Υπόθεση «Koriopolis»: Τι παθαίνουν τα… σκάνδαλα και «καταρρέουν» στα δικαστήρια;

Ας μεταφερθούμε νοερά στο μακρινό 2011. Τον μήνα Ιούνιο η εισαγγελέας Πόπη Παπανδρέου ασκεί διώξεις για κακουργηματικές και πλημμεληματικές κατηγορίες  σε βάρος (τελικά) 83
ατόμων από τον χώρο του ποδοσφαίρου προκαλώντας «σεισμό».
Εκδίδονται συνολικά 15 εντάλματα σύλληψης και κάποιοι, μεταξύ αυτών ο τότε πρόεδρος του Ολυμπιακού Βόλου, Αχ. Μπέος, αλλά και ο Γ. Τσακογιάννης της Ηλιούπουλης καθώς και ο Μάκης Ψωμιάδης που συνελήφθη λίγους μήνες αργότερα στα Σκόπια όπου διέφευγε οδηγούνται στις φυλακές. Κατηγορούνται μεταξύ άλλων αθλητικοί παράγοντες από όλο το φάσμα του ποδοσφαίρου, πρόεδροι ΠΑΕ, διεθνείς ποδοσφαιριστές, διαιτητές κλπ. Η έρευνα αφορά τις εκθέσεις με ύποπτα ματς που απέστειλε η UEFA από το 2008 ως το 2011 και καταγραφή τηλεφωνικών συνομιλιών που κατέγραψε η ΕΥΠ από τον Ιανουάριο ως τον Μάιο του 2011.
Επί μήνες η υπόθεση είναι πρωτοσέλιδο και στο ποδόσφαιρο επικρατεί χάος. Ο Μπέος από τις φυλακές ουρλιάζει πως δεν υπάρχει στοιχεία ενοχοποίησής του , όμως οι συνομιλίες που είχε καταγράψει η ΕΥΠ είναι στην ημερήσια διάταξη των ΜΜΕ. Λέγεται δε πως τότε σε μια αίτηση αποφυλάκισης, του απάντησαν πως δεν βγαίνει γιατί είναι ύποπτος φυγής επειδή είχε αμερικάνικο διαβατήριο:
«Δεν υπάρχει τέτοιο διαβατήριο, όχι στη δικογραφία, ούτε και στην πραγματικότητα», λένε μέχρι και σήμερα οι δικηγόροι του.  Μένει στη φυλακή (όπως και άλλοι) για ένα χρόνο και εν τω μεταξύ ο Ολυμπιακός Βόλου και η Καβάλα( ομάδα του αποθανόντα Μ.Ψωμιάδη) υποβιβάζονται . Οι δυο παράγοντες αποκλείονται δια βίου από το ποδόσφαιρο. Ο Μπέος εκπίπτει και από το δημαρχιακό αξίωμα στο Βόλο λίγο καιρό αργότερα.
Σήμερα
Αν κάποιος λοιπόν ξυπνούσε σήμερα, μετά από 8 χρόνια και βρισκόταν στην αίθουσα του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, θα έτριβε τα μάτια του. Εκείνη η πολύκροτη υπόθεση (εκφυλισμένη ήδη εδώ και χρόνια από διάφορες δικαστικές παλινωδίες) είχε μετατραπεί σε μια δίκη σε δεύτερο βαθμό . άνευρη, χωρίς ουσιαστικά ενδιαφέρον και με προφανή -κατά τους συμμετέχοντες- ένδεια στοιχείων. Όπως έλεγαν δικαστικές πηγές, ανεξάρτητα από τη γνώμη που μπορεί αν έχει κανείς για τη δημόσια εικόνα του Μπέου, αυτή η δίκη είχε ως μονόδρομο την τελική αθώωσή του. Είναι αυτό που λένε κατά κόρον οι δικαστές πως «άλλο η αλήθεια και άλλο η δικαστηριακή αλήθεια». Δηλαδή πως σημασία έχει τελικά τι αποδεικνύεται από  αυτό που συγκροτείται ως δικογραφία και όχι τι πιστεύει ο καθένας μας, συμπεριλαμβανομένων δικαστών και εισαγγελέων.
Αίσθημα δικαίου
Η υπόθεση κατέληξε με μερικές καταδίκες για πλημμεληματικά αδικήματα και χωρίς κανείς να φυλακιστεί, ενώ όσοι κατηγορήθηκαν για δωροδοκία ή δωροληψία, αθωώθηκαν. Οι παράγοντες του ποδοσφαίρου  Αχχιλέας Μπέος, Γιάννης Κομπότης, Γιώργος Μποροβήλος και Δημήτρης Μπάκος, δικαιούνται να λένε πως ταλαιπωρήθηκαν άδικα τόσα χρόνια. Χαριτολογώντας ένας γνωστος δικηγόρος σχολίαζε έξω από την αίθουσα πως στις επερχόμενες δημαρχικές εκλογές του Βόλου ο Μπέος «θα πάρει 95%». Αν τον άκουγε , ο πληθωρικός παράγοντας και επιχειρηματίας σίγουρα θα του απαντούσε «και γιατί όχι 100%;».
Ανεξάρτητα όμως από αυτά , που είναι και λίγο χαριτωμένα, υπάρχει ένα κομβικό ερώτημα: Ή η υπόθεση φουσκώθηκε χωρίς λόγο εξ αρχής και με ένδεια ουσιαστικών στοιχείων ή κάτι πήγε στραβά στις δίκες και του πρώτου και του δεύτερου βαθμού (ήδη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο είχε ελαφρύνει αισθητά η υπόθεση). Αν ξεπεράσει κανείς (λένε αν) την πολυετή ταλαιπωρία ανθρώπων που διασύρθηκαν δικαίως ή αδίκως αλλά τελικά απαλλάχτηκαν, θα δει ίσως και το μεγαλύτερο δομικό πρόβλημα της Δικαιοσύνης. Η διόγκωση, υπερβολική και τροφοδοτούμενη από διάφορες πλευρές, με την αδράνεια ή βοήθεια πολλές φορές των ΜΜΕ, καταλήγει εξαιρετικά ζημιογόνα για τη Δικαιοσύνη την ίδια, η οποία δείχνει να μην αξιολογεί ορθά πολλές φορές τις διαστάσεις των υποθέσεων. Αυτό όμως, μετά την κατάρρευση των υποθέσεων στα ακροατήρια, που η υπόθεση ελέγχεται διεξοδικά και με όλα τα στοιχεία απλωμένα στις αίθουσες, κλονίζει το αίσθημα εμπιστοσύνης των πολιτών στη Δικαιοσύνη. Γιατί απλώς αυτό που οι αρχές του το παρουσίαζαν ως σκάνδαλο, καταλήγει -αρκετά συχνά- να κλείνει με αθωώσεις στα δικαστήρια. Έτσι, η πιο γνωστή ρήση στα ελληνικά καφενεία είναι «άστα αυτά, τα κουκούλωσαν όλα». Και αυτή είναι μια «ρετσινιά» από την οποία δεν ξεμπλέκεις εύκολα ως κοινωνία.


dikastiko.gr
_