Ορλοφικά: Η αιματηρή εξέγερση των Ελλήνων κατά των Οθωμανών πριν την Επανάσταση του 1821

Τα Ορλοφικά αποτελούν μια από τις πιο χαρακτηριστικές ιστορικές στιγμές που είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την Επανάσταση του 1821, στην οποία ενεπλάκησαν οι Μεγάλες Δυνάμεις της
εποχής και «στιγμάτισαν» τους υποδουλωμένους Έλληνες στα χρόνια που ακολούθησαν.
Πρόκειται για την απόπειρα εξέγερσης των Ελλήνων στην Πελοπόννησο, που οργανώθηκε, σχεδιάστηκε και έγινε πραγματικότητα από τα αδέλφια Ορλόφ στο πλαίσιο του Ρωσοτουρκικού πολέμου του 1768 – 1774, η οποία όμως έληξε άδοξα, σαν σήμερα στις 26 Μαΐου του 1770.
Ποιο το χρονικό των «Ορλοφικών» ;
Ο Αλέξιος Ορλόφ ανέλαβε τη διοίκηση του ρωσικού σώματος, ενώ στις 28 Φεβρουαρίου του 1770 ο αδελφός του Θεόδωρος έφτασε στη Μάνη, όπου ξεκίνησε την επανάσταση. Οι επαναστάτες κατέλαβαν το Μιστρά, όπου και όρισαν προσωρινή κυβέρνηση υπό τον Νικόλαο Ψαρό.
Οι αρχικές επιτυχίες οδήγησαν σε επανάσταση κι άλλες περιοχές της Ελλάδας, όπως την Ήπειρο, την υπόλοιπη Πελοπόννησο και την Κρήτη.
Τον Μάρτη του 1770, κι αφού ελευθερώθηκε η Λακωνία, ο Ρώσος λοχαγός Μπάρκοφ πήρε διαταγή από τον Θεόδωρο Ορλόφ να καταλάβει την Τριπολιτσά (Τρίπολη), με μια λεγεώνα από 8000 Έλληνες επαναστάτες και 50 Ρώσους.
Κατά τη στιγμή της προσέγγισης στην Τριπολιτσά, περίπου χίλιοι εμπειροπόλεμοι Τουρκαλβανοί έσπασαν τον αποκλεισμό στον Ισθμό, έφτασαν στην Τριπολιτσά κι ενίσχυσαν τη φρουρά της πόλης.
Η σύγκρουση, που αποτέλεσε και το τέλος της επανάστασης, έγινε -σύμφωνα με τους ιστορικούς- στα Τρίκορφα, στις 29 Μαρτίου.
Έπειτα από ημίωρο αγώνα κι έναν επιτυχή ελιγμό των αντιπάλων τους, οι Έλληνες εκάμφθησαν. Η ήττα υπήρξε εξοντωτική.
Φεύγοντας οι Έλληνες και κατά πόδας διωκόμενοι εγκατέλειπαν τα όπλα τους και υποχωρούσαν με μεγάλες απώλειες.
Τη νίκη των Τούρκων ακολούθησε μεγάλη σφαγή εντός της πόλεως, με θύματα περίπου 3.000 Έλληνες, μεταξύ αυτών ο αρχιεπίσκοπος Άνθιμος και αρκετοί άλλοι κληρικοί. Τρεις ημέρες αργότερα, οι εναπομείναντες Ρώσοι επιβιβάσθηκαν στα πλοία και εγκατέλειψαν την Πελοπόννησο, με τα Ορλοφικά να λήγουν άδοξα.
Πηγή: SanSimera