Καμμένος - Τόσκας , Από τον ακραίο λαϊκισμό στην ακραία αδιαφορία - Η ΕΛΑΣ βαστά τις Θερμοπύλες αλλά...

Απ' ότι φαίνεται η χώρα εισέρχεται, εάν δεν έχει μπει, σε τροχιά προεκλογικής περιόδου. Μάρτυρας γι αυτό ή εάν θέλετε τυμπανιστής και τελάλης είναι ο υπουργός άμυνας, ο οποίος σε
κάθε πρώτη ευκαιρία διαμηνύει μηνύματα ευερηετικών μέτρων για τους στρατιωτικούς. Λόγια του αέρα θα πει κανείς. Ακραίος λαϊκισμός και εμπαιγμός του πλήθους θ' αποφανθεί κάποιος άλλος. Ο Καμμένος βλέπει το εκλογικό Βατερλώ του και ψαρεύει στα θολά και για τον ίδιο νερά των χακί, μπλε και άσπρων στολών.

Πολιτικός είναι, τη δουλειά του κάνει. Όση αναξιοπιστία και ντιλενταντισμός στη διατύπωση να βαρύνει το αφήγημα του.

Από την άλλη πλευρά της ένστολης Πολιτείας, υπάρχει ο κ. Τόσκας. Ως επικεφαλής των σωμάτων ασφαλείας, η απουσία του στη διεκδίκηση στοιχειωδών δικαιωμάτων για τους παροδικούς υφισταμένους του είναι εκκωφαντική.

Η αστυνομία διαμελίζεται και πολυδιασπάται στη διαχείριση κι επιβολή της κοινωνικής ειρήνης στα μέτωπα του μακεδονικού ζητήματος, στους χυτα, στο μεταναστευτικό κοκ, αποτελώντας τον βασικό πυλώνα διατήρησης κι ελέγχου της συνταγματικής- δημοκρατικής τάξης, δίνοντας παράλληλα τον αγώνα στο πολυπρισματικό κι εξελισσόμενο και προς τα πάνω και σε πλάτος έγκλημα. Οργανωμένο και κοινό.

Ο υπουργός δημόσιας τάξης, φαίνεται να τηρεί στάση ... Ξέρξη Καθισμένος στο θρόνο του όρους Αιγάλεω, πανθορά και περιμένει τη τελική νίκη. Όμως στη Σαλαμίνα γράφτηκε η καταστροφή. Ο κ. Τόσκας, ο οποίος καθεύδει ενώ ετοιμάζει την κάθοδο στη β' Αθηνών, δεν μπήκε καν στον κόπο να διεκδικήσει τα στοιχειωδώς αυτονόητα. Επίδομα της ΕΚΑΜ, κίνηση στα ΜΜΜ και άλλου είδους ελαφρύνσεις, ή οικονομικές διεκδικήσεις που θα ανακούφιζαν έστω και λίγο τις σκληρά δοκιμαζόμενες τάξεις αστυνομικών και πυροσβεστών.

Με το μόνο που ασχολείται είναι με τη συγκέντρωση στην πλατεία της εκλογικής του αρένας των δημάρχων που είναι επικεφαλής των αυτοδιοικήσεων στη β' Αθήνας. Λες και το πρόβλημα του εγκλήματος ή της μετανάστευσης είναι στο Παλιό Φάληρο, στον Άλιμο και στη Γλυφάδα.

Εκεί που χτυπά η καρδιά του προβλήματος, στην Αθήνα δηλαδή, οι ήχοι και οι απόηχοι των παλμικών δονήσεων δεν φτάνουν στ' αυτιά του κ. Τόσκα. Κι αυτό γιατί φαίνεται να τον χωρίζει γέφυρα προσωπικών διαφορών με τον κ. Καμίνη. Στην πολιτική διακυβέρνηση όμως, τα προσωπικά είναι κάρφος και συνάμα πολιτικό καρφί, μόνο για όποιον αφήνει τον σολιψισμό του να υπερβεί της ευθύνης.

Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι είδαμε και αξιολογήσαμε πολλά βήματα προόδου και βελτιωσης του κ. Τόσκα από την ημέρα που ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του και με την πάροδο του χρόνου. Βελτιώσεις και σε επίπεδο διοίκησης και σε επίπεδο συμπεριφοράς ως προς τα καθευατά πράγματα της αρμοδιότητας.

Μια βελτίωση που οφείλεται σε τρεις ανθρώπους. Στον αρχηγό, στον γενικό γραμματέα επί της δημόσιας τάξης και στον πρώην σύμβουλο. Όταν έφυγε ο τελευταίος ο κ. υπουργός άρχισε να εμφανίζει χαρακτηριστικά παθογενειών των προηγούμενων χαλεπών ημερών, εξαιτίας των οποίων απώλεσε την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη των υπηρετούντων.

Ποτέ όμως δεν είναι αργά. Η πολιτική εκτίμηση κερδίζεται με την θέση και δράση πάνω στο σύνολο της θεματολογίας και όχι με τον επιμέρους αποσπασματικό καιροσκοπισμό πάνω σε ένα μακιαβελικό εποικοδόμημα ωφελισμιστικού προσδοκώμενου αποτελέσματος.

Ο λαϊκισμός του Καμμένου είναι θλιβερό παρελθόν πολιτικού τυχοδιωκτισμού και θα ηττηθεί. Ο ρεαλισμός και η ευθύνη είναι η πρόκληση και η ευκαιρία για τον κ. Τόσκα, ώστε να κριθεί με θετικό πρόσημο στον τελικό απολογισμό.

Του ευχόμαστε καλή τύχη


του Γιώργου Καραϊβάζ   



_