''Μην αφήσετε τους ψιθύρους να γίνουν κραυγές'' - Κείμενο ανθυπαστυνόμου


Παραθέτουμε κείμενο ανθυπαστυνόμου που εστάλη στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του bloko.gr
Αγαπητό bloko

Για δύο πράγματα είμαι υπερήφανος στη ζωή μου. Το πρώτο είναι τα παιδιά μου, πατέρας τριών υπέροχων παιδιών, και το δεύτερο είναι ότι υπηρετώ στις τάξεις της ΕΛ.ΑΣ.

 Κατατάχθηκα το 2002. Μετά την πάροδο του προβλεπόμενου χρόνου και λαμβάνοντας μέρος στις προαγωγικές εξετάσεις προήχθη σε Αρχιφύλακα Α.Υ. το 2013. Αφού συμπλήρωσα δύο έτη στο βαθμό του Αρχιφύλακα, κατέθεσα το πτυχίο Α.Ε.Ι. που είχα αποκτήσει πριν την κατάταξή μου και προήχθη στον βαθμό του Ανθυπαστυνόμου , τον οποίο κατέχω μέχρι και σήμερα. 

Τον Δεκέμβρη του 2018, και μετά τις ανακοινώσεις που αφορούσαν το νέο μισθολόγιο, πήρα την απόφαση να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου στον διαγωνισμό για την εισαγωγή μου στα Τ.Ε.Μ.Α., όχι γιατί ήθελα την αναγνώριση που προσφέρει ο βαθμός του Αξιωματικού, αλλά για την βελτίωση της οικονομικής κατάστασης τόσο της οικογενείας μου όσο και εμού. Εξ άλλου η ηλικία μου δεν μου επέτρεπε όνειρα καριέρες και ανέλιξης στις βαθμίδες της ιεραρχίας, διανύω ήδη το 47ο έτος της ηλικίας μου, αλλά δύο ή τρεις βαθμοί περισσότεροι μέχρι την σύνταξη κάνουν οικονομική διαφορά. Και έκανα τον αγώνα μου. Επίπονος και κουραστικός. Στο σπίτι και στην Υπηρεσία. Αλλά ήταν ένας αγώνας τίμιος, όπως και όλων των συνδιαγωνιζόμενών μου. 

Είχα να παλέψω με τον εαυτό μου:΄"Πού πας; Είσαι 47 χρονών. Έχεις δικαίωμα να δώσεις μόνο μία φορά. Πας να διαγωνιστείς με παιδιά που έχουν περισσότερα προσόντα από εσένα. Ξένες γλώσσες, νεότεροι από σένα, χωρίς υποχρεώσεις, χωρίς τρία παιδιά στο σπίτι να περιμένουν."

Είχα να παλέψω με τους ψιθύρους δίπλα μου: " Είναι ήδη καπαρωμένες οι θέσεις! Τριάντα μόνο; Σιγά μην περάσεις. Χωρίς ξένη γλώσσα και ο άλλος δήλωσε πέντε; Αυτός είναι ήδη μέσα.!"

Παρόλα αυτά πάλεψα. Πάλεψα και κέρδισα. Γιατί όταν ξύπνησα την πρώτη μέρα των εξετάσεων και ανέβηκα στην Αμυγδαλέζα, ήμουν σίγουρος για τον εαυτό μου. Ήμουν έτοιμος, ήμουν διαβασμένος. Είχα δώσει πολλές εξετάσεις στη ζωή μου. Σχολείο, πανελλήνιες, πανεπιστήμιο τέσσερα χρόνια, Αρχιφυλάκων αργότερα. Σε καμία περίπτωση δεν ένιωθα τόσο έτοιμος όσο τώρα. Εδώ θα ήθελα να αναφέρω ότι σωστά, τόσο η φυσική όσο και η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου μας, ενέκριναν τόσο την αναβαθμολόγηση των γραπτών όσο και την αναγνώριση των μορίων της ξένης γλώσσας μόνο εφ όσων το γραπτό έχει λάβει βαθμό πάνω του 15.

Ήρθε η ώρα των αποτελεσμάτων! Ότι υπολόγιζα ότι είχα γράψει, ακριβώς αυτό αντικατοπτριζόταν στην βαθμολογία μου. Είχα συγκεντρώσει γύρω στα διακόσια μόρια. Αποφάσισα να μην κάνω αναβαθμολόγηση, γιατί δεν υπήρχε λόγος. Αυτό έγραψα, αυτό πήρα. Άκουγα δεξιά και αριστερά: "Θα κάνω αναβαθμολόγηση! Δεν μπορεί να πήρα 9 στο Αστυνομικό Δίκαιο! Τα είχα γράψει όλα!", "Εγώ είμαι μέσα στην τριαντάδα έμαθα, δεν θα κάνω αναβαθμολόγηση".

Ήρθε επιτέλους η μέρα της ανακοίνωσης της βάσης. 205 μόρια. Ένας αριθμός ξερός, στυγνός, ακέραιος. Τότε ήταν που άρχισε το πανηγύρι. "Η διαδικασία δεν ήταν αδιάβλητη, έβαλαν τους δικούς τους." " Ο άλλος έκανε αναβαθμολόγηση και μπήκε και εγώ που ήξερα ότι ήμουν μέσα πετάχτηκα έξω"."Το 9 το δικό μου ξέρεις πόσο έγινε; 16 αφού σου είπα, είχα γράψει." "Ξέρω εγώ περίπτωση που το 11 έγινε 17". Και; Όλοι εμείς οι υπόλοιποι; Όλοι εμείς που δεν είχαμε κάποιον να μας πει την κατάταξη πριν την αναβαθμολόγηση, μείναμε με τον αγώνα τον καλό; Όχι! Αυτό δεν γίνετε! Ένα 9 και ένα 11, όσο και να τα τραβήξεις δεν γίνονται 16άρια και 17άρια! Κάπου έχει γίνει λάθος! Τι όμως; Πού είναι το λάθος;

Προς θεού όχι! Μην αφήσετε τους ψιθύρους να γίνουν κραυγές, γιατί θα γεννηθούν φαντάσματα! Δεν μπορεί εμείς οι θεματοφύλακες και οι τηρητές  των νόμων και της διαφάνειας, να αφήνουμε σκιές σε τέτοιου είδους εξετάσεις. Είναι εξετάσεις της ΕΛ.ΑΣ. Δεν μπορεί να υπάρχει έστω και μια υπόνοια αδιαφάνειας και μεροληψίας.

Πρότασή μου είναι: απόλυτη διαφάνεια σε όλα. Καλή η αναβαθμολόγηση , δεν μπορεί όμως να αιτείται αναβαθμολόγηση αυτός που γνωρίζει την αρχική του κατάταξη και είναι εκτός της αρχικής τριαντάδας κι εγώ που δεν γνωρίζω τίποτα, να επαφίεμαι στην αντίληψη που έχω για το γραπτό μου. Δεν μπορεί να ανακοινώνεται μόνο η τελική βαθμολογία χωρίς να ανακοινώνεται η αρχική της αρμόδιας επιτροπής. Να ξέρουμε πόσα 9άρια έγιναν 16άρια και πόσα 11άρια έγιναν 17άρια. Απόλυτη γνώση σε όλα. Πόσες αναβαθμολογήσεις θα υπήρχαν εάν οι υποψήφιοι γνώριζαν την αρχική τους κατάταξη; Συμφωνώ ότι για τον λόγο αυτό ίσως και να μην ανακοινώθηκαν. Φροντίστε όμως να κρατήσετε τα απαραίτητα στεγανά ώστε να μη διαρεύση τίποτα1 Σε κανέναν απολύτως! Πώς μπορά εγώ που δεν έδωσα ξένη γλώσσα να συναγωνιστώ με κάποιον που έχει τα αγγλικά ας πούμε μητρική γλώσσα, γιατί έτυχε η μητέρα του να ήταν Αγγλίδα, στο κάτω κάτω να εξεταστώ σε μάθημα που μέσα στη σχολή δεν θα διδαχθώ; Πόσοι ψίθυροι θα αποφεύγονταν;

Τα έγραψα όλα αυτά μόνο και μόνο για έναν λόγο. Αν μπορέσω να βάλω κι εγώ ένα λιθαράκι για να βρουν οι επόμενες γενιές των συναδέλφων.  Αυτοί που θα δώσουν και τον επόμενο χρόνο και τον μεθεπόμενο. Ζητώ συγνώμη για το μέγεθος της επιστολής μου. Σίγουρα δεν ήταν ανάλογο του μεγέθους του αγώνα και της προσπάθειας που έκανα κατά την προετοιμασία μου για το διαγωνισμό.

                                                                   Ένας Ανθυπαστυνόμος επιτυχών

                                                                             Αλλά όχι εισελθών.           

                          

                            


_