Καμιά φορά τα πιο απλά και αυτονόητα πράγματα είναι ίσως και τα πιο δυσνόητα

Η λέξη συνάδελφος μαζί με τη λέξη ενότητα θα πρέπει να αρχίσει να διδάσκεται στη σχολή, για να εντυπωθεί ακόμη και στον τελευταίο που δεν κατανοεί το πραγματικό τους νόημα. Φαντάζομαι ότι
όλοι εσείς, που σε κάθε άσχημο περιστατικό που συμβαίνει στην Ελλάδα και τυχαίνει οι συνάδελφοι μας να είναι άμεσα εμπλεκόμενοι, νομίζετε ότι έχετε το δικαίωμα να τους κρίνετε και να τους δικάζετε, έτσι δεν είναι; Δεν κάνει λάθη, όποιος δεν δουλεύει.
Εσύ που στέκεσαι καθημερινά μέσα σε διασταυρώσεις μόνος σου, πολλές ώρες όρθιος με τα αυτοκίνητα να περνούν δίπλα σου, μέσα στη ζέστη, το κρύο ή την βροχή κάνοντας ρύθμιση της κυκλοφορίας.
Εσύ που κάθεσαι αξιωματικός υπηρεσίας στην τάξη ή στην ασφάλεια μόνος σου σε ένα ολόκληρο κτίριο και εξυπηρετείς πολίτες, γράφεις αυτόφωρα, πηγαίνεις στην τουαλέτα τους κρατούμενους και φροντίζεις τους τοξικομανείς όταν ξερνάνε.
Εσύ που τρέχεις με ζήλο, με τα ακατάλληλα περιπολικά χωρίς λάστιχα, χωρίς να φοράς ζώνη και προσπαθείς να πιάσεις τους διαρρήκτες.

Εσύ που καβαλάς καθημερινά μηχανή ασυντήρητη, χωρίς το σωστό εξοπλισμό, με βροχή, με κρύο, με ζέστη, καταστρέφοντας τη μέση και τα γόνατα σου, για να κάνεις περιπολία ή για να επεμβαίνεις σε επικίνδυνα περιστατικά.
Εσύ που πηγαίνεις ύστερα από κλήση σε οικογενειακά επεισόδια και έχεις να αντιμετωπίσεις ένα σωρό τρελούς, περίεργους και αγανακτισμένους πολίτες.
Εσύ που είσαι μέτρα σ’ ένα γήπεδο και έχεις χιλιάδες άτομα να σε βρίζουν και είναι έτοιμοι να δώσουν μάχη σώμα με σώμα μαζί σου, έτσι γιατί απλά έχασε η ομάδα τους ή γιατί γουστάρουν το μπάχαλο.
Εσύ που παίρνεις την ασπίδα, το γκλοπ, τη μάσκα σου και κατεβαίνεις στο δρόμο να αντιμετωπίσεις εκατοντάδες άτομα που έρχονται οργανωμένα και με διάθεση να σε σκοτώσουν πετώντας σου πέτρες, μολότωφ και καδρόνια εις το όνομα της φανταστικής επανάστασης του μυαλού τους.
Εσύ που κάθεσαι κλεισμένος μέσα σε ένα βανάκι ώρες και μέρες ατελείωτες, μέσα στη ζέστη, στο κρύο και κάνεις την ανάγκη σου μέσα σε μπουκάλι, έτσι ώστε να μην χαλάσει η παρακολούθηση και να καταφέρεις να πιάσεις τον κακοποιό.
Εσύ που κάθεσαι σε ένα γραφείο και κάνεις τον καφετζή χωρίς να έχεις την υποχρέωση σε αξιωματικούς και ανέχεσαι ένα σωρό βλακείες ή παρενοχλήσεις κάθε μέρα, μόνο και μόνο για να μην χάσεις τα προνόμια που σου προσφέρει η θέση σου.
Εσύ που είσαι στη φύλαξη ενός πολιτικού και ανέχεσαι άσχημες συμπεριφορές και δύσκολες καταστάσεις για να διατηρήσεις τη βολή σου.
Εσύ που υπηρετείς στο πεζοδρόμιο και σε κάθε περιστατικό νιώθεις την αδρεναλίνη και το στρες να χτυπούν κόκκινο.
Όλους εσάς λοιπόν, μπορώ να σας κατανοήσω για τα λάθη που θα κάνετε πάνω στην δουλειά, γιατί είμαι συνάδελφος και καταλαβαίνω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζετε.
Δεν ξεχωρίζω κανέναν σας όπου κι αν υπηρετείτε.
Αφήνω τους πολίτες να σας κρίνουν όταν κάνετε λάθη, γιατί απ’ αυτούς δεν περιμένω να καταλάβουν την δουλειά μας.
Δεν θα είμαι δικαστής σας, γιατί αυτό είναι δουλειά άλλων.
Εγώ θα σταθώ βουβός, όπως στέκεται δίπλα στον κάθε είδους κακοποιό, ακόμη κι αν διέπραξε το χειρότερο αδίκημα ο πατέρας, η μάνα και ο αδελφός του.
Θα φωνάζω όμως δυνατά, θα διαφημίζω και θα επευφημώ τις επιτυχίες σας.
Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω.
Γιατί για να βρίσκομαι εγώ σε υπηρεσίες μακριά από τον κίνδυνο και τα λάθη, θα πρέπει κάποιος άλλος να βρίσκεται σε υπηρεσίες με κίνδυνο και την πιθανότητα να γίνουν λάθη.
Όταν ο πολίτης, ο κακοποιός, ο πολιτικός, ΟΛΟΙ δηλαδή, τάσσονται απέναντι μας, εγώ έχω μόνο εσένα.
Για να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο μέλλον στην δουλειά μας, χρειάζεται να είμαστε όλοι ενωμένοι και να το δείχνουμε με κάθε τρόπο σε όλους αυτούς, μέχρι να μας πάρουν στα σοβαρά.
Κι εσύ συνάδελφε, που μπήκες στο σώμα σαν άλλος δημόσιος υπάλληλος μόνο για τον μισθό, που αψηφάς τον όρκο που πήρες, που νομίζεις ότι έχεις δικαίωμα να κρίνεις και να κατηγορείς με ευκολία, που θεωρείς ότι όλα αυτά είναι ρομαντικά και αηδίες και ότι τίποτα δεν αλλάζει και πιστεύεις ότι θα πάρεις σύνταξη από την τρύπα που έχεις συρθεί μακριά από τον κίνδυνο…

Εσύ λοιπόν που βρίσκεσαι ανάμεσα μας είσαι ότι χειρότερο έχω να αντιμετωπίσω.

Του Χαντζή Θεόδωρου
Αντιπροσώπου Ε.ΑΣ.Υ.Θεσσαλονίκης στην Π.Ο.ΑΣ.Υ.

Απόσπασμα από την εφημερίδα της Ένωσης Αθηνών που μόλις κυκλοφόρησε
_ br />