Ενεχυροδανειστήρια: Το «χαλαρό και ομιχλώδες» νομοθετικό πλαίσιο και η κρίση που άνθισε το επάγγελμα


Η διατύπωση του αστυνομικού εγγράφου σχετικά με την υπόθεση του ενεχυροδανειστή Ριχάρδου, είναι απολύτως ενδεικτική: «Το χαλαρό και ομιχλώδες νομοθετικό πλαίσιο» και η «οικονομική»
εξαθλίωση των πολιτών της χώρας , οδήγησε στην άνθηση ενός φαινομένου που έχει μεν μανδύα νομιμότητας πλην «ευνοεί» την διολίσθηση προς την παραβατικότητα.
Η υπόθεση που απασχολεί τη Δικαιοσύνη είναι πιθανόν ενδεικτική αφού ο πρωταγωνιστής είχε δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια ένα δίκτυο 88 νόμιμων καταστημάτων στη χώρα   μέσω των οποίων όπως έλεγε «αγόραζε χρυσαφικά σε τιμή κοσμήματος και όχι χρυσού». Η κατηγορία λέει πως πίσω από αυτή τη νόμιμη ταμπέλα υπήρχε ένα δίκτυο λαθρεμπορίας χρυσού με κύκλο εργασιών εκατοντάδων εκατομμυρίων. Οι πρωταγωνιστές το αρνούνται κάθετα.
Η νομοθεσία
Με αφορμή την υπόθεση «Ριχάρδος», το ΑΠΕ έδωσε στοιχεία για τα ενεχυροδανειστήρια αναφέροντας πως δεν έχουν απολύτως καμία εποπτεία. Σύμφωνα με στοιχεία που παραθέτει , το 2010 έκαναν έναρξη 81 επιχειρήσεις, ενώ το 2002 , 274 επιχειρήσεις και 245 καταστήματα. Οι άδειες αφορούν ανταλλακτήρια πολύτιμων μετάλλων , χρυσού, αργυρών προϊόντων οικοσκευής.
Και εδώ φαίνεται ότι η Πολιτεία κάνει το αντίθετο από αυτό που χρειάζεται. Παίρνει απόσταση από την εποπτεία του επαγγέλματος, ανοίγοντας ουσιαστικά τον ασκό του Αιόλου.
Αντί οι άδειες να δίνονται από το Υπουργείο Εμπορίου και να ψηφισθεί ένα αυστηρό κανονιστικό νομοθετικό πλαίσιο λειτουργίας,  δημιουργείται ένα ουσιαστικά σαθρό περιβάλλον από μια αστυνομική διάταξη  (5Α/2011) που θα δημοσιευτεί στο ΦΕΚ τον Σεπτέμβριο του 2011 ως απόφαση του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας.
Αυτό ορίζει και τις προϋποθέσεις για να βγει η άδεια για την άσκηση του επαγγέλματος που περιορίζονται να έχει συμπληρώσει ο αιτών το 19ο έτος της ηλικίας και να μην έχει καταδικασθεί σε οποιαδήποτε ποινή που περιγράφεται λεπτομερειακά.
Καμία αρχή
Όπως αναφέρει το διαβιβαστικό έτσι δημιουργείται ένα ομιχλώδες και χαλαρό νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο , κατά το ΑΠΕ, στην ουσία δεν ορίζει καμία «εποπτική αρχή» που θα μπορούσε να αναλάβει την ευθύνη για τη λειτουργία των εν λόγω καταστημάτων. Κυρίως όμως θα μπορούσε να ελέγχει την  κατάληξη των πολύτιμων μετάλλων, τον  έλεγχο  των πηγών χρηματοδότησης, τις  συνθήκες αγοράς των τιμαλφών (σωστή μέτρηση και διασφάλιση τιμών), καθώς και το κυριότερο ότι η διασφάλιση της όποιας συναλλαγής  δεν μπορεί να γίνει με προϊόντα κλοπής.
Η απαίτηση της Τρόικας
Ωστόσο, αν και το ΣΔΟΕ θα μπορούσε να είναι μια «εποπτική αρχή ελέγχου » καθώς τις περισσότερες φορές οι υποθέσεις αφορούν αδικήματα ξεπλύματος μαύρου χρήματος, φοροδιαφυγής και λαθρεμπορίου με εξαγωγές παράνομα στο εξωτερικό μεγάλων ποσοτήτων χρυσού  και η Υπηρεσία αυτή έχει και την πείρα και τους ανθρώπους για να αντιμετωπίσει τέτοιες καταστάσεις, οι αρμοδιότητες της σε αυτούς τους τομείς έχουν μεταφερθεί πλέον  στην ΑΑΔΕ.


_