Είναι οι αστυνομικοί της ασφάλειας τεμπέληδες; Ποιος ανώτατος αξιωματικός το λέει;

Διαβάσαμε με ιδιαίτερη σκέψη και περίσκεψη το καυστικό κείμενο του αντιπροέδρου της ένωσης Αθηνών, Κων. Χύτα στη 'σύγχρονη αστυνομία" και σταθήκαμε ιδιαίτερα στην
παράγραφο που ακολουθεί:


"Όμως όταν η Ασφάλεια και οι λοιπές Διευθύνσεις έχουν υπηρεσιακές επιτυχίες, οι οποίες χρεώνονται αποκλειστικά στο προσωπικό και στους Τμηματάρχες - Διοικητές, εσείς πρώτοι βγαίνετε καμαρωτοί – καμαρωτοί με τις γραβάτες σας να κάνετε τις δηλώσεις για τα «επινίκια» !!!. Τότε οι ασφαλίτες δεν είναι «τεμπέληδες» (!!!),  όπως διατείνεστε σε κατ' ιδιαν συζητήσεις σας…"

Τα τελευταία χρόνια είναι γεγονός, ότι μετά την καθήλωση των ΔΙΑΣ και περιπολικών είτε εξαιτίας της κρίσης, είτε εξαιτίας των μέτρων- στόχων- συνοδειών, η κοινή γνώμη έχει συνυφάνει το9ν ορισμό της ασφάλειας του πολίτη με τις υπηρεσίες της Ασφάλειας. Κι αυτό γιατί, ενώ σε επίπεδο πρόληψης η αστυνομία παίρνει -τα τελευταία χρόνια- ένα ολοστρόγγγυλο μηδέν καθώς μετατράπηκε σε αστυνομία σεκιούριτι, στο ζήτημα της καταστολής πήρε 10 με τόνο. Μάρτυρας και διαπιστευτής, οι εξαρθρώσεις ποικίλων όσων συμμοριών για ποικίλα όσα εγκλήματα που άπτονται του ενδιαφέροντος και του ορισμού της ασφάλειας του πολίτη.

Συνεπώς, γιατί να υπάρχει ανώτατος αξιωματικός που απαξιώνει το ρόλο και το πολύτιμο έργο και σε τί αποσκοπεί όταν όπως επίσης η περιρρέουσα φήμη λένε πως διατείνεται στις κατ' ιδίαν συζητήσεις πως σε λίγο καιρό θα είναι ο νέος αρχηγός, θα τ' αλλάξει όλα και συγκροτεί ομάδες ... νέας διοίκησης; Υπάρχει σχέδιο ή πολιτικές εγγυήσεις προς τον ίδιο για απαγκίστρωση αστυνομικών από τ' αλλότρια; Αν υπάρχει σχέδιο γιατί δεν το αποκαλύπτει τώρα, όσο είναι καιρός και πριν η εγκληματικότητα θεριέψει ανεξέλεγκτα; Αυτό εάν ισχύει, λέγεται ιδιοτέλεια, καιροσκοπισμός και φαρισαϊσμός. Εάν υπάρχουν πολιτικές εγγυήσεις πάλι, αυτό θα ειπωθεί ως σεχταριστικός  οπορτουνισμός. 

Και γιατί σε κάθε περίπτωση, για να πραγματωθεί ο αυτοσκοπός θα πρέπει να διαλυθεί μια υπηρεσία και μάλιστα επιτυχημένη; Μήπως επειδή οι αστυνομικοί της ασφάλειας είναι τεμπέληδες; Μια παρότρυνση προς τον κ. ανώτατο αξιωματικό, μιας και πολύ πρόσφατα αναλύσαμε τον όρο αυτοκριτική. Ας ζητήσει και ας συγκρίνει τις δικές του ώρες πραγματικής αφοσίωσης και προφοράς στο αστυνομικό κοινωνικό έργο - και όχι στο ιδιοτελές ζήτημα της- με εκείνες ενός αστυνομικού της ασφάλειας-προσέξτε, όχι αξιωματικού γιατί μάλλον εκεί θα χαθεί η μονάδα μέτρησης χρόνου και απόστασης- ούτως ώστε να κρίνει και συγκρίνει όχι με θολή έπαρση του σολιψισμού (εγωμονισμός) αλλά με κριτήρια που στέκονται σε πραγματολογικούς όρους του συγκριτισμού.

Δεν απαξιώνουμε τη δική του προσφορά ούτε το δικό του έργο μέσα στην αστυνομία. Άλλωστε ποιοι είμαστε εμείς που θα κρίνουμε κάτι τέτοιο. Απλώς σας παροτρύνουμε να το κάνετε κ. υπαρχηγέ και σας ευχόμαστε όταν συμβεί το ποθητό αποτέλεσμα, να κρίνεται με όρους πιο ελεύθερης κι αποδεσμευμένης σκέψης. Γιατί τότε θα τους χρειαστείτε όλους και όχι μόνο τους σιλεντάριους και την παρακάμαρα. 


του Γιώργου Καραϊβάζ


_