Οι ... ανεκπαίδευτοι πυροσβέστες έσωσαν πάλι την παρτίδα της κρατικής νιρβάνας

Πιθανώς, αυτές τις ζοφερές και δύσκολες ώρες της τραγωδίας, ο κ. Τόσκας να έχει την ευκαιρία να κάνει ανασκόπηση και ενδεχομένως αναθεώρηση των παλιότερων γνωστών
δηλώσεων του.

Ίσως επίσης αναλογιστεί, πως η καρδιά του πυροσβέστη δεν έχει υποστεί αρρυθμίες, ούτε η ψυχή του κάποια άλλου είδους μαρμαρυγή, εξαιτίας όλων όσα υφίσταται από τον συνεχή άγριο οικονομικό μονεταρισμό της νυν και των προηγούμενων κυβερνήσεων.


Ίσως δε πρέπει και οφείλει ν' αναλογιστεί, τις δικές του ευθύνες σε ότι αφορά αφενός τις εξώσεις στις τελευταίες κρίσεις αξιωματικών από την επετηρίδα, αφετέρου τις δικές του επιλογές για την ανάρρηση κάποιων άλλων, που τώρα πλέον και ο ίδιος τους θεωρεί αξιόχρεους για όσα δεινά και ιντριγκαδόρικες παθογένειες επισώρευσε και βάρυνε ηγεσία και προσωπικό η θλιβερη εμπειρία της αντιπυρικής περιόδου.

Ίσως επίσης και κλεινουμε, πρέπει να κοιτάξει λίγο και ακριβώς δίπλα του, για να δει ποιοι καθόρισαν σε όλα τα επίπεδα το αποτέλεσμα, που συνιστούν οι τριγμοί κάτω από τον αρχηγό, η εσπευσμένη αλλαγή και κάτω από ποιες συνθήκες του τέως αρχηγού και η πολιτική ακολουθία του ... συγγενούς νεποτισμού.

Αυτά που σε κάθε περίπτωση δεν κλονίστηκαν είναι η καρδιά και η ψυχή του πυροσβέστη, που χτύπησαν ζεστά δίπλα σε κάθε έναν από τους μισοπνιγμένους πολίτες που έτειναν χείρα βοήθειας σε ένα ανερμάριστο κράτος κι έβλεπαν μόνο αυτόν με την βρεγμένη και λασπωμένη στολή του, αλλά και φθαρμένη από το παρελθόν συστηματικής χρήσης.

Μόνο αυτός. Και αυτόν ευχαρίστησαν γυρίζοντας την πλάτη με αποστροφή σε όλους όσοι έσπευσαν να πληρωθούν τα υγρά πρωτοτόκια της ψυχής και της αγωνίας του για προσφορά, μέσα σε ένα σύνολο κρατικού μηχανισμού που κολυμπούσε μέσδα σε καθεστώς εξωτικής νιρβάνας, αικαότητας και γιατί όχι, αδιαφορίας.    


_