Τι πρέπει να προσέξεις πριν από τη βουτιά στην πισίνα;


Η πισίνα τους καλοκαιρινούς μήνες είναι μια βολικότατη λύση, ειδικά όταν η παραλία είναι μακριά ή το budget για βενζίνη και όλα τα συναφή δεν φτάνει.

Ωστόσο, η πισίνα εγκυμονεί κινδύνους που ναι μεν δεν χρειάζεται να μας πανικοβάλουν, δεν είναι όμως και εντελώς αμελητέοι.

Εν αρχή ην το χλώριο

«Ο απολυμαντικός παράγοντας που χρησιμοποιείται συνήθως στις πισίνες είναι το χλώριο, το οποίο απορροφάται από το δέρμα σε μεγάλες ποσότητες» εξηγεί ο Ευάγγελος Γκικόντες, μαιευτήρας-χειρούργος γυναικολόγος. «Έχει αποδειχθεί από μελέτες ότι το χημικό αυτό ενοχοποιείται για διάφορες μορφές καρκίνου, για δερματοπάθειες, καρδιοπάθειες και για αναπνευστικά προβλήματα. Όμως, χωρίς τη χλωρίωση του νερού οι χρήστες κινδυνεύουν από πλήθος μολύνσεων, ιδιαίτερα όταν οι πισίνες είναι πολυσύχναστες. Έτσι έχουν θεσπιστεί συγκεκριμένα όρια που κρίνονται ασφαλή για την υγεία του ανθρώπου, τα οποία πρέπει να τηρούνται με ευλάβεια».

Ο έλεγχος για την ύπαρξη χλωρίου στο νερό είναι πολύ απλός και μπορεί να γίνει από τον καθένα, αναφέρει ο κ. Γκικόντες. Όπως λέει, αρκεί η ανάμειξη ενός χημικού δείκτη για την ανίχνευση χλωρίου (ο οποίος πωλείται σε συγκεκριμένα φαρμακεία) με το νερό της πισίνας σε ένα διάφανο σκεύος, όπου η ύπαρξη χλωρίου θα προκαλέσει χρωματισμό του νερού. Με τον ίδιο απλό τρόπο μπορεί να διαπιστωθεί και η απορρόφηση του χλωρίου από το δέρμα. Η βύθιση του χεριού στο σκεύος με το νερό προτού προστεθεί σε αυτό ο χημικός δείκτης, θα αποτρέψει το χρωματισμό του και το νερό θα παραμείνει διαφανές.

«Ωστόσο, η πρόκληση προβλημάτων υγείας από το χλώριο δεν είναι συχνή και εξαρτάται από την κατάσταση υγείας του ανθρώπου και του ανοσοποιητικού του συστήματος. Σημειωτέον, όμως, ότι η διαδικασία μεταβολισμού από τον οργανισμό του χλωρίου που απορροφάται από το δέρμα ενδέχεται να προκαλέσει την πτώση του ανοσοποιητικού», προσθέτει.


Τι γίνεται με τις μυκητιάσεις;

«Το χλώριο σκοτώνει όλα τα μικρόβια και… προσπαθεί να σκοτώσει και τους μύκητες» εξηγεί ο κ. Γκικόντες. «Μελέτες in vitro (εργαστηριακές) δείχνουν ότι πράγματι σκοτώνονται οι μύκητες, αλλά στην πραγματικότητα οι γυναίκες που κολυμπούν σε μολυσμένες πισίνες δύνανται να προσβληθούν από αυτούς».

Όπως αναφέρει ο ειδικός, οι μυκητιάσεις θεωρητικά δεν είναι επικίνδυνες, στην πράξη όμως είναι. Για παράδειγμα, ο μύκητας Candida albicans υπάρχει φυσιολογικά στους περισσότερους ανθρώπους και ελέγχεται από το ανοσοποιητικό σύστημα και τη βακτηριακή χλωρίδα που υπάρχει στο έντερο. Μια αύξηση της αποικίας του μύκητα, που μπορεί να προκληθεί από εξωτερική προσβολή του οργανισμού από τον candida albicans, μειώνει τα βακτήρια που τον καταπολεμούν, προκαλώντας πτώση του ανοσοποιητικού.

«Αποτέλεσμα της υπερανάπτυξης του συγκεκριμένου μύκητα είναι η εκδήλωση συμπτωμάτων, υποτροπιάζουσες και επίμονες λοιμώξεις, αλλά και πιο περίπλοκες καταστάσεις σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς με aids ή καρκίνο. Σε μια μη επαρκώς χλωριωμένη πισίνα δεν είναι απίθανο να προσβληθεί κάποιος από αυτόν, όπως άλλωστε και από βακτηριακές λοιμώξεις (καμπυλοβακτηρίδιο, Ε.coli) και σπανιότερα από παρασιτικές (κρυπτοσπορίδιο)», τονίζει ο κ. Γκικόντες.

Και προσθέτει: «Επίσης, δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις ατόμων που μολύνονται από κάποιο στέλεχος του ιού HPV και εμφανίζουν τις λεγόμενες μυρμηγκιές. Είναι, όμως, πάρα πολύ σπάνιο να προσβληθεί από στέλεχος του ιού που προκαλεί κονδυλώματα στα γεννητικά όργανα».

Τι κάνουμε, λοιπόν;
  • Οπωσδήποτε ντους προτού μπούμε στην πισίνα
  • Αν έχουμε μαζί πιτσιρίκια, φροντίζουμε να πηγαίνουν συχνά στην τουαλέτα
  • Πλένουμε προσεκτικά τα χέρια μετά από κάθε επίσκεψη στην τουαλέτα
  • Ντους όταν βγούμε από την πισίνα, για να απομακρύνουμε το χλώριο από το δέρμα
  • Δεν χρησιμοποιούμε αντηλιακό και προϊόντα μακιγιάζ πριν μπούμε στην πισίνα
  • Δεν βουτάμε στην πισίνα αν υποφέρουμε από οποιαδήποτε λοίμωξη
  • Δεν περπατάμε ξυπόλητοι γύρω από την πισίνα


Πηγές: iatronet.gr, in2life.gr
_