Ο Δένδιας μιλά για ανασφάλεια και υπεραμύνεται της αναδιάρθρωσης του - Ο άνθρωπος των πογκρόμ αστυνομικών και πολιτών - Το δράμα μιας άστεγης

Τελικά σ' αυτό τον τόπο υπάρχει κοντή μνήμη. Και δεν χρειάστηκε να περάσουν ούτε καν τα 10 χρόνια όπως θ' αποφαινόταν ο αείμνηστος πατέρας του σημερινού προέδρου
της Ν.Δ.

Αούσαμε χθες στο ραδιοσταθμό του Σκάι και στην εκπομπή του Παύλου Τσίμα τον πρώην υπουργό Δημόσιας Τάξης Νίκο Δένδια να μιλά για ανασφάλεια των πολιτών και χαλαρή αντίληψη των αξιωματικών της ΕΛΑΣ στο θέμα της αντιμετώπισης- διαχείρισης των προβλημάτων του πολίτη που άπτονται στα ζητήματα της προστασίας και της ασφάλειας του.

Το θέμα είναι από που να ξεκινήσεις και από που ν' απαριθμήσεις τα ατοπήματα του Δένδια που προς το παρόν στο διαλεκτικο σχήμα της κοσμοθεωρητικής αντίληψης των προγόνων μας περί αλαζονείας παραμένει στο πρώτο σχήμα του τετράπτρυχου ύβρις, άτη, νέμεσις τίση.

Ο κ. Δένδιας, αναγνώρισε τα τελευταία επιτεύγματα της αστυνομίας, παραγνωρίζοντας ωστόσο και απομειώνοντας ωστόσο τον αντίκτυπο - απείκασμα προς την κοινωνία, δηλώνοντας και υπονοώντας επί της ουσίας του προπαγανδισικού λόγου ότι πρόκειται για φαντασμαγορικά στιγμιότυπα και αναλαμπές που υπηρετούν το θέαμα της εντύπωσης και όχι την ουσία που αποτελεί η ασφάλεια του κοινού θνητού και πρόσθεσε ότι υπάρχει χαλαρή αντιμετώπιση των αξιωματικών της ΕΛΑΣ στην καθεαυτή ουσία του προβλήματος, εξαιτίας της πολιτικής εντολής της σημερινής ηγεσίας.

Να δεχτούμε τον λόγο και τον προβληματισμό του πρώην υπουργού, παραβλέποντας έστω ότι οι εξιχνιάσεις της δολοφονίας του δικηγόρου και οι συλλήψεις για τα τρομοδέματα αποτελούν φαντασμαγορικές πυγολαμπίδες και παρωνυχίδες στο τεράστιο κεφάλαιο της εγκληματικότητας. Ας δεχτούμε πως ούτε οι εξαρθρώσεις των συμμοριών διαρρηκτών και ληστών με σίδερα και άλλου είδους βιαιοπραγίες μέσα στα σπίτια πολιτών, δεν αντανακλούν- απηχούν την πολιτική προσέγγιση Δένδια στο όλο ζήτημα.

Το ερώτημα ωστόσο που ανακύπτει, είναι το ποιος μιλάει και τι ακριβώς υποστηρίζει.

Μιλάει ένας άνθρωπος τεράστιας πολιτικής εμβέλειας, μια εμβληματική δηλαδή για το χώρο της τάξης και της ασφάλειας μορφή, που έκανε μια αναδιάρθρωση της οποίας μάλιστα υπεραμύνθηκε σεμνυνόμενος γι αυτήν, λησμονώντας δύο τινά. Το πρώτο ότι οδήγησε σε καθεστώς καθημερινής σύγκρουσης τους αξιωματικούς που τους ανατέθηκαν στην ίδια περιοχή αρμοδιότητας αυτοτελή καθήκοντα τάξης και ασφάλειας, με αποτέλεσμα  να μην γνωρίζει η δεξιά τί ποιεί η αριστερά και αναγκάζοντας τον τότε αρχηγό να κάνει κάθε εβδομάδα σεμινάρια καλής συνεργασίας, σαβουάρ βιβρ και εκεχειρίας μεταξύ των αξιωματικών. Το δεύτερο, ότι το πρώτο νομοθέτημα που κατάργησε ο διάδοχος του ήταν η αναδιάρθρωση του. Λεπτομέρεια; Ο διάδοχος του προήλθε από την ίδια κυβέρνηση και από τον ίδιο πολιτικό χώρο που υποτίθεται ότι υπηρέτησε ο σεβαστός Δένδιας.

Μιλάει ένας άνθρωπος, επί ημερών του οποίου το ηθικό της ΕΛΑΣ κουρελιάστηκε και κατέπεσε στο χειρότερο επίπεδο από εποχής μεταπολίτευσης. Και ήταν το αποτέλεσμα του ανελέητου πογκρόμ στο όνομα του εκδημοκρατισμού και της εξυγίανσης τω  ηθών, την ίδια ώρα που οι τότε υπουργού άμυνας και ναυτιλίας, ύψωναν απαραβίαστα τείχη προστασίας για το προσωπικό των ένοπλων δυνάμεων και του λιμενικού. Ήταν η περίοδος που η σφαίρα στο συρτάρι του αστυνομικού γραφείου αποτελούσε μίασμα και το ηρεμιστικό χαπάκι για τους εξαρτημένους που πάθαιναν στερητικό σύνδρομο όνειδος και έγκλημα καθοσιώσεως. Ήταν η περίοδος που η μόνη ευγνωμονούσα πολιτική φαγέδαινα, ήταν το μιαρό νεοναζιστικό εγκληματικό συνδικάτο της χρυσής αυγής, που για πολλούς λόγους, οφείλει στη μνήμη του ευεργέτη της να ανεγείρει μνημείο στο ύψος των επιτευγμάτων του. Και ο νοών νοείτο.

Μιλάει ένας άνθρωπος που εξαπέλυσε ανηλεής πογκρόμ σε βάρος του Έλληνα πολίτη, στο όνομα του εξωραισμού του κέντρου. Πρόκειται για τον ίδιο πολιτικό που τώρα ως γλωσσαμύντορας της ενοιολογικής σχέσης της ασφάλειας με το περιεχόμενος της, ζήτησε την έξωση των άστεγων από τους δρόμους και προφυλαγμένα από τον χειμωνιάτικο αέρα σημεία κι εσοχές τους. Και παραθέτουμε ένα απλό παράδειγμα. Σε μια τέτοια εσοχή της οδού Σίνα, είχε βρει ένας άστεγος, που μόνο μετά την προσαγωγή κι εκδίωξη του διαπιστώθηκε πως ήταν μια γυναίκα, αλύπητα χτυπημένη από την κρίση και τα μνημόνια που προσυπέγραφε με χέρια και με πόδια ο αλτρουιστής για τον πολίτη Δένδια. Η άστεγη επέστρεψε ξανά και ξανά στο ίδιο σημείο μετα από κάθε πογκρόμ, θεωρώντας την γωνίτσα της ως το νέο σπίτι και το αποκούμπι της. Και ποια εντολή έδινε κάθε φορά ο Δένδιας μας. Με στεντόρεια φωνή και ιερή οργή, διέταζε την εξαφάνιση της και το σβήσιμο του μιάσματος της από το πεζοδρόμιο. Μέχρι την ώρα που ο τότε αττικάρχης, σύμφωνα με απόλυρα ασφαλείς πληροφορίες του bloko.gr του είπε, "ελάτε διώξτε τη εσείς κ. υπουργέ. Εμείς ότι ήταν να κάνουμε το κάναμε. Είμαστε και άνθρωποι".

Πολλά ακόμη θα μπορούσαμε ν' απαριθμήσουμε για την αγία περίοδο του Δένδια στην Κατεχάκη. Αυτά που παραθέσαμε είναι ένα μικρό μόνο μέρος, αλλά νομίζουμε ενδεικτικό για τη αίσθηση του Δένδα περί ασφάλειας και νομιμότητας. Φευ...


_