Πώς μπορούν να αντιμετωπίσουν οι γονείς το άγχος που νιώθουν τα παιδιά τους στην εφηβεία;


Τα ποσοστά της κατάθλιψης ανάμεσα στους εφήβους εμφανίζουν αυξητικές τάσεις.

Ωστόσο, υπάρχει σημαντική διαφοροποίηση ανάμεσα στα δύο φύλα, καθώς τα κορίτσια προς το τέλος της εφηβείας τους φαίνεται να είναι περισσότερο επιβαρυμένα. Η κατάθλιψη στα κορίτσια αγγίζει το 12% με 13%, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο σε σύγκριση με τα αγόρια, τα οποία εμφανίζουν κατάθλιψη που κυμαίνεται στο 6% με 7%.

«Όσο στενόχωρο κι αν ακούγεται και δυσάρεστο, η εφηβεία συνοδεύεται συχνά με αυξανόμενη εμφάνιση κατάθλιψης. Φανταστείτε ότι αναλογικά σε κάθε μία τάξη μπορεί να υπάρχουν δύο κορίτσια κι ένα αγόρι με κατάθλιψη», επισημαίνει ο Γιώργος Παπαγεωργίου, Bsc (Psychology) University of London, MSc (Health Psychology) University of Central Lancashire, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Σχεσιακής Ψυχανάλυσης (IARPP) – ΗΠΑ.

Και τονίζει: «Ενώ τα ποσοστά στην προεφηβική ηλικία κυμαίνονται στο 3%, όταν τα παιδιά μεγαλώσουν και εισέλθουν στην εφηβεία, η κατάθλιψη στο αρσενικό φύλο διπλασιάζεται, ενώ στο θηλυκό φύλο τετραπλασιάζεται. Τα ποσοστά της κατάθλιψης στους εφήβους, πάντως, αλλά και η αναλογία ανάμεσα στα δύο φύλα είναι σε απόλυτη συμφωνία με ό,τι συμβαίνει και στους ενήλικες», αναφέρει ο κ. Παπαγεωργίου.

Τι επίδραση έχει το άγχος στο σημερινό έφηβο

Συνήθως οι γονείς έχουν την τάση να υποτιμούν την επίδραση του άγχους στα παιδιά και τους εφήβους. Τα προβλήματα της παιδικής και εφηβικής ηλικίας, όσο απλά κι αν φαίνονται στα μάτια ενός ενήλικα, είναι δυσβάστακτα για τους εφήβους. Οι έφηβοι δεν έχουν τα κατάλληλα «εργαλεία» να διαχειριστούν το άγχος τους, επισημαίνει ο ειδικός ο οποίος τονίζει: «Τα παιδιά μας είναι πιο αγχωμένα από εμάς, καθώς χειρίζονται τα προβλήματά τους με λιγότερες ικανότητες και εφόδια. Κι αυτό τους προκαλεί τεράστιο άγχος. Επειδή δεν έχουν βιωματικές εμπειρίες από τη ζωή, τέτοιες που να μπορούν να τις χρησιμοποιήσουν ως «εργαλείο». Επίσης, δεν μπορούν να κατανοήσουν από μόνα τους τα επίπεδα του άγχους που έχουν, πόσο μάλλον να το ελέγξουν».


Κάτι που αξίζει να επισημανθεί, επίσης, είναι το γεγονός ότι το ακραίο άγχος που καταλαμβάνει συχνά τον έφηβο, μπορεί να έχει επιπτώσεις στη λειτουργικότητα και την αποτελεσματικότητά του: «Ο έφηβος μαθαίνει πώς να συμπεριφέρεται, πώς να ανταποκρίνεται σε απαιτήσεις και προβλήματα. Άρα ο ενήλικας καλό είναι να δείχνει περισσότερη κατανόηση σ’ αυτά που πιέζουν τον έφηβο, ακόμη κι αν ο ίδιος δεν μπορεί να τα κατανοήσει. Πρέπει να μάθουμε να μην υποτιμούμε τη σοβαρότητα του άγχους της παιδικής και εφηβικής ηλικίας, ώστε να προσφέρουμε στα παιδιά μας κατανόηση και υποστήριξη που τόσο την έχουν ανάγκη», συμπληρώνει ο κ. Παπαγεωργίου.

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τους εφήβους να διαχειριστούν το άγχος τους, ώστε να μην οδηγηθούν σε κατάθλιψη;

Ο τρόπος διαχείρισης του εφηβικού άγχους από την πλευρά του γονέα, δεν είναι να του δώσει τη γνωστή συμβουλή «Μην αγχώνεσαι». Οι συμβουλές στον αγχωμένο δεν είναι πολύ χρήσιμες, καθώς το άγχος τον υπερβαίνει, αφού πολύ απλά δεν μπορεί να το διαχειριστεί. «Οφείλουμε να κατευθυνθούμε προς το ψυχικό κίνητρο που προκαλεί το άγχος στον έφηβο κι όχι στην παρηγορητική αντιμετώπιση του με ανεδαφικές συμβουλές», λέει ο κ. Παπαγεωργίου.

Μια άλλη τεχνική που μπορεί να φανεί χρήσιμη στο γονιό είναι η «ανάκληση μνήμης» σε πράγματα που είναι ήδη γνωστά στο παιδί του. Η ανάκληση μνήμης από επιτυχία είναι προτιμότερη από να το πιέζεται ο έφηβος να αφομοιώσει «νέες εμπειρίες». Για παράδειγμα, μπορείτε να του πείτε: «Θυμήσου πώς είχες αντιδράσει σε εκείνη την περίπτωση και τα είχες καταφέρει περίφημα».

Χρήσιμο είναι, επίσης, να βοηθήσουμε τον έφηβο να κάνει μια «προβολή της ζωής του» μετά την επερχόμενη δυσκολία π.χ. «Σκέψου πόσο όμορφα θα νιώσεις μετά από τις εξετάσεις, όταν θα έχει ξεπεραστεί το σημερινό σου άγχος και θα πας διακοπές». Προσοχή: «Η αναγωγή να μη γίνεται στο “γενικό μέλλον”, αλλά σε κάτι κοντινό και χειροπιαστό», λέει ο κ. Παπαγεωργίου.

Τέλος, οι περίοδοι αυξημένου άγχους για το παιδί, δεν είναι πολύ κατάλληλες για συμπεριφορική προσέγγιση.


Πηγή: healthreport.gr