Ασυνάρτητες εντολές - Απεχθές αίτημα ενημέρωσης από τραυματισμένο αστυνομικό

Η φωτό από το αποτέλεσμα της αμέσως προηγούμενης εισβολής του ΠΑΜΕ στο εργασίας
Διαβάζουμε με κατάπληξη στην ανακοίνωση της ένωσης αθηνών (ΕΔΩ) ότι: "Ανώτεροι αξιωματικοί όπως μας καταγγέλλουν οι συνάδελφοι, ενδιαφέρθηκαν μόνο να μάθουν για ποιο λόγο έγινε
χρήση δακρυγόνων, ώστε να ξέρουν σε ποιον να ρίξουν την όποια ευθύνη".

Και το ζήτημα δεν είναι αυτ΄πο καθαυτό το ερώτημα. Το θέμα είναι σε ποιον το έκαναν!!! Σύμφωνα με πληροφορίες του bloko.gr, το ερώτημα τέθηκε σε αστυνομικό των ΜΑΤ ο οποίος είχε μεταφερθεί στο 401 ΣΝ με αναπνευστικά προβλήματα και τραύματα από τη βίαιη απόσπαση από αναρχικούς της μάσκας που φορούσε. Το ενδιαφέρον από τους παραπάνω, ήταν για το ποιος έδωσε την εντολή. Όχι για την  κατάσταση της υγείας του τραυματισμένου αστυνομικού!!! Νομίζουμε ότι ως διαπίστωση δεν χρειάζεται κανένα σχολιασμό. Είναι από μόνη της μίζερη, αντιαλτρουιστική και απεχθής.

Όμως, διερευνώντας το περιβάλλον των εντολών, διαπιστώσαμε ότι επικρατεί εδώ και καιρό μια πρωτοφανής αγανάκτηση στις τάξεις των ΜΑΤ- ΥΜΕΤ εξαιτίας αυτής καθαυτής της εφαρμοσμένης τακτικής. Πότε ενεργεί ο αστυνομικός και πόσο δίκιο έχει η ένωση της αθήνας όταν αποφαίνεται, "Σας απαντάμε εμείς κύριοι. Χρήση δακρυγόνων έγινε για να μην είναι οι τραυματίες είκοσι αντί για έξι. Είναι απορίας άξιο ενώ το χαμηλόβαθμο προσωπικό με το παραμικρό να τιμωρείται (π.χ. επειδή δεν έφερε πηλίκιο…), οι υψηλόβαθμοι που κατέχουν «θέσεις – κλειδιά» να είναι στο απυρόβλητο. Θα ασχοληθεί κανείς μαζί τους;;; ".

Η ηγεσία θα πρέπει επιτέλους να ξεκαθαρίσει το ρόλο ειδικά των ΜΑΤ. Δεν μπορεί να χρησιμοποιούνται δια πάντα νόσο. Είναι αυστηρά κατασταλτικός μηχανισμός και έτσι πρέπει να ο ρόλος ώστε να μάθει ο διαδηλωτής που ξεφεύγει κι εκτρέπεται, ότι άμα τη εμφανίσει τους είναι αυτονόητη η χρήση χημικών. Του πιο ήπιου κατασταλτικού μέσου μιας αναταραχής και για τον διαδηλωτή και για τον αστυνομικό. Ούτε εκατέρωθεν ανοιγμένα κεφάλια, ούτε αιμορραγικές εικόνες σκληρής βίας.

Διερευνώντας λοιπόν αυτό το περιβάλλον των εντολών, διαπιστώσαμε κάποια οξύμωρα σχήματα με επίκεντρο την εισβολή του ΠΑΜΕ στο υπουργείο εργασίας. Τι ακριβώς έγινε, σε ένα θέμα που έλαβε μέγιστες πολιτικές διαστάσεις, χωρίς όμως να διερευνηθεί η αστυνομική ευθύνη, σε μα εισβολή που πέρα από τις γροθιές στα γραφεία θα μπορούσε -και διέθετε τέτοια δυναμική- να είχε εξελιχτεί κάπως διαφορετικά με μεγαλύτερες ασχημονίες και βία.

Στην είσοδο του υπουργείο ήταν παραταγμένη διμοιρία και μετά από τα πρώτα αλληλοσπρωξίματα που κλιμακώνονταν σε περαιτέρω εκ του συστάδην μάχη, ο επικεφαλής της διμοιρίας ζήτησε οδηγίες από το κέντρο. "Να κάνουμε χρήση ή όχι;". Να μην κάνετε ήταν η εντολή και μπροστά στον κίνδυνο του ποδοβολητού, ο διμοιρίτης διέταξε αποχώρηση και πολύ καλά κατά την άποψη μας διέπραξε, μπροστά στον κίνδυνο να λάβει ανεξέλεγκτη τροπή η κατάσταση και μέσα σ' ένα κλειστό χώρο να ενεδρεύει ο κίνδυνος του σοβαρού τραυματισμού. αστυνομικού ή μέλους του ΠΑΜΕ.

Η όλη κατάσταση παραπέμπει σε μια ερμαφρόδιτα ασυνάρτητη διελκυνστίνδα ανάμεσα στο  αποτέλεσμα και την αποφυγή της υψηλής ευθύνης. Έτσι όμως κανείς δεν πήγε πουθενά. Ή μάλλον πήγε, αλλά μετά από κάποιο τελεολογικά καθορισμένο δραματικό αποτέλεσμα. 

_