Ο Ρουβίκωνας δεν είναι πρόβλημα της αστυνομίας - "Α ρε Ρουβίκωνας που σας χρειάζεται..."

Βαρύς αχός ακούγεται όλες αυτές τις ημέρες γύρω από τις καταδρομικές επιθέσεις του Ρουβίκωνα. Οι δικαστές έσπευσαν να καταγγείλλουν βία και τρομοκρατία σε βάρος τους. Γιατί όμως δεν
το έκαναν, ως θεσμικού εκπρόσωποι του Κράτους Δικαίου σε όλες τις προηγούμενες εφόδους της ακτιβιστικής ομάδας σε άλλες συντεχνίες; Απορία ψάλτου βηξ.

Η αντιπολίτευση και κυρίως η Νέα Δημοκρατία το έχει αναγάγει σε κορυφαίο θέμα πολιτικής αντιπαράθεσης. Δεν μας εξηγεί όμως ο κ. Μητσοτάκης πως θα "θεραπεύσει" ή πως θα "εξοντώσει" τις λεγεώνες των ... "βασιβουζούκων".

Ο Ρουβίκωνας και ο επικεφαλής του -εάν νοείται ως τέτοιος ο Γιώργος Καλαϊτζίδης- είναι μάλλον περισσότερο ευφυείς από όλους όσοι τον κατακεραυνώνουν και ρίχνουν το ανάθεμα σε Τόσκα και αστυνομία. Σε όλους αυτούς θέτουμε ένα απλό ερώτημα. Πόσες φορές έχουν συλληφθεί μέλη του Ρουβικωνα; Πολλές είναι η απάντηση. Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Μια προσαγωγή- διαδικαστική μεταφορά στον εισαγγελέα, μια απαγγελία κατηγοριών σε βαθμό πταίσματος καθώς το ίδιο το θεσμικό πλαίσιο Δικαίου δεν προβλέπει κάτι διαφορετικό -και σωστά γιατί αλλιώς θα διολισθήσουμε σε άλλες μορφές που δεν πρόσκεινται σε δημοκρατικές αξίες-ή κανενός είδους ιδιώνυμη διαχείριση και οι συλληφθέντες επιστρέυν στη βάση τους, χωρίς καμία απειλή να επικρεμάται πάνω από το κεφάλι τους στην περίπτωση που ξανασυλληφθούν.

Το αποτέλεσμα συνεπώς συλληφθούν δεν συλληφθούν είναι ένα και μοναδικό. Επιστροφή στο ΒΟΞ ή οπουδήποτε αλλού εγκατασταθεί η πολιτική έδρα του κινήματος. Ως εκ τούτου, το πρόβλημα του Ρουβίκωνα δεν είναι της αστυνομίας. Μόνο τυφλοί ή εμπαθείς δεν μπορούν να το δουν. Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι που υποστηρίζουν ότι ο Ρουβίκωνας λειτουργεί όπως το Σιν Φέιν του ΙRA. Καταρχήν ο παραλληλισμός είναι άστοχος όταν η σύγκριση γίνεται με ένα απελευθερωτικό κίνημα, αλλά και στην περίπτωση που εκληφθεί ως σιβυλλική αναφορά και πάλι δεν είναι πρόβλημα της αστυνομίας που βάλλεται. Είναι άλλων υπηρεσιών της, οι οποίες όμως για να μην έχουν εμπλακεί, μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο παραλληλισμός στερείται εκ των πραγμάτων της οποιασδήποτε αιτιολογικής  βάσης.

Είναι τυφλοί όμως επίσης, όλοι όσοι δεν βέπουν πως ο Ρουβίκωνας μετασχηματίζεται σε πολιτικό φορέα αντιμνημονιακό, αντισυστημικό, με ολίγη ή βαρύτερη δόση αντιεξουσιασμού. Το πρόβλημα αυτό καθαυτό λοιπόν είναι καθεαυτού του πολιτικού κόσμου, ο οποίος με τη στάση και το μπιχαβιορισμό του ρίχνει νερό και γιγαντώνει το όποιο ρυάκι χωρίζει τον Ρουβίκωνα από τις επαύλεις της Ρώμης που δεν είναι άλλες από τις έδρες του Κοινοβουλίου.

Ας αναλογιστούν μόνο ότι υπάρχει πλέον πολύς κοσμος, ο οποίος οταν έρχεται σε επαφή με οποιαδήποτε μορφή του Κράτους, αποφαίνεται με έκδηλο σχετλιασμό... "Α ρε Ρουβίκωνας σας χρειάζεται..."


 του Γιώργου Καραϊβάζ

_