Άμεση Δράση ή Άμεση... Στάση - του Παναγιώτη Κυριακάκου


Αυτά τα ερωτήματα καλείται πλέον να απαντήσει και να διαχειριστεί το προσωπικό της Υπηρεσίας. Μια Υπηρεσία που είναι πασιφανές ότι αντιμετωπίζει σοβαρό ζήτημα ταυτότητας και αποστολής
αυτής, ως προς την κοινωνία και τον έλληνα πολίτη.
Ο κόμπος έφτασε στο χτένι και πλέον οι αποφάσεις της διοίκησης, αλλά και της ηγεσίας θα πρέπει να είναι ξεκάθαρες ως προς τον ρόλο και την αποστολή της ΑΜΕΣΗΣ ΔΡΑΣΗΣ στην αστυνομία και την κοινωνία. Διότι το μόνο σίγουρο είναι πως ο τρόπος λειτουργίας της, αυτήν την στιγμή, δεν είναι αυτός για τον οποίο συστάθηκε πριν πάρα πολλά χρόνια.
Και αυτός ήταν να βρίσκεται στο πλευρό του έλληνα πολίτη. Σήμερα η υπηρεσία βρίσκεται σε πλήρη απαξίωση, αφού το προσωπικό της διατίθεται σε αλλότρια ως προς την φύση της αντικείμενα.
Στην ημερήσια διάταξη πλέον βρίσκονται η λήψη μέτρων τάξης στα ελληνικά δικαστήρια, σε πάσης φύσεως μέτρα που προκύπτουν, αλλά και η μόνιμη τροφοδότηση της υπηρεσίας του μεταγωγών.
Τελευταία επεκταθήκαμε και λαμβάνουμε μέτρα τάξης και στα δικαστήρια Πειραιά.
Αντί να μειώνουμε μέτρα και να βγάζουμε περιπολίες για την πρόληψη και αποτροπή εγκληματικών ενεργειών, μειώνουμε περιπολίες για να καλύπτουμε τα μέτρα τάξης. Αποτέλεσμα;
Ένα περιπολικό να καλείται να καλύψει τις πληθυσμιακές ανάγκες περιοχών με πάνω από 250.000 κατοίκους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται τόσο για την σωματική ακεραιότητα των πληρωμάτων, όσο και στο παραγόμενο αποτέλεσμα έναντι της εγκληματικότητας.
Δεν θα πρέπει σ’ αυτό το σημείο να παραβλέπουμε και την μεγάλη επιβάρυνση που υφίσταται το προσωπικό στο θέμα των ημερήσιων αναπαύσεών του, αφού οι διαρκώς αυξανόμενες υποχρεώσεις της υπηρεσίας δημιουργούν σοβαρά κενά στην κάλυψη των ρεπό παρά τις οποίες φιλότιμες προσπάθειες της διοίκησης.
Να θυμίσουμε επίσης ότι το ΠΔ 141/ 91 ορίζει πως γίνεται η φύλαξη στόχων.
Τα περιπολικά και τα δίκυκλα δεν εκτελούν υπηρεσία φύλαξης στόχων οικονομικού, πολιτικού ή γενικότερου αστυνομικού ενδιαφέροντος, μόνο επιτηρούν κατά την διάρκεια της περιπολίας τους. Η τοποθέτησή τους σε τέτοιου είδους καθήκοντα, εκθέτει τα πληρώματα σε κίνδυνο και την αστυνομία γενικότερα σε κάθε είδους επικριτικά και εξευτελιστικά σχόλια και αυτό οι υπεύθυνοι οφείλουν να το λαμβάνουν σοβαρά υπ’ όψιν τους.
Εις απόδειξη των ανωτέρω, έχουμε πρόσφατο παράδειγμα το περιστατικό που έλαβε χώρα σε γραφείο γνωστής εφημερίδας, στην περιοχή της Καλλιθέας, όπου το περιπολικό αναχώρησε την τελευταία στιγμή όταν δέχτηκε επίθεση με πέτρες και καδρόνια και από τύχη οι συνάδελφοι δεν τραυματίστηκαν.
Τόσο τα περιπολικά όσο και τα δίκυκλα πρωτίστως δεν διαθέτουν τα μέσα (κράνη, ασπίδες, χημικά) ώστε να αποκρούσουν οργανωμένες επιθέσεις από ομάδες των 20 και 30 ατόμων που ενεργούν αιφνιδιαστικά, με σκοπό τον βανδαλισμό στόχων οικονομικού και γενικότερου αστυνομικού ενδιαφέροντος και δευτερευόντως υστερούν αριθμητικά.
Είναι ανθρωπίνως αδύνατο δύο αστυνομικοί δηλ. ένα πλήρωμα να αναχαιτίσει τέτοιου είδους επιθέσεις και κατά συνέπεια να προστατεύσει τους άνω στόχους, όσο καλά και αν είναι εκπαιδευμένοι.
Γίνεται λοιπόν αντιληπτό ότι η παρουσία περιπολικού υπό αυτές τις συνθήκες, σε τέτοιου είδους φυλάξεις στόχων, αφενός μεν, δεν είναι επαρκής, αφετέρου, δε, ενέχει τον κίνδυνο σε περίπτωση εγκλωβισμού του πληρώματος μέσα στο περιπολικό και περικύκλωσής του από ομάδες 20-30 ατόμων που βάλλουν εναντίον του με πέτρες και καδρόνια, να επιλεγεί η λύση της χρήσης όπλων προς άμυνα με απρόβλεπτες συνέπειες!
Επειδή τέτοιες ομαδικές επιθέσεις αποτελούν τελευταία αρκετά συχνό φαινόμενο, είναι προφανές ότι θα πρέπει να αναθεωρηθεί η μεθοδολογία και οι πρακτικές επιτήρησης και φύλαξης τέτοιου είδους στόχων. Καθίσταται πλέον επιτακτική ανάγκη η σύσταση ή επανασύσταση ευέλικτης επιχειρησιακής ομάδας, η οποία θα επιφορτιστεί το ανωτέρω έργο.
Του Κυριακάκου Παναγιώτη
Αντιπροέδρου Ε.ΑΣ.Υ.Α.
 
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο νέο τεύχος της εφημερίδας της Ένωσης Αστυνομικών Αθήνας   Σύγχρονη Αστυνομία
_