Ξεφτισμένα όνειρα - Του Κων/νου Τζεκη

Με τις ανακοινώσεις των προτιθεμένων να ασχοληθούν με τις τοπικές υποθέσεις, σε πολλούς Δήμους, συνάγεται ότι, οι υποψήφιοι συνολικά μπορεί στους εκατό ψηφοφόρους να αντιστοιχούν και
δέκα υποψήφιοι.
Τους έπιασε η εθνική τους ευαισθησία να ασχοληθούν με τα δημόσια πράγματα ή κάτι άλλο συμβαίνει;
Η άποψή μας  για το φαινόμενο των πολλών διεκδικητών των Δημαρχιακών και Περιφερειακών θώκων, είναι ότι το νέο εκλογικό σύστημα, που θεσπίζει την απλή αναλογική στους Συμβούλους, άνοιξε την όρεξη πολλών, που με το προηγούμενο σύστημα δεν το αποτολμούσαν.
Υπολογίζουν οι φερέλπιδες υποψήφιοι ότι και με ελάχιστα ποσοστά θα κληθούν να συμμετάσχουν στα Περιφερειακά και Δημοτικά Συμβούλια και προφανώς με την βεβαία έλλειψη της πλειοψηφίας του εκλεγμένου Δημάρχου να ζητήσουν για την στήριξη του ανάλογα ανταλλάγματα. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια, αλλά δεν είναι κατ’ ανάγκη κακή.
Με τη φόρα που πήραν προεκλογικά οι υποψήφιοι είναι έτοιμοι να λύσουν, όλα τα οικονομικά και εθνικά μας θέματα, ακόμα να καταστήσουν τη χώρα μας πρότυπο κράτους και πάει λέγοντας.
Σχεδόν κανείς τους, εκτός ορισμένων εξαιρέσεων, δεν ασχολούνται με προβλήματα του τόπου τους και ιδίως με τις προτάσεις τους για την επίλυση των τοπικών προβλημάτων. Οι περισσότεροι αναμασούν τις χιλιοειπωμένες ατάκες των κομματικών τους προστατών, για την ηθική τους , για τα προσόντα τους, για την μεγαλοψυχία τους και αν έχουν απ’ τα παλιά καμιά φωτογραφία μαζί με κανέναν πολιτικό την προβάλουν, λες και φωτογραφήθηκαν με τον....Πάπα.
Λείπει η πρόταση για την καθαριότητα, για τα σκουπίδια, για τα πάρκα, τα σχολεία, τον πολιτισμό, τα άλση, τα αδέσποτα, το κάπνισμα, τις πλατείες, το κυκλοφοριακό, την πρόνοια, την γραφειοκρατία, την ποιότητα ζωής, την καθημερινότητα, βρε αδερφέ.
Όσοι αποφασίσουν να επιλέξουν υποψήφιους χωρίς να υπακούσουν στα κομματικά τους αφεντικά, στέκονται με δέος μπρός στον δεινό ρήτορα που όμως ομιλεί, ομιλεί, ομιλεί χωρίς λέξη βεβαίως για ότι αφορά τον υποψήφιο και την πόλη του.
Ξεφτισμένα όνειρα για μας τους θνητούς και αυτές οι εκλογές. Κοντολογίς μια από τα ίδια. Εκτός και αν αλλάξει κάτι. Κάτι που δεν φαίνεται στον γκρίζο ορίζοντα.

«Να διοικείς την πόλη μοιάζει σαν να τηγανίζεις ψιλή μαρίδα» γράφει ο Λάο Τσε. Μάλλον ψιλή μαρίδα λέγοντας εμάς εννοεί. Αλίμονο μας.

Κωνσταντίνος Τζέκης