Κωνσταντίνος Γώγος: Ύποπτος φυγής για μία ημέρα;

Η υπόθεση έκδοσης ενταλμάτων σύλληψης δύο πολύ γνωστών ποινικολόγων και η μετέπειτα άφεσή τους με περιοριστικούς όρους έφερε στο προσκήνιο το κρίσιμο νομικό ζήτημα για το πότε
είναι επιτρεπτή η έκδοση εντάλματος και η επιβολή προσωρινής κρατήσεως.

Θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι ουδεμία σχέση έχει η έκδοση εντάλματος σύλληψης και η επιβολή προσωρινής κράτησης με την μετέπειτα καταδίκη ή ενδεχόμενη αθώωση του κατηγορουμένου.


Γράφει
ο δικηγόρος
Κωνσταντίνος
Χ. Γώγος
Συγκεκριμένα, θεμελιώδης αρχή του ποινικού δικαίου είναι η αρχή της αναζήτησης της ουσιαστικής αλήθειας. Με δεδομένη την ανωτέρω αρχή ο ποινικός νομοθέτης εξοπλίζει τον δικαστή με την ειδικότερη «αρχή της ανάκρισης» ήτοι με την «αυτεπάγγελτη συγκέντρωση του αποδεικτικού υλικού».
Προκειμένου να πραγματωθεί ο ανωτέρω σκοπός ο ανακριτής εξοπλίζεται μέσω των άρθρων 276 και 282 ΚΠΔ με τη δυνατότητα έκδοσης εντάλματος σύλληψης του κατηγορουμένου όπου επιτρέπεται προσωρινή κράτηση. 
Κατανοεί κανείς ότι από το συνδυασμό των διατάξεων προκύπτει ότι ένταλμα σύλληψης και προσωρινή κράτηση μπορεί να υπάρξει μόνον στην περίπτωση που ο κατηγορούμενος είναι ύποπτος φυγής ή υπάρχει κίνδυνος τέλεσης νέων αδικημάτων.
Είναι δε κρίσιμο ότι τόσο για την έκδοση εντάλματος σύλληψης όσο και για την προσωρινή κράτηση οι όροι και οι προϋποθέσεις είναι οι ίδιες.
Στην επίμαχη υπόθεση επομένως διερωτάται εύλογα κανείς πως είναι δυνατόν κάποιος την μία ημέρα να είναι ύποπτος φυγής ή επικίνδυνος για την τέλεση νέων αδικημάτων και την επόμενη ημέρα να μην υπάρχουν οι συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Είναι δυνατόν να κινείται ένα ολόκληρο σύστημα της αστυνομίας, να κινητοποιούνται τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, να επηρεάζονται συνειδήσεις και εν συνεχεία να ανακαλύπτουμε ότι τελικά δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις;
Μήπως θα πρέπει να εφαρμόζονται τα ακραία μέσα στην έκδοσης εντάλματος σύλληψης με μεγαλύτερη φειδώ στο μέλλον όταν πρόκειται για συλλειτουργούς της Δικαιοσύνης;
https://www.dikastiko.gr