ασφάλειας. 

Κατ’ αρχήν δεν θα βρούμε ούτε μια δημόσια αναφορά κανενός έλληνα πολιτικού αν συμφωνεί ή διαφωνεί με αυτή την έκθεση.  Αλλά η κρισιμότητα βρίσκετε αλλού.

Το Κοινοβούλιο με τη στήριξη της Επιτροπής αναφέρεται σε κοινή αντίδραση σε κοινές απειλές της ΕΕ στα θέματα τρομοκρατίας, οργανωμένου εγκλήματος και κυβερνοτρομοκρτίας.

Ο όρος Κοινή Αντίδραση όμως, στην έως σήμερα ευρωπαϊκή πρακτική ήταν στην πραγματικότητα μια σειρά από θα, δύναται, και εθελοντική συμμετοχή των Κ-Μ με την Επιτροπή να περιορίζεται σε έναν χρηματοδοτικό κυρίως ρόλο και στη συνέχεια ελεγκτικό για τη διαφάνεια των χρηματοδοτήσεων.  Έως σήμερα, η ορθή ανάγνωση των κανονισμών δεν επέτρεπε καμίας μορφής επιχειρησιακή εμπλοκή της Επιτροπής.

Αυτή η λοιπόν η Κοινή Αντίδραση, αποτελεί τη μεγάλη θεμελιώδη αλλαγή, ο Επόμενος Πρόεδρος της Επιτροπής αποκτά τη δυνατότητα να ενεργοποιήσει επιχειρησιακούς μηχανισμούς εξασφαλίζοντας πόρους από τα Κ-Μ ή και από τον ιδιωτικό τομέα στο πλαίσιο της ενισχυμένης «κοινής αντίδρασης» της ΕΕ. Πολύ προσεκτικά κοιτώντας την έκθεση θα δούμε ότι η αναφορά γίνετε στην ΕΕ και όχι όπως παλαιότερα στα Κ-Μ. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ορισμένα Κ-Μ απέδειξαν ότι είτε δεν συνεργάζονται είτε δεν μπορούν να ακολουθήσουν τον Κεντρο-Βόρειο Άξονα ανάμεσά τους και για διαφορετικούς λόγους.

Η Ελλάδα –συνήθης παρατηρητής των γεγονότων- θα κάνει ευρωεκλογές υπό την σκιά των Εξαρχείων, των επιθέσεων στη Βουλή αλλά και του μεταναστευτικού προβλήματος αφήνοντας εκτός πολιτικής ατζέντας την ουσία του ευρωπαϊκού διλλήματος και ακουμπώντας –κυρίως η αντιπολίτευση τα προβλήματα της ελληνικής εσωτερικής ασφάλειας σε όρους και επίπεδο μάλλον δημοτικών εκλογών.

Στο στρατηγικό αυτό λάθος οι συνέπειες είναι και πολιτικές αλλά κυρίως βαθειά ευρωπαϊκές, χαμένες δυνατότητες σε πόρους, απουσία από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων, μειωμένη δυνατότητα αντίδρασης σε πιθανή ενεργοποίηση μηχανισμών από την Επιτροπή σε μια μελλοντική κατάσταση κρίσης.

 

του Ειδικού Συνεργάτη