Γιώργος Καλλιακμάνης: Μόνη λύση η δημιουργία νοσοκομείου για τους Αστυνομικούς


Το ΦΕΚ 1357/01-09-2010 καθορίζει τι ισχύει για τους Αστυνομικούς υπαλλήλους και τα μέλη των οικογενειών τους όσο αφορά την εισαγωγή και νοσηλεία τους στο 401 Στρατιωτικό νοσοκομείο αλλά
και σε όλα τα στρατιωτικά νοσοκομεία της χώρας μας.
Ειδικότερα:  
Άρθρο 1. το δικαίωμα της εξωνοσοκομειακής και νοσοκομειακής περίθαλψης σε όλα τα Στρατιωτικά νοσοκομεία της χώρας στους υπαλλήλους και τα μέλη των οικογενειών των εν ενεργεία και συνταξιούχων Πολιτικών Υπάλληλων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, στο μόνιμο εν ενεργεία και εν αποστρατεία Ένστολο Προσωπικό των Σωμάτων Ασφαλείας και στα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους, όπως προσδιορίζονται στις διατάξεις του άρθρου 2 της παρούσας, με τους ίδιους κανόνες και διαδικασίες που ισχύουν για το μόνιμο εν ενεργεία και εν αποστρατεία Ένστολο Προσωπικό των Ε.Δ.
 Άρθρο 2.  Ως μέλη οικογενείας θεωρούνται ο/η σύζυγος του/της μονίμου εν ενεργεία ή συνταξιούχου υπάλληλου (και σε περίπτωση διαστάσεως μέχρι οριστικής επιλύσεως του γάμου), τα παιδιά ανεξάρτητα από την οικογενειακή τους κατάσταση ηλικίας άνω των δεκατεσσάρων (14) ετών, οι γονείς και των δύο συζυγών και οι αδελφοί/ές του/της υπάλληλου. Για το εν ενεργεία ή εν αποστρατεία ένστολο Προσωπικό των Σωμάτων Ασφαλείας ως προστατευόμενα μέλη οικογενείας θεωρούνται ο/η σύζυγος, τα ανήλικα άγαμα τέκνα ηλικίας 14 έως 18 ετών καθώς και τα ενήλικα άγαμα τέκνα που δεν έχουν υπερβεί το 25ο έτος της ηλικίας τους και σπουδάζουν σε αναγνωρισμένες Σχολές του εσωτερικού ή εξωτερικού.  
Άρα γίνεται σαφές ότι η αντιμετώπιση του προσωπικού των σωμάτων ασφάλειας θα πρέπει να είναι η ίδια με αυτή των στρατιωτικών.
Να δούμε όμως γιατί αυτό δεν ισχύει στην πράξη;
Σε προγενέστερη συνάντηση μας με τον τότε διοικητή του 401 στρατιωτικού νοσοκομείου και μετά από καταγγελίες συναδέλφων που δεν τους επετράπη η εισαγωγή στο συγκεκριμένο νοσοκομείο η απάντηση που δόθηκε ήταν ότι επειδή οι στρατιωτικοί δεν έχουν δικαίωμα νοσηλείας σε άλλο νοσοκομείο πέραν των στρατιωτικών νοσοκομείων ενώ οι αστυνομικοί έχουν και σε οποιοδήποτε άλλο εφημερεύων δημόσιο νοσοκομείο, οι πρώτοι έχουν προτεραιότητα σε σχέση με τους δεύτερους. Αυτό φυσικά είναι απαράδεκτο και απάνθρωπο και συνάμα επικίνδυνο διότι φανταστείτε τι μπορεί να συμβεί σε περίπτωση που τραυματίες από επεισόδια αστυνομικοί, κάνουν εισαγωγή για νοσηλεία σε δημόσιο νοσοκομείο το οποίο φυσικά  δεν φυλάσσεται.
Ποιος φταίει για όλα αυτά;
Φυσικά οι πολιτικές και φυσικές ηγεσίες που πέρασαν εδώ και τόσα χρόνια χωρίς να φροντίσουν να δημιουργηθεί ένα Αστυνομικό νοσοκομείο για τους εν ενέργεια και εν αποστρατεία Αστυνομικούς αλλά και για τα μέλη των οικογενειών τους, το οποίο θα προσέφερε και πολλές θέσεις εργασίας σε ιατρούς όλων των ειδικοτήτων που εδώ και πολλά χρόνια αναγκάζονται να κάνουν άλλο επάγγελμα για να επιβιώσουν, η μεταναστεύουν στο εξωτερικό.
Αυτό λοιπόν ήταν το κράτος πρόνοιας  για τον έλληνα Αστυνομικό από όλους αυτούς που μας αγαπούσαν και μας αγαπούν ακόμη με «ανιδιοτέλεια».


Να τους χαιρόμαστε
_